Begrafenis & opstanding ('t oude liedje vertaald)?

Ooit hadden we dus in deze heidense contreien allerlei Europese, Keltische, Germaanse, Romeinse & Griekse goden en godinnen terwijl alweer meer dan 1000 jaar geleden hier het christendom z'n intrede deed via de paus in Rome, lutheranen, calvinisten, protestanten, doopsgezinden en legio andere 'ketters', monniken, nonnen, reformatoren, hervormden, gereformeerden, hugenoten, Joden, migranten & andere landverhuizers ...

Het beste lijkt inderdaad om een nuchtere en vrij pragmatische kijk op de kerk, voorgangers & nakomelingen erop na te blijven houden al met al.

Wie iets over geloven, kerken, sekten, politieke partijen te weten wil komen kan z'n hartje ophalen via internet, bibliotheek & allerlei boekhandels!

Er komen nog steeds talloze interessante boeken, artikelen & wetenswaardigheden tevoorschijn uit allerlei bronnen, stromen & rivieren ~~~

Op Goed Gerucht, Uitgesproken Protestant, pleidooien voor een open kerk die zich niet langer meer blijft verschuilen achter een eenzijdige en/of
pessimistische kijk op cultuur, wetenschap en samenleving: een plurale kerk waarin de volle breedte van geloven aanwezig is & deze grote ver-scheidenheid vruchtbaarder maakt voor het geheel! Vooral ook een lerende kerk, die beseft dat we een proces van veranderingen blijven nodig hebben en zo snel mogelijk afmoeten van het imago van een belerende en/of betuttelende organisatie zoals maar al te vaak 't geval was?

De kerk moet loskomen uit haar verstarring. We moeten weer buitenlucht ademen & dialogiseren met de hele wijde wereld. We moeten het riskeren om aanvechtbare dingen te zeggen, als daardoor de vitale vragen maar weer aan de orde blijven komen keer op keer ...

Tot zover de kerk: mij gaat het vooral ook in al die verschillende mydibijbelverhaaltjes om 't geloven op een manier die je gezond kunt noemen
en die voor "gewone normale gezonde" moderne mensen zowel aantrekkelijk als uitdagend is, want wat is nu eigenlijk 'gewoon', 'normaal' & ook
'gezond' of modern? We hebben het al eerder en vaker gehad over twijfel & vermeende zekerheden door de eeuwen heen: ik doe niet zo bar veel
anders dan allerlei verschillende gelovige & 'ongelovige' opinies en meningen verzamelen uit pure nieuwsgierigheid & omdat ik er plezier in heb.

In een moderner/gezonder manier van geloven komen ook voor mij dan ook vooral de volgende lijnen samen met de nodige haken & ogen:
Dit geloof creëert geen onnodig spanningsveld met de moderne wetenschap, maar volgt haar inzichten met een open en kritische instelling en probeert daarmee vanuit een panentheistische geloofsvisie on speaking terms te komen. Dit geloof laat het inzicht dat het christendom deel uitmaakt van een wereld vol religie niet uitmonden in een totaal relativisme, maar zoekt juist de dialoog met anderen vanuit de overtuiging dat
"G d" overal aanwezig kan zijn, en zich op unieke maar niet exclusieve wijze laat zien de onze medemens Yehosjoea aka de Masjiach (etcetera).

Dit geloof ontkent niet dat de eigen traditie vol zit met allerlei hoogstmerkwaardige projecties die allemaal voortkomen uit de menselijke ver-beeldingskracht, maar benadrukt wel dat in de alledaagse werkelijkheid allerlei sporen van g d te vinden zijn die tot projecteren uitnodigen ...

Dit geloof ontkent niet dat G d steeds minder vanzelfsprekend wordt in onze samenleving, maar zoekt wel aansluiting bij het nog steeds aan-wezige oerbesef dat ons bestaan 'van G d uitgaat', 'door G d gedragen wordt' & 'op G d gericht is': dit geloof moet het hebben van sterk auto-nome mensen die niet geloven op gezag van de bijbel of de kerk, maar die in vrijheid hun eigen keuzen maken en zich daarbij ontvankelijk tonen
voor wat andere gelovigen, en wat de bijbelse of kerkelijke traditie aanreiken en erkent dat er in alle religieuze tradities een glijdende schaal van gezond naar minder gezond naar ongezond naar ziekmakend geloof is, & staat daarom open voor gezonde zelfkritiek & kritisch onderzoek ernaar.

Dit geloof zoekt geen antwoord op alle vragen, en aanvaardt dat er in deze door evolutie getekende wereld een kwaad aanwezig is dat als een bitter raadsel niet aan G d is toe te schrijven, maar dat wel aan G d appelleert als een open vraag: dit geloof tekent ons menselijke bestaan niet eenzijdig uit intermen van zonde en schuld, waarvan een mens verlost moet worden, maar doet recht aan de historische Yesjoea door zijn bood-schap ruimer te interpreteren als 'n weg van menswording 'voor G ds aangezicht' & heeft daarom dan ook oog voor de bijbel als 'n tijdgebonden
en vaak zeer weerbarstig boek, & doet recht aan de ervaring dat al die teksten en verhalen met name Dam mensen inspireren als we ons ook zeer persoonlijk aangesproken weten en elkaar kunnen vertellen wat ons daarin geraakt heeft (dat blijft duiden op 'n groot 'mydigehalte' ...

Dit beloof beseft dat er maar weinig zinnigs te zeggen valt over de toekomst van mens en wereld en houdt zich daarom dan ook meestal verre van allerlei wilde speculaties of concrete voorstellingen, maar leeft vanuit het vertrouwen dat uiteindelijk al het bestaande deel uitmaakt van de geestelijke 'werkelijkheid van g d. Zodoende houdt dit geloof dan ook vast aan de bijbelse boodschap van radicale genade & radicale ethiek, die in deze paradoxale combinatie zowel bij Yesjoe als Sja'oel Paul (Sjapochapeau) xte vinden is, en vermijdt op die manier de valkuil van een veel te rigide omgang met leer en leven. Zo'n geloof zoekt vaak ook een liturgische & rituele beleving die naar vorm en inhoud goed toegankelijk is voor moderne mensen, en die niet alleen maar recht doet aan wat de traditie aanreikt maar ook aansluiting zoekt bij wat als waardevol wordt ervaren
In kunst en cultuur.

Zo'n moderne, gezonde manier van geloven heeft ook voor mij maar weinig te maken met het voor waar houden van een aantal uitspraken over G d en mens. Veeleer raakt het aan vertrouwen, dat af en toe flink kan wankelen, en aan een speciale manier van kijken naar en Beleven van de werkelijkheid. Ook kun je wat mij betreft best wel geloven en christelijke manier van 'levenskunst' noemen. De kunst om verbonden met g d
en elk ander staande te blijven in dit o zo onzekere bestaan vol van pijn, verdriet, onrecht, domheid, hoogmoed & totale zinloosheid, maar ook gedragen door de ervaring van goddelijke genade en geborgenheid, en de kunst om, vanuit de aanstekelijke liefde die Yehosjoea kenmerkt, daar waar mogelijk het kwade Gé overwinnen door het goede (te doen), en zo op die manier als mens - soms even - beeld van G d te zijn.