beteavon & tadakimasu

Blijkbaar hebben mensen nu al bijna 2000 jaar van de mens Yehoshua 'n soort 'g d' gemaakt?

Hier doet zich 's Heilands wonderkracht op 't heerlijkst op: want daar hy den zijnen om [oanje]
TOESPIJS
verzocht had,
en zy betuigden niets te hebben, bevinden zy nu, dat hy niets van nooden had,
en alles vermogt
...

Nauwlijks zijn zy gezamentlijk op den oever, of zy vinden daar blijken van 's Heilands tegenwoordig-heid, en alvermogen:
ZY ZIEN EEN KOOL VUURS LEGGEN, EN VISCH DAAR OP EN BROOD.

Het grondwoord,
anthrakia,
dat
kool
verduitscht is,
betekent niet zo zeer een eenige vuur-kool,
als een opgehoopte menigte van koolen en brandstoffe, een geheel vuur van branden koolen.

Zo komt het ons voor vy onzen H.Euangelist, in 't Heilands veroordeel-nacht, als de dienstknechten des Hoogenpriesters vuur stookten, en Petrus daar by zo koud wierd, dat hy driewerf den Here verlochende,
EENE KOOLE VUURS GEMAAKT HEBBENDE, ZEGT HY, OM DAT HET KOUD WAS, WARMDEN ZY ZICH.

Ieder begrijpt ligt, dat men by
EENE
kool zich niet warmen, noch daar mede de koude verdrijven kan.
Op die vuurkoolen vinden zy eenen
VISCH,
of volgens de grondtaal,
TOESPIJZE.
OPSARION
betekent al, wat met 't brood gegeten word, als reeds gezien is. Maar in deeze omstandigheid is het, als te vooren wel vertaald, door
VISCH.

By dien visch zien zy
BROOD;
en dus eenen gantschen maaltijd toebereid. Te vooren vraagde
hen JC of zy eenige
TOESPIJZE
hadden: nu vinden zy die hier zonder hun toedoen, en zien daar in, dat hen die vraage niet uit nood gedaan maar de vrager algenoegzaam was, zich & den zijnen van
TOESPIJZE
te voorzien. En gelijk hy ze voormaals bevolen had te bidden om hun daaglijksch brood, zo bewijst hy zich
hier den gever van alles goed, & leert hen maatigheid, geen brasserijen, geen gulzigheid, maar te vreden
te zijn met weinig; gelijk de natuur te vreden is met weinig! Hier is de nieuwsgierigheid, die onverzadelijk is, weder gaande, & onderzoekt, hoe dit op den oever kwam: of een
ENGEL
dat aldaar gebragt, of JC zelf geschapen, en uit niet voort gebragt hadde. Maar indien wy dit zo zeker wisten te bepalen, als het ons on-zeker voorkomt, zouden wy daar iets mede vorderen? Dat wy met een oud Kerklijk geschiedschrijver zeiden;
DIT ONTBIJT IS DOOR DE HAND DER ENGELEN TOEBEREID,
zouden wy dan wijzer zijn ter zaligheid?

Als dat wy zeiden:
JC heeft zelf dat voortgebragt door zijne scheppingkracht? Is 't niet genoeg, dat wy daar uit zien, dat hy waarlijk opgestaan, en hier op den oever verschenen was? Is 't niet genoeg, dat hy ons door zulk een drievoudig wonderteeken, onwrikbaare blijken geve van zijn opstanding en almagt? Die zich in zinspelingen vermaken, vinden hier overvloedige stoffe. Wy gaan voort, en horen liever JC die ge-bied zijnen Discipelen
VAN DE VISSCHEN, DIE ZY NU GEVANGEN HADDEN, AAN TE BRENGEN,
om, als uit het vervolg blijkt, t'zamen te eten. Hy zoude, buiten twijfel, dien eenen visch voor allen hebben konnen doen
strekken, en meer dan genoeg zijn,
GELIJK HY ZO MET TWEE VISKENS VIJF DUIZEND MENSCHEN SPIJSDE;
en
TWAALF KORVEN
vol deed overschieten van
ZEVEN
gersten brooden.

Maar zoude het wonderwerk van dien gezegenden vischvangst, dan wel zo doorstralende zijn geweest?

Was die vermenigvuldiginge van nooden,
daar nu zo grooten overvloed van
visschen gevangen
was?

't Eten
is bijna gaar
& klaar: eet dus
maar smakelijk
en geniet ervan
nu het nog kan!

Je weet immers
maar nooit
...

Misschien
tot straks
of later
...