beginnen beminnen beleven en beeindigen t.z.t. ...

IT'S
ALL IN
THE MIND:
'ut' zit allemaal in 't brein ~
wat 't ook mag zijn, 't komt uit die grijze massa daarboven ~
alle indrukken, afdrukken & uitdrukkingen ~ 'het' is er ooit 'ingestopt'
& wat erin zit komt eruit ~ hoe dan ook:
vandaar al dat baby-,
peuter-, kleuter-, kinder-, tiener-, twen- & 'volwassenen'-gedoe,
't enzovoorts-gedrag
...

Elk
bekje zingt
zoals het gevogeld is
en dat is 'n 'eigen wijsje':
'n versje of melodietje al of niet op eigen rijm
met woorden die kunnen genezen en vermoorden
[of wat dan ook] ~
ieder
maakt ervan
wattie kan & dat al duizenden jaren lang
tot op vandaag de 'huidige'
mydidag.

Ook
in gesprekken
met mensen die
[nog] niet dement zijn
[en misschien ook wel nooit zullen worden],
blijkt snel dat zij nauwelijks 'ouderfixatie' vertonen.
Maar soms is dat wel het geval!
Dat is dan even of tijdelijk gebeurd:
ook daar komen we vast nog wel weer eens op terug
bij tijd van leven?
Daarentegen
vertellen de meesten van hen dat ze,
net als jongere mensen zonder ouders dat nog regelmatig doen,
aan hun ouders
{moeten}
denken
...

Sommigen
worden daar
zelfs ook al erg emotioneel van?
Voor het gemak duiden we dit gedrag ook met een woord aan:
'ouderorientatie'.

Hiermee bedoelen we dus:
aan de ouders denken,
maar tegelijkertijd beseffen dat ze overleden zijn.
In gesprek met dementerende mensen in de beginfase blijkt dat velen niet of nauwelijk
ouderfixatie vertonen.
WEL
is vaak sprake van ouderorientatie:
ze vertellen niet alleen maar dat ze hun ouders enorm missen,
maar barsten zelfs vaak
in tranen uit?!

De bedoeling
van al deze mydiverhaaltjes
is op de allereerste plaats te laten zien dat het thema 'ouders'
[of wat dan ook] in de belevingswereld van oudere
[en jongere] mensen, dement of niet, kinderachtiger of wat volwassener,
iets duidelijk maakt over hoe zij zich {WIJ ONS!
voelen onder de huidige omstandigheden.
En op de tweede plaats willen we [telkens weer] duidelijk maken
dat zowel ouderorientatie als ouderfixatie kan ontstaan
als gevolg van ervaren
onveiligheid
...

BEIDE
zijn dan
te beschouwen als
gehechtheidsgedrag,
een vorm van nabijheid~zoekend gedrag waardoor
een gevoel van veiligheid kan worden
gerealiseerd?

Op
de derde
plaats zijn deze
'mydiverhaaltjes' [net als
die 'mydibijbelverhaaltjes' of wat voor entry dan ook]
bedoeld om een aantal verklaringen te zoeken voor het
VOORkomen van ouderfixatie {en andere aberraties}
bij [dementerende] oudere {en
'menswordende' jonge}
mensen!

DAARDOOR
wordt het mogelijk
om in de omgang met deze mensen
zelf uit te zoeken wat je nog kunt doen?
Wat we ontdekken en wat we zeggen over wat voor levensfase dan ook,
heeft tegelijkertijd te maken met andere leeftijdsmomenten
van ons korte ['verlengde'] bestaan:
net zoals we met onze veronderstellingen over het geheugen
in al die voorgaande mydiverhaaltjes handvatten voor de omgang
[met mensen in het algemeen en onszelf en elkaar in het bijzonder]
konden gaan afleiden, zo leveren ook
DEZE
'verklaringen' hopelijk evenzovele handvatten
voor de omgang met o.a. 'dementerenden'
[en 'menswordenden']
op?

Het
is gewoon
boeiend, interessant en
bijna onvermijdelijk
om 'al tijdreizende'
telkens weer mogelijke
{en soms ook onmogelijke!}
verklaringen te zoeken
[en te vinden!]
voor al ons mydimenselijk muchomacho
bonobogedrag in al z'n verscheidenheid
EN
overeenkomsten.

Alvorens
dus later
nog verder op
zoek te gaan naar verklaringen voor ouderfixatie,
moeten we misschien eerst nog even proberen
om handen en voeten te geven aan de begrippen
ouderorientatie en
ouderfixatie?

Je kunt
natuurlijk net zo spreken
van ouder- en kinderliefde,
aanhankelijkheidsgevoelens ten opzichte van wie of wat dan ook!
Zolang een mydimens leeft zijn zowel die allereerste indrukken van ons leven van belang
in alles wat we [later nog]
doen en laten,
als onze genetische & hormonale opmaak,
je filosofische op oppervlakkige instelling
ten opzichte van jezelf en
anderen?

"Het"
zit in je bovenkamer
die een deel uitmaakt van de rest
van dit lichaam in deze 'geest':
onder bepaalde omstandigheden
reageren we verschillend
vanuit onszelf op
elk ander!

DIE
wisselwerking is
de oorzaak
van bijna alles
wat we
meemaken,
beleven,
blijven ervaren
&
veranderen
...
blozen
30 jun 2007 - bewerkt op 07 aug 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende