Angst & oplossingen
De begraafplaats was heerlijk rustig:
duizenden graven voor alle leeftijden in eindloze variatie ...
Boom, struik, bloem, steen over been en
wij in de toekomst in verwachting
van hetzelfde verleden?
Voordat het zover is nog maar even proberen om
er nog iets {beters?} van te maken!
De iconografie van de Kana'anitische Ba'al
is afgeleid van storm en vulkanisch gebergte:
donder & bliksem, wolken, rook, aardbeving en onblusbaar vuur
{zie Ex 24:17 en de vooruitblik erop
in 3:2}.
Bijna
al die
kenmerken zijn hier aanwezig?!
Maar de Kana'anitische Ba'al was geen wetgever zoals de Heer God.
Een explosieve achtergrond is EEN ding,
iets anders wordt het als de protagonist zelf
op het punt van uitbarsten lijkt te staan,
'los te barsten' in de woorden van
de vertaling .......
Is dit het beeld van een wetgever en rechter?
De Heer komt uitermate amoreel over,
onpersoonlijk en fysiek bandeloos -
een natuurkracht die op het punt staat compleet los te barsten,
op elk moment een dodelijk gevaar voor degenen
die hij net uit de handen van Farao heeft gered -
en dit alles is hij precies op het moment dat
hij op het punt staat zijn wetten te geven
aan zijn volk .............
Doodsbang zeggen de mensen tegen Moshe:
"Spreekt u met ons ... dan zullen wij horen; maar
laat God niet met ons spreken,
opdat wij niet sterven?!"
Moshe antwoordt:
"Vrees niet,
want God is gekomen om u op de proef te stellen,
en opdat de vrees voor hem voor altijd bij u zal zijn,
zodat u niet afdwaalt!"
{Ex 20:19-20}
Maar we geloven meer in de angst van het volk
dan in de geruststellende woorden van Moshe.
Toegegeven, God heeft deze verschijning gepland.
Het is duidelijk BEDOELD als demonstratie.
Maar niemand lijkt de demonstratie nog in de hand te hebben,
ook G*D niet ..............
De beschrijving van hetgeen de Heer in petto heeft
voor de Kana'anieten is,
al geeft hij die als het slotstuk van de afgekondigde wet,
in overeenstemming met de sfeer van het geraas en
gebral op de Sinai!
Nadat hij Moshe de "DECALOOG" en het verbondsboek heeft gegeven,
beschrijft de Heer hoe hij de verwijdering van de inwoners
van Kana'an zal regelen:
IK zal mijn schrik voor u uit zenden,
en ik zal in paniek brengen alle volkeren
waarmee u in aanraking komt,
en ik zal al uw vijanden voor u op de vlucht jagen.
Ook zal ik een plaag voor u uit zenden,
opdat de Chivviet, de Kana'aniet en de Hethiet voor u uit drijven.
Ik zal hen niet in EEN jaar voor u uit drijven,
opdat het land geen woestenij wordt en
de wilde dieren zich ten koste van u vermenigvuldigen.
Stap voor stap
zal ik hen voor u uit drijven,
totdat u talrijk bent geworden en het land in uw bezit neemt!
Ik zal uw grenzen vaststellen van de Schelfzee tot de Zee van de Filistijnen en van de woestijn tot de Eufraat,
want ik zal de inwoners van het land in uw handen geven,
en u zult hen voor u uit drijven.
U zult noch met hen noch met hun goden een verbond sluiten.
Zij zullen in uw land niet blijven wonen,
opdat zij u niet tegen mij doen zondigen;
want u gaat hun goden dienen -
het zou voor u een valstrik
blijken!
Ex 23:27-33.
Even hiervoor heeft de Heer gezegd:
"U zult de Heer, uw God, dienen;
Hij zal uw brood en water zegenen ...
En ik zal ziekte uit uw midden verwijderen ...
Geen vrouw in uw land zal een misgeboorte hebben
of onvruchtbaar zijn.
IK laat u het volledige getal van uw dagen genieten
[dat wil zeggen dat niemand
jong zal sterven]!"
Ach, wat een wonderbare wensdromen allemaal?
Het goed en het kwaad wordt tomeloos overdreven:
We zitten meestal ergens in het midden grijs te zijn ...
Maar kunnen niet nalaten om de boel op te vijzelen in blijdschap en
totale verdoemenis .............
I'm so happy to have found my love .......
Tussen geboortegrond en eeuwige jachtvelden is er hopelijk tijd
om alles te overwegen, te vergeven en te vergeten?
Hier sta, zit, lig ik en kan niet anders ...
Laat deze drinkbeker aan mij voorbijgaan ...
Vergeef het hun want ze weten niet wat ze doen ...
En desondanks, tegelijkertijd, zijn WIJ die man, die vrouw, dat kind:
water en brood te geven en/of te ontvangen .......
Ook myDi als deel van diezelfde potenties van
mededeelzaamheid voor ONS .......
De bepalingen van het verbond dat in Kana'an wacht,
zullen vergelijkbaar zijn met die welke in Egypte golden.
De Israelieten zullen in hun goddelijk gekoesterde vruchtbaarheid
veel sterker groeien dan de Kana'anieten en hun daardoor
bedelven zoals zij ook bij de Egyptenaren deden ...
God zal de Kana'anieten bestoken met pest en angst,
net als hij de Egyptenaren deed ...
Het grote verschil is dat de fysieke scheiding tussen degenen
binnen en buiten het verbond -
een onderscheid dat in Egypte door het vertrek van de Israelieten
werd bewerkstelligd -
in Kana'an bewerkstelligd zal worden door de verdrijving
van de Kana'anieten .......
De Heer schijnt,
we herhalen het nog maar weer eens,
niet boos te zijn op de Kana'anieten wanneer hij deze
etnische zuivering aankondigt,
maar het resultaat heeft desondanks het karakter van een genocide,
en er valt niet aan te ontsnappen .............
Anders dan de Egyptenaren, die de Heer prikkelden door
de Israelieten tot slaven te maken en door
alle nieuwgeboren Israelitische jongetjes ter dood te veroordelen,
is het enige vergrijp van de Kana'anieten
dat zij hun eigen goden aanbidden en
in een land leven waar de Heer
een andere bestemming voor heeft ...
Het maakt niet uit: zij zijn verloren!
Zij zullen niet de mogelijkheid krijgen
om zich te bekeren tot de verering van de Heer,
laat staan om samen te leven met Israel
en hun eigen gewoonten te behouden:
"U zult noch met hen noch met hun goden een verbond sluiten!"
Dit mag dan duidelijk een stuk verder gaan
dan de hoeveelheid geweld
die de Heer bereid was te gebruiken tegen Egypte,
het is een wereld van verschil met de houding die hij innam
jegens de volken waartussen de aartsvaders leefden.
Een mengelmoes van volken wordt in Genesis geaccepteerd;
en zelfs als het land van de Kana'anieten aan Avraham
en zijn familie
wordt beloofd,
kunnen we bij gebrek aan elk bewijs voor het tegendeel
aannamen dat zij het zullen krijgen zoals zij het kennen -
dat wil zeggen met de inwoners erbij ...
God in zijn nieuwe, meer oorlogszuchtige gedaante
herroept die aanname.
Farao's genocide-achtige bevel om
de Israelitische mannelijke baby's
te vermoorden heeft ertoe geleid dat de Heer,
nu hij Farao verslagen heeft,
zelf 'genocidaal' is geworden,
niet alleen ten opzichte van hen die in het land wonen
waarvan de Heer
wil dat Israel zich er vestigt,
maar ten opzichte
van ALLE vijanden van Israel ...
Het mag dan wel zo zijn dat er duizenden jaren
verschil ligt tussen
deze Verhalen en Onze myDi-verhalen, maar
er zijn 'net zoveel' overeenkomsten als verschillen ...
De tijd en plaats verschilt samen met tradities, talen, techniek en
tomeloos trammelant, maar
eigenlijk staat we in feite voor dezelfde keuzemogelijkheden?
Zijn wij niet evenzeer zoals die Babyloniers,
Israelieten, Egyptenaren,
Kana'anieten, Amalekieten en
any other f*cking people
deel van
een opgespleten wereld waarin we behoren bij dezen of genen
en ook
moeten blijven leren kiezen in het groot maar vooral in het kleine
tussen zich ontwikkelend kwaad en
zich ontwikkelende goede
mogelijkheden ...?
Anyway: ik ga slapen want
ik ben moe van al die minireisvonturen! Tuin, huis, weg, winkel, samenleving met vriendin, zoon, kat Janosch & tante Dinah & de rest van myDi & de grote boze, lieve, fijne,
rotte wereld op
ONZE {?} AARDE
...
Alsvanouds
groet u Ch@i
uw virtuele duimzuiger, aartsfantast
exhippyprovo-anarchist & pacifistisch
dienstweigeraar
...
Morgen
misschien verder met het Verhaal
van God en zijn/haar
kornuiten
...





























~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~
Asih, man, 81 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende