avontuurtje

~*~

Ochtenduurtje:
recept voor menselijke
relativiteit ~

~*~

Men
neme:
het oneindige universum
met expansie naar binnen
& naar buiten,
wat ander
voorwereldlijk leven
met een korreltje zout
& een vleugje
licht:

~*~

Passeert
zo nu en dan de grens
tussen eeuwig heelal
& relatief einde
om wat beter
te kunnen polariseren
tussen uitzetten &
inkrimpen ~

~*~

Ontdekt
aantrekkingskracht
& afstotingsneigingen
tussen ruimte
& tijd:

~*~

Ondergaat
allerlei aanverwante
tere trillingen
en [be]geleiding
tussen stilte
& geluid ~
hitte & kou ~ licht &
duisternis ...

~*~

Zweeft
op 'wolken'
door melkwegen & zonnestelsels
op zoek naar ervaring
van evolutie
multifunctionele mechanismen
& zintuiglijke waarnemingen
tussen gevoel &
verstand
~ intellect & intuitie ~
socialisme & ideologie om
geestelijk leven
instinctief te kunnen ontwikkelen
tot pijn & plezier
in doen & laten:
beweging en oneindige
weerspiegelingen ...

~*~

Dit alles
stop je in 'n mydipot
& laat het voorzichtig sudderen
op een zacht vuurtje van kunsten
& wetenschappen
totdat de welriekende dampen
ervan afslaan
en ook enige technische kennis
aanzienlijke vruchten
begint af te werpen
die niet ver
van de boom
vallen?

~*~

{Men
noemde dit
ook wel: de weg van tao, satori,
naar nirvana, moksja,
bekering, verlossing, bevrijding, onthechting,
geestelijke groei, lichamelijke ontplooiing
& tedere [menselijker]
liefde?!}

~*~

Maar
HOE of WAT
dan ook:
wij zijn als de aarde
waaruit we voortkomen ~
we behouden stukjes aarde
om ze te behoeden ~
binnenin en rondom
ons ...

~*~

Natuur
is begroeide aarde
en geest doet leven:
we speuren langs de wegen
van lichaam en geest al verzamelend
en verspreidende wat we maar
tegenkomen?

~*~

Als we
een stukje grond kaal maken
dan zien we, dat meestal ook deze plek
binnen de kortst mogelijke tijd met
'onkruid' bedekt & bedacht
wordt?

~*~

Het
kruid
neemt voedsel op
uit de bodem en het gaat bloeien
om af te sterven, of, zoals bij heesters,
het blad te laten vallen:
het in de plant opgeslagen voedsel
komt net als wij op en in de grond terecht
om te worden afgebroken door
bacterien en vele kleine
beestjes,
zodat we weer tot voedsel
kunnen dienen voor weer andere
planten en
dieren!

~*~

Deze
'mystiek/mysterieuze
mydistory'
herhaalt zich voortdurend:
de bodemsamenstelling verandert
en de grond wordt door deze plantengroei
steeds rijker en er komen steeds meer
verschillende planten die op hun
beurt weer een grotere verscheidenheid
aan dierlijk en 'vernieuwd'
menselijk leven OOK
in ons mogelijk
maken.

~*~

Zelfs
als we niet ingrijpen
zorgt de natuur voor
zichzelf ...

~*~

En
WAT
[binnenin
& rondom]
zien we nu in de z.g.
'siertuin' meestal
gebeuren?

-

We
spitten
de grond om,
leggen een gazon aan
en planten in de overgebleven kala randen
hier en daar wat eenjarigen,
die het liefst het hele jaar door moeten bloeien en denken dan,
dat we ons steentje bijdragen aan een
'natuurlijk
milieu'?

-

Op
z'n tijd
schoffelen we driftig
het onkruid weg en gooien dit,
met het afgemaaide gras en andere
geile ongerechtigheden
als vieze blaadjes & oude rottende bloemetjes,
in de vuilsnisbak of
een plastic zak,
en WAT hebben we dan
bereikt?

-

Volle
vuilniszakken,
verarming van de grond
[we halen er steeds maar weer iets vanaf
zonder er iets voor terug te geven]
en vooral een 'nette'
tuin ...

-

En
net als in ons 'eigen' leven
hebben nu zon en wind vrij spel op de bodem:
deze droogt uit, kan het regenwater niet meer vasthouden
en verliest voedsel aan pesten &
staat open voor allerlei
plagen ...

-

ALS
we deze ellende
willen voorkomen,
DAN moeten we ervoor zorgen,
dat de bodem bedekt blijft [en liever niet alleen maar met grind,
tegels, beton, asfalt, kunstgras of andere vormen van 'plastic' geest],
maar ZO dat het vocht beter wordt vastgehouden, de structuur
echt verbeterd en het bodemleven [innerlijk leven]
bevorderd
wordt?

-

We
kunnen ook
'onze' grond bedekken
met inheemse planten ['onkruiden']:
dit zijn meestal die planten die er graag groeien.
We kunnen ook het onkruid afsnijden of afmaaien
en de bovengrondse delen in een composthoop
verwerken {oefening baart
kunst!} ...

-

HET
grote voordeel is
dat we de in de grond zittende wortels
toch nog hun structuurverbeterende werking
laten behouden:
[on]kruiden wortelen namelijk over het algemeen dieper
dan 'cultuurgewassen' & uitheemse kunstgrepen
en halen zodoende voedsel en vocht
van groter diepte naar
omhoog.

-

Het
spreekt natuurlijk vanzelf
dat DEZE methode van werken wel veel meer tijd kost:
net als de vruchten van onze geest & ons lichaam
heeft een organisch geheel tijd en ruimte nodig om zich
in afwisselende jaargetijden te kunnen ontwikkelen
en al doende te kunnen
gedijen?

-

EEN
beter idee
dan [on]regelmatige kaalslag
is dan ook:
bodembedekkers planten
[een religie of filosofie ontwikkelen]
zoals dovenetel, klimop, maagdenpalm, knaapjeskruid,
lievevrouwenbedstro enzovoorts, [en wat al niet]
om er maar enkele
te noemen.

-

En
er bestaat natuurlijk ook nog
de mogelijkheid om organisch materiaal
op de grond van ons eigen geestelijke tuintje aan te brengen:
grof zaagsel, afgemaaid gras, compost of
een hele reeks van experimentele
psychedelicatessen?

-

Een
andere vorm van bedembedekking
kan ook zijn in de vorm van een of ander bloemengazon:
een mengsel van langzaam groeiende grassen en allerlei wilde bloemen,
of zelfs hennep & hop, kamperfoelie & passieflora,
paddestoel & cactus, kunst & cultuur met
een lach en
een
traan ...

-

WIL
JE "HET"
HEEL ERG
GOED DOEN?
DAN begin je NU al
met het verzamelen van
verschillende zaaddozen van bermbloemen in je [wijde!] omgeving:
aan het eind van je [zoveelste] jaar heb je dan
een hele voorraad waaruit je kunt kiezen
en zelfs uitdelen aan
anderen?

-

DIT
alles
kun je dan ook weer
mengen en in- & uitpluizen
met het zaad van langzaamgroeiende grassoorten,
bloemen, planten & vruchtdragers
in allerlei vorm en kleur
die je in het voorjaar weer kunt uitzaaien &
uitproberen:
voor jouw omgeving en
voor jouw innerlijk is zoiets {OOK} best
wel geschikt & zal hopelijk weelderig
groeien en bloeien & je
vast ook telkens wel
weer erg
boeien.

~~