beminlijke ester

't
Is &
blijft dus symbolische
taal, eigenlijk is alle taal
& communicatie symbolisch, uitbeeldend &
illustratief voor daden, gevoelens & gedachten
die erachter liggen "verborgen"
[mimiek, lichaamstaal,
gebaar/geluid]!?

Ik gooi alles
't liefst maar wat door elkaar:
taal van nu 50/300/2000/3000 jaar geleden:
zo zie je vanzelf wel weer wat eruit tevoorschijn komt.
In de grond van de zaak zijn we allemaal gelijk:
verschillend in onze details,
maar in hoofdlijnen gepokt en gemazeld
door de taal {symboliek} waarin we zijn opgegroeid
& waarmee we te maken krijgen
in ons korte bestaan.
M. Gargon zegt 't op zijn manier
van ongeveer 300 jaar geleden
& zegt zich te baseren op
z'n oud&nieuwtestamentische teksten van profeten,
psalmen, Sjapo & Yehosjoea:
je moet nu dus wel even door de buitenkant heenkijken
van een iets ander taalgebruik & meer traditionele beelden,
maar het blijft in feite gaan
om wat zich binnenin ons
afspeelt: hun
'bovennatuurlijke' is
in feite ons
on[der]~
bewuste!
En gy,
die naar G ds naame genoemd,
en waare Christenen zijt,
die uwe struikelingen kent,
& met hete traanen beschreid,
ziet hier den Heiland in den hof zo beangst,
zo beklemt, om uwe zielangsten weg te nemen,
en uwe bekommerde harten
gerust te stellen.

Hy lijd om uwe zonden:
hy is benauwd om uwe overtredingen.
De Heere heeft alle onze ongerechtigheden op hem doen aanlopen.
Hy gevoelt dien on-draaglijken last, om ons te ontheffen & te verlichten.
Hy strijd, op dat wy zouden bekroont worden. Hy bid,
op dat wy zouden verkrijgen:
hy is bedroefd,
op dat wy in d'eeuwige vreugde zouden ingaan.
Beminlijke Yesjoea!
menschlievende Heiland,
lijd gy dit voor ons,
die niet beter waren,
als alle anderen?
Die kinderen
des toorns waren,
als alle anderen?
Die zondaaren uit de Heidenen waren?
Die uwe vyanden waren? Dood-
en doemwaardig waren,
en na u niet vraagden?
Wat zullen wy u vergelden
voor zo groote, en onverdiende
weldaaden?
Maar wat konnen wy menschen
hem toebrengen,
die nu daar boven zit aan G ds rechterhand,
verheven boven alle lof,
en hooglijks geducht in den raad der heiligen?
Wat vereischt hy ook van ons, dan
onze dankzeggingen,
en schuldbelijdenisse,
en dat wy onder zijne krijgsbanier,
den goeden strijd
strijden?

Zoiets
kun je
op heel veel
verschillende manieren zeggen & doen:
't centrale punt is dat je vanuit 'n kern van verwarring,
chaos, ziekte, pijn, ongeduld, hardheid/halfzachtheid
overgaat in 'n toestand van geloof, eenvoud,
genezing, echt 'gnot', ware
overgave, verzachting
& 'zekerheid'.
Daar gaat 't over
o.a. in de bergveldredes & de
kwaliteiten die voor ieder mens openstaan
om 't ondraaglijke juk af te werpen
& ons over te geven aan de
vermenselijkende{r} 'yoga'
van de ware hope &
dope zonder extra
pretenties, bijgelovigheden,
huichelarij
blozen
30 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende