Hoe
dan ook,
de Arabieren vreesden
met grote vreze na 1000/2000 jaar [en meer] veroveringen!
Angst
en de krampachtige pogingen
om die te beheersen zijn misschien wel de krachtigste drijfveren van
mensen in nood?
Zij vreesden
dat een aantal tsionistische joden
die voortaan naar hun Palestina trokken
absoluut niet van plan was om dat land te delen,
maar 't liefst alles zou willen bezitten
[net als zijzelf?]!
In
1901 richtte
de Zionist Organisation,
in Basel gevestigd en bepaald niet arm meer, 't Joods Nationaal Fonds op,
dat meteen begon met de aankoop van nog meer grote stukken "Arabisch" land in Palestina.
Voornamelijk van grootgrondeigenaren die zelf in Syria & Levanon woonden: het gevolg daarvan was dan ook dat ook in Jordania nog jarenlang Palestijnen kon ontmoeten die jarenlang als pachter/boer in 't oude
Palestina hadden gewerkt op die landerijen die nu werden verkocht
door de belanghebbende elderwonende
grote heren.
Die
arme sloebers
werden om redenen
buiten hun schuld ineens
van de ene dag op de andere van huis en
haard verdreven: op die manier begon die vele tientallen jaren durende ontheemding
die onslosmakelijk met het leven van de Palestijnen {& de Joden} verweven is geraakt.
Tussen 1919 & 1921 werd er nu dan ook nog steeds meer land aangekocht en er trokken zo'n achttienduizend Joodse immigranten naar het
Beloofde/Geroofde/Uitgedoofde Land van
Kana'an, Palestina [enzovoorts] na
bijna 2000 jaar
'vreemd vuur'!
In
Yeroesjalayiem/Al Qoeds
& Yafo/Jaffa ontstonden rellen uit angst, onzekerheid. woede & fanatisme ...
In 1928 kwamen er nog eens tienduizend immigranten uit Europa bij waar de toestand ook al begon
vast te lopen en te knellen tussen kapitalisten, communisten, fascisten en 'gewone mensen'?!
Het kwam dus opnieuw tot ongeregeldheden wat steeds gebruikelijker begon te worden
in die regio van volksverhuizers.
Nadat de nazi's
in 1933 in Duitsland de macht hadden gegerepen
en overgenomen, veranderde nu dan ook die kleine instroom van joodse immigranten naar Palestina
in een ware vloedgolf van 'statenlozen':
dertigduizend in 1933,
tweenveertigduizend in 1934
& eenenzestigduizend in 1935.
Dat alles [& nog veel meer] vormde de aanzet
tot een minstens drie jaar durende Arabische opstand
waaraan de verantwoordelijke Britten ten slotte met geweld
een einde maakten vanwege de steeds b
loederiger wordende
anarchie!
Het leed
van de Palestijnen [en Joden]
ontging de wereldleiders niet helemaal.
"Palestina behoort nu aan de Arabieren zoals Engeland behoort aan de Engelsen
en Frankrijk aan de Fransen" zei Mahatma Gandhi.
"Wat er nu in Palestina gebeurt druist in tegen alle morele gedragsregels"
Maar er kwam nu geen meer aan de steeds weer overal
oplaaiende conflicten in die regio
[en overal elders
in de kolonies]!
Geweld
laaide steeds
weer opnieuw op
toen er [voor/tijdens &]
na de Tweede Wereldoorlog
weer vele duizenden illegale vluchtelingen
naar Palestina kwamen omdat ze nergens anders heen konden
& de allervreselijkste dingen en zaken hadden meegemaakt in het
'christelijke' Europa vol van nationalisten, nazi's & fascisten.
Gekke Geertje & Dolle Rita speculeren op dezelfde
valse/opgejutte gevoelens
van rechtse rakkers
& angsthazen
...
