Apekippen, Beaunobeau's & Champinsees

In de tijd van
Avraham, Moshe, Joshua en David trad de Heer krachtig op
ten gunste van
Israel!

In de tijd van
Ezra en Nehemia treedt Israel vastberaden op
ten gunste van
de Heer!

Zij sluiten
weer een verbond,
maar op een duidelijk andere
basis
...

Historisch gezien
was het Babylonische rijk een kort bestaan beschoren;
en het daaropvolgende Perzische rijk
stuurde een groep Judese ballingen
naar Yeroesjalajiem om er
een tempel te bouwen
op de plek van de oude tempel
die door de Babyloniers was
vernietigd!

In die tijd
lag het misschien niet in de bedoeling van de Perzen
om Yehoedah los te maken van de grotere westelijke provincie
waartoe het toen behoorde.
Maar dat is wel wat er uiteindelijk gebeurde,
en al geven de boeken Ezra en Nehemia zeker geen
volledig verslag van Yehoedah's wederopstanding
als een aparte, zij het nog ondergeschikte,
politieke eenheid,
ze beschrijven toch levendige taferelen uit die tijd dat
deze veranderingen zich aan het
voltrekken waren
...

In historisch opzicht
kunnen deze beide boeken dan ook gezien worden als een weergave
van het beginstadium van de joden als een volk dat niet alleen verschilt
van de rest van het vroegere Groot-Israel
maar ook van de andere volken
van de wereld!

In deze boeken
vertonen ze voor het eerst het bestendige karakter van een volk
waarvan een klein deel thuis gesteund wordt door de
omvangrijke diaspora.

Joodse edelen
met invloed op de zetel van de wereldmacht
beginnen een sleutelpositie in te nemen wat het veiligstellen van welzijn en overleving van het volk betreft.

We hebben al heel wat
legendarische myDi-uitingen van dit ideaal gezien:
Josef,
die Farao waarschuwt voor een dreigende hongersnood en
die zijn vader en zijn broers van de hongerdood redt;
Esther en Mordechai,
die de door twee eunuchen beraamde moordaanslag
op de koning van Persia verijdelen en die later een grotere samenzwering
tegen de joden van het rijk ontmaskeren;
Dani'el,
die zich aan het Babylonische hof
weet te onderscheiden.

Maar Nechemyah,
de hofschenker van de koning van Persia,
is de eerste in wie dat ideaal belichaamd wordt
binnen een onmiskenbaar
historisch kader.

Een derde ontwikkeling,
zowel in religieus als in historisch opzicht van doorslaggevend belang,
is de aanvaarding van een vreemde heerschappij door de politieke partij-in-opkomst in Yeroesjalajiem en de ontplooiing van een sociaal-
religieuze, zelfgekozen apartheid als alternatief voor
echte politieke afhankelijkheid.

In Ezra & Nehemia ondervinden degenen
die deze filosofie aanhangen duidelijk grote tegenstand!

Sommige inheemse Yehoediem
weigeren endogamie en de sabbatrust te eerbiedigen
als teken en versterking van de collectieve
identiteit.

De diaspora mag zich dan neerleggen
bij vreemde overheersing,
enkele bewoners van het land zelf - Yehoediem als tegenstanders van de joden, zou je kunnen zeggen - blijven aangetrokken tot
het messiaanse visioen
waarin de volken van de hele wereld
naar yeroesjalajiem stromen
om G*D te aanbidden,
en/of tot het apocalyptische visioen van Armageddon {Har Megiddo} als
voorspel tot die glorie
.............

Op dergelijke visies wordt zelfs hier gezinspeeld.
Maar de religieus strenge, zij het politiewk pragmatische weg
die de teruggekeerde ballingen Ezra en Nechamyah bewandelen,
zal voeren tot het jodendom zoals wij dat kennen,
en het zal de redding van de joden
blijken te zijn
........

IN
DIE ZIN
moet het erkend worden
als een buitengewoon creatief en intelligent antwoord
op het soort nationaal trauma
dat een eind heeft gemaakt
aan het nationale bestaan
van talloze kleinere
volkeren
...

Maar
dit doortastende joodse optreden
gaat niet vergezeld van een hernieuwde doortastendheid van de kant van
de Heer G*D.

De myDiboeken
Ezra en Nechemyah leggen een grote nadruk op
de toewijding van de joodse leiders aan de Heer en het streven om hem
te behagen van het volk, dat berouw toont zodra het op zijn zondigheid wordt gewezen - iets wat nu juist
een paradoxaal effect heeft.

De Heer
lijkt daardoor niet zozeer
de schepper van de joden, de leenheer, vader of koning,
als wel hun verzwakte maar geliefde
beschermeling
........

AAN HEM
moge dan de eer zijn,
AAN HEN
is de kracht!

Menselijke deugdzaamheid en goddelijke kracht
zijn omgekeerd evenredig in TeNaCH!

De Heer G*D
leek nooit zo onoverwinnelijk
als toen hij de altijd klagende, recalcitrante, koppige Israelieten
uit Egypte en door de woestijn naar Kana'an
voerde
.............

De generatie migranten
die we in Ezra en Nechemyah tegenkomen is daarentegen
een toonbeeld van vroomheid!

Maar in hun gezelschap
treedt G*D zelf
NOOIT
sprekend
of handelend op?!

DAAROM
lijkt deze myDi-
inleiding
tot hun verhaal een coda bij zijn verhaal.
DESTIJDS
leek
HIJ
hen tot zijn volk te maken, maar
NU
lijken zij
HEM
levend te houden
als hun
G*D.