Barmy me

Ik ben
dus eigenlijk
steeds geneigd weer
om een ander masker te dragen
en een andere rol te spelen gaan
al naar gelang de gelegenheid
dat vraagt
van mij!

Dat betekent
dat ik waarschijnlijk
niet altijd echt even echt ben,
maar acteer
en is dat niet het wezen van
alle huichelarij?

Ik weef rondom mezelf
een zodanig net van 'leugens'
(leeftijd, verleden, herinneringen, ervaringen, oordelen enzovoorts)
zodat ik bijna zelf niet langer meer
kan navertellen
welk deel van mij
eigenlijk wel helemaal
echt is
en welk deel maar
schijn.

Ik ben
geneigd om mezelf
en anderen voor de gek te houden
ook al wil ik dat eigenlijk
niet.

Ik mag dan
'een beetje' (barmy) gek zijn:
't moet toch liever niet al
te dol worden!

Met een zogenaamde "S5"
uit de vervangende krijgsdienst
gegooid te worden betekent:
onbetrouwbaar, niet stabiel maar in plaats daarvan
ongehoorzaam &
staatsgevaarlijk, pacifist, 'groen gevaar' &
'rooie rakker'.

Alles natuurlijk ook
tussen 'haakjes' en (aanhalingstekens):
voor mezelf ben ik wel degelijk
behoorlijk betrouwbaar,
redelijk stabiel ook,
gehoorzaam aan 'dit'
& ongehoorzaam aan het 'andere',
niet echt staatsgevaarlijk
ofzo,
wel
niet echt
gewelddadig,
en meer groen
dan links ...

Trouwens:
wat zit er niet allemaal in woorden?
Welke 'verborgen' definities zijn er eigenlijk
wel of niet geldig?

Ik probeer ondertussen
best wel om 'volkomen' oprecht te zijn,
ook al kan dat vaak verkeerd begrepen worden
en stel ik me bloot aan allerhande
al of niet terechte kritiek
van Jan en
Alleman.

Ik wil
voor mezelf vooral ook
dat verblindende visioen kunnen verdragen
in het licht waarvan het duister van mijn leugenachtigheid
zal verdwijnen en door het vuur waarvan
alle schijn zal worden
verteerd.

Van nature slap,
verbogen, verwrongen, zielig, kinderachtig, lafhartig,
trots en eigenwijs (om maar
wat te noemen).

Maar tegelijk ook
echt wel geneigd tot innerlijke kracht, op zoek naar
oprechtheid & rechtvaardigheid, 'boeren' slimheid,
vol schoonheid &
zelfkennis
en bereidheid om
te leren ook
zolang omstandigheden en hersenen
dat toelaten.

Van zo'n bevochten zuiverheid van hart
naar vrede stichten e.d.
lijkt een kleine stap,
want een van de meest voorkomende oorzaken
van conflicten is vals
intrigeren, terwijl openheid en oprechtheid
dus van de weeromstuit
wezenlijke voorwaarden zijn
voor elke echte
verzoening.

Zowel
met 'mezelf'
als met de
'anderen'.

Tegelijkertijd geen 'zoete vrede'
maar de 'scherpte' van het 'tweesnijdend' zwaard
van de geest.

Gespleten persoonlijkheid
tussen de neiging tot het goed en
het kwade.

Tweedracht zaaiend
tussen de ene en de andere:
voor- en tegenstanders.

Conflicten
die onvermijdelijk het gevolg zijn,
het te verwachten resultaat van onze aanwezigheid
hier op aarde & in myDi?

In ons
eigen gezin,
in eigen hart en
ziel .......

Nooit echt
conflicten zoekend
of er de oorzaak van zijn
als het even kan.

Maar geroepen tot vrede,
actief geweldloos, voor zover het van mij
mede afhangt ...

Vrede scheppend
tussen de ene neiging in mijzelf en
de andere.

Verzoening
en overgave aan dat
wat IS zonder verslaving
of vlucht.

Openheid tussen
verschillende geloven en overtuigingen.
Niet meer krampachtig opgesloten, opgedrongen,
opgehangen aan ...

Maar als het ware op weg
naar 'menswording': een 'nieuwe mens'
meehelpen om geboren te worden:
een nieuwe
'mensheid'/menselijkheid!

De geest is wel
gewillig plooibaar,
maar het vlees is o
zo vervet ...

Ondanks dat alles
verwondering dat het mogelijk blijkt zo nu en dan, om
vredestichters in het groot of in het klein te worden,
als het ware als de
'kinderen
van god'.

Geen zelfmoordenaars
van onszelf en/of anderen,
maar overgave door te blijven doorleven
met geduld naar een
nieuwe
ontwikkeling.

Niet afsluiten, beperken,
hardvochtig kortzichtig handelen, maar
openbrekend van binnenuit, ontsluierend, zachtmoedig en
voorzichtig ...

Voorbeelden volgend
die in talloze sprookjes ook bewaarheid worden.
Niet als de reus, de machine, de robot, de golem, het Beest
dat ontploft,
maar meer als Klein Duimpje,
de knaap David, de Zanger & MedeSchepper van het Heelal
in onze eigen beperkte hoeveelheid tijd en
ruimte.

Ik ga alweer voor
de zoveelste keer brutaalweg ver buiten mijn eigen boekje: wat een pretenties die hoeveelheden woorden en
zinspelingen!!!

G*d & hemel, duivel & hel,
goede en kwade geesten die hun rollen blijken
te doen in warrig drama, blijspel, tragedie,
komische trivialiteiten ........

Wat een klucht!
Ben ik dat?
Is this myDiary?

Ben ik echt ZO,
of is het maar een woordenspel waarvan niemand
iets kan begrijpen
(ikzelf wel het
minst!)?

Tijd dus om
weer eens te pauzeren.
Even wat anders te gaan doen.
Niet eindeloos blijven doorrazen in een en
dezelfde richting.

Ik zie wel
of het mij vergund zal zijn
om deze verhalen voort te zetten.
Vanuit mezelf en vanuit de toestemming
van de 'omgeving'.

Want het moet wel
een beetje evenwichtiger worden
lijkt mij ...

De 'inspiratie' moet er zijn.
En de instemming van de 'anderen' om ermee door te gaan.
Zonder die twee wordt het me allemaal
tamelijk zinloos.

Zandgebakjes.
Water naar de zee dragen.
Luchtkastelen. Fata morgana.
Of nog erger: broodjes poep, patatjes vuile oorlog,
modderbaden ....

Vol goede moed daarom
even uitrusten al is het maar
voor even!

De UPCDraak
van het GZG/'Grote Zwarte Gat' is
voor het moment weer
bezworen!

Nu nog
de innerlijke weerstanden,
die heel wat lastiger zijn
te verslaan.

Help me, please ...!?
Bear with me a little longer: can we be one family
Daddy (Mommy) please don't go ...
I promise I'll be good!
(I promise that I'll be stronger
with your help?)!

DUS:
sjaloom/salaam/vrede/peace a.s.o.
BismillahRachmanURachiemInshallah
Etceterai!

Mordech@i![@]