Beteavon & itadakimas {eet smakelijk & met mate}?!


Vroeger
was het
meest overweldigende alles
wat voorkwam uit instinct &
vastgeroeste bijgelovigheid,
nu is dat veel meer zoiets als
dogma, schuldgevoelens:
'n combinatie van ideologie
& allerlei hersenspoelingen.



De allereerste lessen
die we dus moesten leren
toen we voor 't eerst onze 'paradijselijke' milieus verlieten,
was simpelweg dat fouten maken niet
meteen definitieve veroordeling
hoeft in te houden
tot de dood toe!

We begingen nu eenmaal fouten
en werden ons daarvan ook meer en meer bewust door de eeuwen heen:
of we nu wilden of niet, daar was helemaal niets aan te doen aanvankelijk
dus verzonnen we zo van alles?

Fouten maken hoorde er nu eenmaal bij
als we steeds beter wilden leren om onze eigen scheppingskracht
te gebruiken onder het benoemen van alles wat we tegenkwamen
onderweg naar de rest van de wereld
...

We moesten eerst de werking van ons lichaam,
onze omgeving & onze geest onder de knie leren krijgen:
zoiets gaat met vallen en opstaan net als peuters die leren lopen
tot we een evenwicht hadden gevonden.

Aanvankelijk zeer langzaam {?}
& nogal eentonig, maar onontbeerlijk noodzakelijk & essentieel voor ons:
geen wonder dat we toen nog alsmaar achterom keken om te zien
of "G d" [o.i.d.] erg 'boos' op ons was?

Er zat dus niets anders op dan daarmee op te houden
als we verder wilden leren groeien als kleuters & als 'schoolkinderen',
puberale hormonen- & aapmensjes die andere mensaapjes
en zelfs hele stammen oppeuzelden
...

We moesten leren om wat verder vooruit te gaan kijken
dan onze instinctieve neusje lang waren & dat ook allemaal onder woorden te brengen,
vast te leggen, door te geven en zo op den duur ook op te schrijven!!

Ons zelfvertrouwen groeide maar al te vaak uit
tot overmatige trotse hoogmoed & grenzenloze wreedheid:
de ontwikkelingen overspoelden ons als natuurlijke cultuurgolven
vol van nieuwer sneller ontwikkelingen
...

Dat hield in dat we onze fouten moesten leren accepteren
& ervan blijven leren zonder ophouden: ook al leek onze 'volmaaktheid & almacht'
om de hoek te liggen, het bleef lijken
op slavenarbeid bergopwaarts?

Achterafgezien
misschien 'n kleinigheid, meneer Paerel,
maar al met al toch een kwestie van paradigma~
verschuivingen van je welste in de afgelopen
tienduizenden jaren: niet als "GOD",
maar als zondige
duivels
...

Ook onze onvolmaaktheid
bleek overdonderend net als
alle vorige toestanden toen we ietwat meer waren
gaan vermoeden omtrent de ware aard
van ons bestaan in de natuur:
vervloeking dreigt
te verdoemen?!

Dan
is 't veel
te gemakkelijk
om schande van anderen
[en/of jezelf] te spreken & de gekste straffen en ook
'duiveluitdrijvingen & geestesbezweringen'
aan te wenden naast
al die marteling,
deportatie &
doodstraf
...

Vandaar
ook dat herhaalde
'deo volente', 'inshallah', 'gott
mit uns', 'allahuakbar', 'leve koningen, keizers
en admiraals, generaals, kolonels, officiers &
kapiteins, stuurlui' te land,
te zee & i/d lucht
als "Heilanden"
e.d.
...

Ik
ga eten
want de rijst is gaar:
pa is moe & heeft trek ~ als we alles
samen doen is 't makkelijker,
dat is wel duidelijk
iets wat keer
op keer
blijkt
...





09 apr 2010 - bewerkt op 09 apr 2010 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende