Aram

Arameeërs?

Ook de Arameeërs van Syria namen de religie van de inwoners van het land over. HADAD werd vereerd als de oppergod van Damascus, met de toegevoegde titel Ramman of Rimmon, 'donderaar'. Ook werd hij 'Heer van de hemel' (Baal-sjamen) genoemd. Naast hem stond zijn metgezel Athar. De god EL had nog steeds aanbidders, die hem de titel 'schepper van hemel & aarde' gaven. De zg. 'koningin van de hemel' was 'n naam voor de moedergodin. In de loop der tijden werden deze s(j)emitische goden vereenzelvigd met Griekse & later met Romeinse goden, & sommige namen eigenschappen over van andere goden. Tijdens 't Romeinse rijk werden er in belangrijke centra (net als bij ons?!) prachtige tempels voor al die goden gebouwd, waarvan ook tot nu nog steeds 'n aantal bewaard is gebleven; beroemdst is die bij Baalbek in Levanon. Daar werd Baal-sjemen als zonnegod gelijkgesteld aan Zeus & Jupiter, terwijl de godin ATargatis, 'n samen-smelting van Athar & ANAT, Venus werd. Bij Palmyra, de karavaanstad tussen Damascus & de Eufraat, bevond zich tussen de eerste eeuw voor 'Christos' & de eerste drie eeuwen daarna 'n machtige staat. Baal-sjamen was daar 'n belangrijke god, naast drie plaatselijke goden, Bol of Bel, Yarhibol & Aglibol, waarvan deze laatste twee de zon & de maan zijn. Ene Gad, 'geluk', nam ook nog 'n belangrijke plaats in, wat prima paste bij 'n grote handelsstad. Ook de grote tempel van Bel staat er nu nog steeds; de grootte ervan & de zeer uit-gebreide bijgebouwen tonen dat de stad erg rijk was & dat er heel veel belangrijke functionarissen bij de cultus betrokken waren. Hun priesters waren ingedeeld in groepen, waarbij de priesters van Bel tot de hoogste groep behoorden. Zij zaten de heilige maaltijden voor, die volgden op de talrijke offers. Dit was 'n tamelijk oude gewoonte, eeuwenlang nageleefd door de KANAANIETEN: men ging ervan uit dat de priesters, de offeraars & de goden gezamenlijk aten & dronken. Rijke inwoners gaven geld voor deze banketten, zodat die dan ook regelmatig konden worden gehouden, vanuit de hope dat ze daar voordeel mee konden doen. Toegang werd er gekregen door wat kleine fiches van klei waar passende afbeeldingen & inscripties op stonden. Net als elders in het oude Nabije Midden Oosten begroeven de mensen van Palmyra hun doden met zorg, & werden hun namen opgetekend om hen te blijven herinneren. TOEN kwamen in zon & storm de Hettieten!

Vanaf ongeveer 2000 tot 1200 BC werd 'n groot gedeelte van 't huidige Turkije bestuurd door 'n Indo~Europees volk: zij worden de Hettieten genoemd, hoewel de naam in werkelijkheid aan 'n andere, niet-Indo-Europese bevolkingsgroep toebehoorde. 'n Der-de volk, de Hurrians, mogelijk verwant aan de huidige Armeniers, vermengden zich vanaf 1450 BC met de Hettieten & BEINVLOEDDEN hun religie & cultuur. Aan 't eind v/d Hettitische macht bleven de TAAL & de religieuze overtuigingen in delen van Turkije nog lange tijd bestaan; schrijvers uit de Romeinse tijd waren hiermee bekend. Het land is er bergachtig & elke stad heeft z'n eigen karakter. Daardoor had elke stad z'n eigen god of godin, meestal de vergoddelijkte elementen, de zon, de storm & dergelijke, die de inwonders in de hoofd-tempel v/d plaats vereerden. 'n Hettitische mythe vertelt hoe de goden zich verlieten op hun menselijke dienaren: wanneer 't land werd getroffen door 'n ramp, dan verhongerden de goden omdat 't offeren was onderbroken! Allerlei soorten machten vroegen om aandacht: de goden van de aarde, het graan, het vuur, het zien, het horen e.d. Men zei magische spreuken om hulp in te roepen & 't kwaad zo af te wenden. Bij de hoofdstad Hattoesa, 't huidige Bogazkoy, leidde de koning de cultus van de stormgod, en de hogepriester van alle andere goden. Van hen werd verwacht dat hij het belangrijkste jaarfeest van elke god in de stad van die god bijwoonde. Er werden uitgebreide rituelen uitgevoerd om hem voor die gelegenheden cultisch helemaal zuiver te maken. Als de koning er niet bij was of de ene of andere vergissing beging, dan kon het land worden overvallen door een ramp. De oorzaken van goddelijke toorn konden onbeduidend zijn, bij-voorbeeld wanneer de mantel van de god was versleten, of hoogst belangrijk, bijvoorbeeld wanneer een gelofte werd verbroken. Zij konden dan alleen worden achterhaald, voorkomen, beheerst door de god te vragen of hij door een of ander voorteken 'n seintje wilde geven. Alleen op dergelijke wijze konden de mensen de gedachten van hun goden achterhalen, nader bepalen, enigszins controleren, en hoopten ze hun goedgunstigheid te verkrijgen. 't Doet mij denken aan de simplistische redeneertrant van Patrice & de gecompliceerde beweegreden van Kroeskopje & meer van dergelijke myDiertjes vol van zg. goden, afgoden, engeltjes, duiveltjes & komische voodoospelen.