Baby sticht vuur! Broodbakken & mensen verbranden?
Als
je kijkt
naar 't menselijk
ontwerp van g d dan
stelt men hem verantwoordelijk voor
het ontstaan of ten minste de ordening
van wat er is & uiteindelijk ook de productie
van onszelf naar zijn beeld
en gelijkenis.
De menselijke slang
bijt in z'n eigen staart & ziet zo
't komen & gaan van heelal & ruimte als onze geest.
Wij bepalen zo de oorsprong & het einde van alles wat er was,
is & zal zijn door het spelen
met woorden?!
In de naam van die Heer der machten en krachten
doet Yehosjoea als zijn geliefde zoon uitspraken aangaande de kern van die zaak:
niet [langer meer] bijgelovige afgoderij staat op de voorgrond, maar het doen van liefde,
recht & vrede in de meest verschillende toonaarden, gelijkenissen & vergelijkingen ~ 't gaat om bezieling!
'n Uitspraak van Yesjoea die alleen in 't evangelie van Lucas voorkomt luidt:
"Vuur ben ik komen werpen op de aarde,
en wat zou ik graag willen dat het al brandde!"
[Luc 12:49;
zie ook
5:32; 12:51; 19:10;
3:9,17; 17:29;
9:54-55; 9:51-14:35 &
Genesis 19:24
& 2 Koningen 1:10-14
bijvoorbeeld]!
Het wordt kennelijk zo voorgesteld
dat dit vuur wordt geworpen vanuit de hemel: 'n zeer indrukwekkende
gebeurtenis naast hevige aardbevingen, massale tsunami's, kolossale vulkaanuitbarstingen, pest & dood!
Dit vuur [de tien plagen van Egypte & de ondergang van de wereld e.d.] kan dus duiden op straf
zoals de mens dat aanvoelt, of ~ wat hier waarschijnlijker is ~
op de kwaliteit van Yesjoe's zuiverende boodschap en
de activiteit van zijn Geest
[van G d]!?
Deze spreuk
is ook wel opgevat als aanwijzing van Yesjoe's hemelse 'pre~existentie',
van waaruit hij kwam om 't vuur op aarde te werpen & namens zijn Vader te oordelen
over de levenden en de doden, maar tegen zo'n uitleg is ingebracht
dat er niet wordt gezegd dat Yesjoea
met dit vuur in zijn hand
uit de hemel kwam.
Anderen vinden dat er hier volgens hen bedoeld is
dat nu 't vuur uit de hemel op het gebod of gebed van Yehosjoea, terwijl hij zelf op aarde was,
zou kunnen komen.
Het bekendste mydibijbelverhaal
is natuurlijk dat over regelneef Lot die naderhand verkracht werd
door z'n beide dochters?!
De twee engelen
kwamen 's avonds in Sdom aan,
Lot zat juist i/d stadspoort.
Zodra hij hen zag
stond hij op, ging hun tegemoet en boog zich diep voor hen neer.
"Heren,"
zo sprak hij,
"Komt u toch met mij mee. Het huis van uw dienaar staat voor u open; overnacht daar
en was er uw voeten. Dan kunt u morgenvroeg uw weg vervolgen!"
~@~
"Nee, dank u,"
antwoordden ze,
"we overnachten wel op het plein!"
Omdat hij echter sterk bleef aandringen, gingen ze met hem mee naar zijn huis.
Daar maakte hij een lekkere voedzame maaltijd voor hen klaar; hij bakte brood
en zij aten bij hem.
Maar voordat Lot en zijn gasten konden gaan slapen,
liepen alle geile muchomachomannetjes van Sdom bij Lots huis te hoop, jong en oud,
niemand uitgezonderd!
"Waar zijn die mooie mannen die bij jou overnachten?"
riepen ze Lot toe.
"Breng ze naar buiten, we willen ze nemen!"
Lot ging naar buiten en deed de deur achter zich dicht.
"Maar lieve vrienden, zoiets kunnen jullie toch niet doen!"
zei hij.
"Luister, ik heb twee jonge dochters die nog nooit met 'n man geslapen hebben.
Die zal ik bij jullie brengen, doe met hen wat jullie willen. Maar laat die mannen met rust,
ik heb hun niet voor niets een veilig onderkomen geboden!"
Maar ze schreeuwden tegen hem:
"Uit de weg!"
Ook riepen ze:
"Dat woont hier maar als vreemdeling en moet ons nu zo nodig ook nog eens
de wet gaan voorschrijven. Wacht maar, jij zult er ook van lusten, lelijke buitenlander,
en nog meer dan zij!"
Maar de twee mannen trokken Lot het huis in & deden de deur snel weer dicht en op slot,
en ze sloegen alle mannen die bij de ingang van het huis waren, jong en oud, met blindheid,
zodat ze daarna tevergeefs probeerden om de ingang te vinden!
Daarna vroegen ze aan Lot:
"Hebt u hier nog meer familie? Zonen, dochters, een schoonzoon,
ga met iedereen die bij u hoort zo snel mogelijk weg uit deze stad!
Wij staan namelijk op het punt om deze stad te verwoesten: er zijn zulke ernstige beschuldigingen tegen haar ingebracht dat de Eeuwige [verlichtend komende aanwezige & wordende in ons] ons hierheen heeft gestuurd om haar helemaal te verwoesten!"
Lot ging naar z'n schoonzoons, de mannen die met zijn dochters zouden gaan trouwen,
en zei tegen hen:
"Vlug, weg uit deze stad, want de Eeuwige [Heer Yahweh der machten en krachten]
gaat haar verwoesten!"
Maar zijn schoonzoons namen hem niet serieus.
Zodra het licht begon te worden zetten de angelen Lot aan tot grote spoed:
"Vlug nu, ga hier als de bliksem weg met uw vrouw en uw twee dochters, want anders komt u ook om en wordt u medeslachtoffer van de misdrijven die in deze stad zijn begaan!"
Toen Lot nog steeds aarzelde, grepen de mannen hem en zijn vrouw en zijn twee dochters
bij hun beide handen, omdat de Eeuwige [komende aanwezige & wordende in ons] hem wilde sparen,
& ze trokken hen vieren mee de stad uit!
Pas buiten de stad bleven ze eindelijk even staan.
Toen zei een van hen:
"VLUCHT!
Uw leven is in groot gevaar! Kijk niet meer om en sta nergens in de vallei nog stil! Vlucht de bergen in, want anders komt u allen om!"
Maar Lot antwoordde:
"Nee, dat niet, mijn heer! U hebt het allerbeste met uw dienaar voor, u bewijst mij een grote weldaad door mij in leven te laten. Maar ik kan onmogelijk naar de bergen ontkomen, het onheil zou mij inhalen en ik zou alsnog sterven? Dat kleine stadje daar is dichtbij, dat zou ik nog net kunnen halen.
Geef mij de kans om daarheen te vluchten want dat zou mijn redding kunnen zijn; het is maar een heel onbeduidend stadje!"
Hij kreeg ten antwoord:
"Ook in dit opzicht zal ik u ter wille zijn: het stadje dat u bedoelt zal ik niet wegvagen. Vlucht nu meteen daarheen en haast u, want tot u daar aangekomen bent kan ik niets doen!"
ZO
kreeg die stad de naam Tsoar
{'kleinigheid',
toen ik er in 't voorjaar van '67 aankwam was 't nog steeds heel klein & leek haast verlaten!}!
De zon was al opgegaan toen Lot
in Tsoar aankwam.
Toen
liet de
Heer [G d de
eeuwig komende aanwezige &
wordende in ons] uit de hemel zwavel & vuur neerkomen
op Sdom & Amora en hij vernietigde
die steden & de hele vallei,
met de inwoners van al
de steden met alles
wat er op
het land
groeide.
De vrouw
van Lot, die achter hem
aanliep, keek om &
veranderde in 'n
zuil van
zout.
je kijkt
naar 't menselijk
ontwerp van g d dan
stelt men hem verantwoordelijk voor
het ontstaan of ten minste de ordening
van wat er is & uiteindelijk ook de productie
van onszelf naar zijn beeld
en gelijkenis.
De menselijke slang
bijt in z'n eigen staart & ziet zo
't komen & gaan van heelal & ruimte als onze geest.
Wij bepalen zo de oorsprong & het einde van alles wat er was,
is & zal zijn door het spelen
met woorden?!
In de naam van die Heer der machten en krachten
doet Yehosjoea als zijn geliefde zoon uitspraken aangaande de kern van die zaak:
niet [langer meer] bijgelovige afgoderij staat op de voorgrond, maar het doen van liefde,
recht & vrede in de meest verschillende toonaarden, gelijkenissen & vergelijkingen ~ 't gaat om bezieling!
'n Uitspraak van Yesjoea die alleen in 't evangelie van Lucas voorkomt luidt:
"Vuur ben ik komen werpen op de aarde,
en wat zou ik graag willen dat het al brandde!"
[Luc 12:49;
zie ook
5:32; 12:51; 19:10;
3:9,17; 17:29;
9:54-55; 9:51-14:35 &
Genesis 19:24
& 2 Koningen 1:10-14
bijvoorbeeld]!
Het wordt kennelijk zo voorgesteld
dat dit vuur wordt geworpen vanuit de hemel: 'n zeer indrukwekkende
gebeurtenis naast hevige aardbevingen, massale tsunami's, kolossale vulkaanuitbarstingen, pest & dood!
Dit vuur [de tien plagen van Egypte & de ondergang van de wereld e.d.] kan dus duiden op straf
zoals de mens dat aanvoelt, of ~ wat hier waarschijnlijker is ~
op de kwaliteit van Yesjoe's zuiverende boodschap en
de activiteit van zijn Geest
[van G d]!?
Deze spreuk
is ook wel opgevat als aanwijzing van Yesjoe's hemelse 'pre~existentie',
van waaruit hij kwam om 't vuur op aarde te werpen & namens zijn Vader te oordelen
over de levenden en de doden, maar tegen zo'n uitleg is ingebracht
dat er niet wordt gezegd dat Yesjoea
met dit vuur in zijn hand
uit de hemel kwam.
Anderen vinden dat er hier volgens hen bedoeld is
dat nu 't vuur uit de hemel op het gebod of gebed van Yehosjoea, terwijl hij zelf op aarde was,
zou kunnen komen.
Het bekendste mydibijbelverhaal
is natuurlijk dat over regelneef Lot die naderhand verkracht werd
door z'n beide dochters?!
De twee engelen
kwamen 's avonds in Sdom aan,
Lot zat juist i/d stadspoort.
Zodra hij hen zag
stond hij op, ging hun tegemoet en boog zich diep voor hen neer.
"Heren,"
zo sprak hij,
"Komt u toch met mij mee. Het huis van uw dienaar staat voor u open; overnacht daar
en was er uw voeten. Dan kunt u morgenvroeg uw weg vervolgen!"
~@~
"Nee, dank u,"
antwoordden ze,
"we overnachten wel op het plein!"
Omdat hij echter sterk bleef aandringen, gingen ze met hem mee naar zijn huis.
Daar maakte hij een lekkere voedzame maaltijd voor hen klaar; hij bakte brood
en zij aten bij hem.
Maar voordat Lot en zijn gasten konden gaan slapen,
liepen alle geile muchomachomannetjes van Sdom bij Lots huis te hoop, jong en oud,
niemand uitgezonderd!
"Waar zijn die mooie mannen die bij jou overnachten?"
riepen ze Lot toe.
"Breng ze naar buiten, we willen ze nemen!"
Lot ging naar buiten en deed de deur achter zich dicht.
"Maar lieve vrienden, zoiets kunnen jullie toch niet doen!"
zei hij.
"Luister, ik heb twee jonge dochters die nog nooit met 'n man geslapen hebben.
Die zal ik bij jullie brengen, doe met hen wat jullie willen. Maar laat die mannen met rust,
ik heb hun niet voor niets een veilig onderkomen geboden!"
Maar ze schreeuwden tegen hem:
"Uit de weg!"
Ook riepen ze:
"Dat woont hier maar als vreemdeling en moet ons nu zo nodig ook nog eens
de wet gaan voorschrijven. Wacht maar, jij zult er ook van lusten, lelijke buitenlander,
en nog meer dan zij!"
Maar de twee mannen trokken Lot het huis in & deden de deur snel weer dicht en op slot,
en ze sloegen alle mannen die bij de ingang van het huis waren, jong en oud, met blindheid,
zodat ze daarna tevergeefs probeerden om de ingang te vinden!
Daarna vroegen ze aan Lot:
"Hebt u hier nog meer familie? Zonen, dochters, een schoonzoon,
ga met iedereen die bij u hoort zo snel mogelijk weg uit deze stad!
Wij staan namelijk op het punt om deze stad te verwoesten: er zijn zulke ernstige beschuldigingen tegen haar ingebracht dat de Eeuwige [verlichtend komende aanwezige & wordende in ons] ons hierheen heeft gestuurd om haar helemaal te verwoesten!"
Lot ging naar z'n schoonzoons, de mannen die met zijn dochters zouden gaan trouwen,
en zei tegen hen:
"Vlug, weg uit deze stad, want de Eeuwige [Heer Yahweh der machten en krachten]
gaat haar verwoesten!"
Maar zijn schoonzoons namen hem niet serieus.
Zodra het licht begon te worden zetten de angelen Lot aan tot grote spoed:
"Vlug nu, ga hier als de bliksem weg met uw vrouw en uw twee dochters, want anders komt u ook om en wordt u medeslachtoffer van de misdrijven die in deze stad zijn begaan!"
Toen Lot nog steeds aarzelde, grepen de mannen hem en zijn vrouw en zijn twee dochters
bij hun beide handen, omdat de Eeuwige [komende aanwezige & wordende in ons] hem wilde sparen,
& ze trokken hen vieren mee de stad uit!
Pas buiten de stad bleven ze eindelijk even staan.
Toen zei een van hen:
"VLUCHT!
Uw leven is in groot gevaar! Kijk niet meer om en sta nergens in de vallei nog stil! Vlucht de bergen in, want anders komt u allen om!"
Maar Lot antwoordde:
"Nee, dat niet, mijn heer! U hebt het allerbeste met uw dienaar voor, u bewijst mij een grote weldaad door mij in leven te laten. Maar ik kan onmogelijk naar de bergen ontkomen, het onheil zou mij inhalen en ik zou alsnog sterven? Dat kleine stadje daar is dichtbij, dat zou ik nog net kunnen halen.
Geef mij de kans om daarheen te vluchten want dat zou mijn redding kunnen zijn; het is maar een heel onbeduidend stadje!"
Hij kreeg ten antwoord:
"Ook in dit opzicht zal ik u ter wille zijn: het stadje dat u bedoelt zal ik niet wegvagen. Vlucht nu meteen daarheen en haast u, want tot u daar aangekomen bent kan ik niets doen!"
ZO
kreeg die stad de naam Tsoar
{'kleinigheid',
toen ik er in 't voorjaar van '67 aankwam was 't nog steeds heel klein & leek haast verlaten!}!
De zon was al opgegaan toen Lot
in Tsoar aankwam.
Toen
liet de
Heer [G d de
eeuwig komende aanwezige &
wordende in ons] uit de hemel zwavel & vuur neerkomen
op Sdom & Amora en hij vernietigde
die steden & de hele vallei,
met de inwoners van al
de steden met alles
wat er op
het land
groeide.
De vrouw
van Lot, die achter hem
aanliep, keek om &
veranderde in 'n
zuil van
zout.
07 okt 2008 - bewerkt op 07 okt 2008
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 28 apr 2026 28 april 2026 De Diaspora: eeuwen van strijd in
- O 27 apr 2026 Rond het jaar 200 BC kreeg ook de
- O 27 apr 2026 Door dit alles werd ‘t traditionele levenspatroon,
- O 27 apr 2026 De door verklaren ontstane Thora~
- O 26 apr 2026 32 Hoewel langzamer dan in ‘onze eigen’ tijd,
- O 24 apr 2026 31 De voet van Rome had Joden genadeloos vertrapt!
- O 24 apr 2026 30 In ‘t jaar 130 wou de Romeinse keizer
- O 24 apr 2026 29 Herodes de Grote had op een 440 meter hoge Rots
- O 24 apr 2026 28 Genezing Verwoesting Opstand Onderdrukking enzo
- O 24 apr 2026 27Velen uit Galilea, Judea & v/d Overkant v/d Yar~
- O 23 apr 2026 Onder hen was ‘n man
- O 23 apr 2026 Maar het volk kon zich onmogelijk schuldig voelen
- O 23 apr 2026 26 Herodes de Grote werd opgevolgd door zijn zoon
- O 23 apr 2026 25 Ook Herodes was dus overduidelijk onberekenbaar
- O 22 apr 2026 RomeinenEdomietenHerodesJodenOorlogen&Bezettingen?