Back to basicmyDi'ery: yesterday All my troubles

Seemed SO far Away ...

Rotjeknor:
lach eens wat vaker om uzelf?!

Anyway, (FW)
Desiderius Erasmus schreef een (zeer) omvangrijk oeuvre: waarom is vooral het werk 'Lof der Zotheid' bekend?
ENP:
"Rotterdammers houden v/d kleine toegankelijkheid, van zogenaamde oneliners! Ik denk dat DAT de belangrijkste reden is?! 'Lof der Zotheid' is geschreven als 'n grap, voor vrienden. Er zitten (dus ook) 'n hoop rake observaties in die bijna zijn opgeschreven als sketches. DAT past bij Rotterdammers. En 't is daardoor toegankelijk voor 'n breed publiek!"

FW:
wat zegt Erasmus' werk u persoonlijk?
ENP:
"WAT ME ELKE KEER DAT IK 'T LEES WEER TREFT, IS DUS NU OOK VOORAL HET MEDEDOGEN DAT ERUIT SPREEKT. IEDEREEN WORDT UITGEKLEED, IEDEREEN IS GELIJK. OOK AL IS WAT HIJ ZEGT VILEIN, HET GEEFT BLIJK VAN EEN WEZENLIJK BEGRIP VAN DE MENSEN WAAROVER HIJ SCHRIJFT. JE KUNT IETS NIET OP (juist) DIE MANIER FILEREN ALS JE HET NIET (goed) KENT!" "Ik denk dat Erasmus als persoon, filosoof & schrijver nog ALTIJD enorm tot de verbeelding spreekt! Dat komt voor een groot deel door de 'Lof der Zotheid'. Dit is 'n zeldzaam actueel & toegankelijk werk!"
"EEN WAARHEID DIE VIJFHONDERD JAAR MEEGAAT, MOET WEL EEN STEVIGE WAARHEID ZIJN!" Tot slot voor nu & hier
Ester Naomi Perquins
'Van Bazel naar hier'
~~~

Stel, je slaapt een eeuw of wat. Je denkt over vreselijk veel
niet diep meer na, je droomt je overtocht met zon
op zee, de scherpe lijnen van de meeuwen.

je droomt in een land waar het altijd licht blijft sneeuwen
(in een bol van glas, op een meisjeskamer met zicht
op de kerk) en het laatste woord dat je schreef
blijft nog dralen. Maar je slaapt.

Er is een woord dat stillag toen het af was, alle letters geschreven,
klaar voor gebruik maar zo werkelijk af is het nooit
of het ligt al weer open. Je dacht: wat zal dit woord nog worden,
als ik er niet meer ben, waar zal het zich mee vullen
en wordt het geschreven, wanneer en
wat bedoelt men toch, wat -

Stel, iemand komt je wekken met een taart. Men zingt een lied,
vult glazen met een lach, heeft slingers opgehangen,
van Bazel naar hier is de lucht vol ballonnen.

Wil je dan weten wat ze vieren, als ze zijn uitgezongen,
vraag je wie? Wie bedoelt u precies? Want dat beeld,
dat ben ik niet. Dat boek, dat ben ik niet. Dat woord,
die zin - ik ken u niet.

Maar het is goed, opnieuw onder dwazen te zijn. Goed toeven
in een stad die je niet hebt gekend, die je vast heeft, met je
rondsjouwt, waar zoveel lieve gekken proberen
je beste woorden te herhalen en je wakker
blijven maken, vragen wie je bent.

Stel, je slaapt een eeuw of wat. Je denkt over veel niet meer na
en droomt de scherpe lijnen van de meeuwen. De overtocht
met zon op zee. Het laatste woord dat je schreef.

~~~

Dit doet mij (m) vooral ook denken aan praktisch bijna elke ochtend als ik wakker begin te worden en me nog min of meer vaag op de
drempels van slaap en werkelijkheid herinner hoe reëel al die net voorbije droomtaferelen leken & uiterst levendige myDi'entries die ik toevallig net aan 't op- & intikken was & hoe tijdens dat dromen ik me afvroeg of dit nu wel of niet echt was & werkelijk 'aan het gebeuren' ...

Terwijl na het ontwaken er ook nog steeds de vraag op de achtergrond van dit bewustzijn bewust worden doordreint op de melodie van 'yesterday
ALL
My troubles seemed SO far Away' ...
&
'(s)he's leaving home',
'hey Jude', 'Lucy in the Sky with Diamonds', 'high & dry', 'sympathy for the devil', 'rock around the clock' & 'is this ALL there is'?!