Volgens
de droom
van vannacht, eigenlijk
veel meer een volkomen nachtmerrie,
hangt alles als los zand aan elkaar in een mensenleven,
en is wat er gebeurt vooral afhankelijk van toeval, stormachtige chaos &
totaal willekeurig zandlopergedoe in zo'n samenloop
van omstandigheden en van vreemd
hersengespinsel.
Mensen
beseffen dat
soms [zo nu en dan]
zodat we de neiging ontwikkelen
dat alles toe te schrijven aan [tamelijk willekeurige]
demonen, geesten, duivels, goden, godinnen & 'zalig{s}makers'
die hun 'wetenschap' verkondigen als 'n alleenzalig{s}makend
recept voor [on]heil, oplossingen, slavernij,
genezing, bevrijding &
hersenspoeling?
Ook
al die
uiteenlopende figuren door
de eeuwen heen als 'de min of
meer maffe & malle profeten', o.a.
Mat Gargon, Albert Einstein, Karl Marx, Sigmund Freud,
Rich Fromm, Friedrich Nietzsche, Benito Mussolini, Adolf Hitler,
Ronald Reagan, George W. Bush, Osama Bin Laden,
de diverse pausen van bijna 2000 jaar lang &
Barack Obama, Jan Peter Balkenende,
Vladimir Poetin & ga zo maar door
trachten op hun eigen wijze
die waanzinnige chaos te
[her]interpreteren,
beheersen, uit te
schakelen of er
iets 'anders'
mee aan te
vangen op talloze
manieren & d.m.v. allerlei
Parmantige Pimmetjes, Dolle Rita's & Gekke Geertjes:
die beweren dan ook meteen wanneer 'het
niet meer zo goed gaat',
dat vooral
ZIJ
{alleen} eigenlijk
{wonder boven wonder!}
weten hoe het
WEL
moet!
Zegt gy,
MIJNE ZONDEN
ZIJN GROOTER, DAN
DATZE VERGEVEN ZOUDEN WORDEN
[denk bijvoorbeeld aan de 'pyromanen,
moordenaars, aanranders, verkrachters,
ruziezoekende onbetrouwbare overspeligen, geldverduisteraars & dat soort volk']:
ik ben "G ds go{e}dheid en genade onwaardig":
ik vrees, ik schrik, ik
vlied voor "G ds
aangezicht".
Was
een "Engel"
zo verbazende voor
de vrouwen, en zoud ik "G ds
tegenwoordigheid" verdragen
konnen?
De
vrouwen zijn
bevreesd, 't is waar:
zy vlieden uit het graf, ik sta het toe:
maar zy verblijden zich ook, als zy horen, dat JC opgestaan is, & overwonnen eindlijk
haare vrees, om nu in de Heere
verheugd te
zijn!
De
SCHRIK
kwam van haar onwaardigheid en doemwaardigheid: de
BLIJDSCHAP
sproot uit de verkregene
gerechtigheid in
den verrezen
Heiland
...
Zo
lang gy
meint iets waardigs
te konnen of moeten
toebrengen, zo lang zal
de vrees en schrik u schtervolgen;
al vlood of vloogt gy met de vleugelen van den wind,
die benauwdheid zult gy
noit ontvlieden.
De
eenigste waardigheid
bestaat, in zijn onwaardigheid regt te kennen,
en in JC gevonden te worden.
Hoe kond gy
in JC gevonden worden,
als gy u zelfs zijt?
En hoe
kond gy verblijd zijn,
als gy in JC niet
gevonden werd?
Of
is JC vergeefs
opgestaan?
Zegt dan
met DAVID:
WAT BUIGT GY U NEDER IN MY, O MIJNE ZIEL,
EN WAT ZIJT GY ONRUSTIG?
"HOOP OP
G D"!
"G D"
is een
'g d' van volkomne
zaligheid, DIE ALLE UWE
ONGERECHTIGHEDEN VERGEEFT, DIE ALLE
UWE KRANKHEDEN
GENEEST
...
De
vrees
spruit uit waangerechtigheid,
en uw gemoed beschuldigt u, dat gy dood-strafbaar zijt.
Wat rust, wat vreugd kan die gedachte baren?
De waare blijdschap spruit
uit 's Heilands dood, en opstanding,
daar moet gy deel aan hebben,
of hier, en hier na eeuwig
rampzalig zijn
...
