angels on my shoulders or lipstick on your collar?


We
zaten met
z'n allen in
een soort van kamp
& exhibitioneerden ons 't apezuur
naar behoefte
& nood!

Een
totaal ander
kamp dan die
ouderwetse concentratiekampen van die
Britten voor de Boeren
in Afrika?

Geen
gedwongen verblijf
binnen prikkeldraad met
wachttorens & schietgrage gehoorzame
kampwachten, maar juist het tegenovergestelde:
alles volkomen vrijwillig, vrijblijvend, vrijmakend
& vrij gezellig
...

Het
was dan
wel 'alleen maar'
in 'n droom, maar toch!
Ik blijf me telkens weer over dromen verwonderen
& ook verbazen omdat je als het ware zelf mee kunt sturen
naar de ontwikkeling ervan en erin kan 'zweven' of
'vliegen': je ziet de wereld van bovenaf
[of onderuit], alles is totaal 'anders'
en tegelijk toch
'hetzelfde'?!

Natuurlijk
hebben 'wij' dus ook
onze 'eigen' feestdagen,
vastentijden & herdenkingen,
maar die leven toch vaak lang niet zo
als de ramadan, vijf keer per etmaal ritueel wassen bidden, eten,
plassen/poepen, besnijden al of niet van voorhuiden & clitorissen,
't afhakken van handen
or 'whatever'!

Elke
religie kent
z'n eigen goede & slechte tijden,
gouden of anderssoortige kooien,
big v/d ende brothers, hun vetmollige little sisters,
legio aanverwante kijkcijfer~ & meestgelezen floddertokkies,
flapdrollen, hijgers, stalkers, messentrekkers, krompraters & tutholas.
Niet alleen maar omdat er meer of minder media~aandacht voor is,
maar ook omdat ik verder eigenlijk bijna niemand ken,
die zich er zelfs maar een beetje 'echt' aan houdt:
't is alles grotendeels alleen van horen zeggen,
zien op de tv/pc of ergens klokken horen
luiden zonder te weten wat klepels zijn
laat dus staan waar die al of niet
zouden hangen, liggen
of lopen!

Dat
geeft misschien
soms dan ook best wel 'n lichtelijk
gevoel van jaloezie of iets dergelijks
ten opzichte van vastende moslims, devote christenen en strenge
joden of jolige holy hindoes & al dat soort van volksstammen,
met hun boeiende massaverschijnselen
en 'agge~mar~leut~het'?

Want door 'zoiets' [mee] te doen,
bepaal je wel je aandacht bij iets anders
dan alleen maar jouw eigen dagelijkse beslommeringen
& wisselvallige 'normale' hersenspoelingen,
& je richt je misschien wel wat meer op g d ook al is dat dan alleen maar in naam, taal & teken:
& doet al of niet echt 'n poging tot inkeer/bekering & meer van
dergelijke oermenselijke potenties
& uitwerkingen.

Er zijn natuurlijk ook tegelijkertijd
nu & hier wel ook steeds weer veel meer mensen die helemaal 'nergens' in geloven
dan geld, genot, goederen & geilheid?

Want als het drieletterwoordje 'god'
geen enkele betekenis meer voor je heeft
[zoals zoveel verouderde ballast, kelder- of zoldertroep e.d. stoffigheden in ouwe schuurtjes,
boxen & koffertjes], of misschien nu wellicht alleen nog maar wat vage associaties oproept
met heel veel onzinnige verboden, voorschriften & merkwaardige geboden,
dan zie je weinig reden tot vastenperioden
of wat voor 'verplichtingen' dan ook!

Maar alle mensen hebben
geloof ik wel nog een behoefte aan 'inkeer'/'bewustwording'/'bezinning'
en de daarbij behorende echtheid van gevoel en verstand: de ontdekking
van een eigen geweten
en keuzevrijheid
...

En misschien heeft menigeen desondanks
toch geen idee meer hoe tot zoiets als contemplatie te komen
of er 'iets aan te doen'?

Of vasten de enige weg is of zou kunnen zijn, valt natuurlijk wel te betwijfelen ...

Het sterke punt
van de ramadan & de christelijke 'vastentijd' schijnt dan ook vooral te zijn
dat ze ingepast zijn in een geheel religieus jaar & een eigen religieuze manier van leven [& {ver}sterven]: ze horen erbij, net als al die andere traditionele rituelen, die mimiek/gebaren, gebeden & aanverwante preken.

Ook zelf
weet ik vaak evenmin precies
hoe ik nu weer eens tot contemplatie moet komen ~
soms overkomt het je gewoon, dan is er ineens weer wel stilte en ruimte in jouw eigen hoofd & dan kunnen alle gedachten & emoties stromen zonder enige belemmering van vastgeroestheid,
klemmende deuren, voorgoed gesloten vensters en alle andere ooit openstaande ramen
met kleurige wapperende gordijnen en de heerlijke geuren uit de tuin zo
vol heilige zonnewind & vlindergefladder, bijengezoem, 1001 bloemen,
planten, bomen & mensenlevens.

Helaas zit dus maar al te vaak zo'n mensehoofd
[anders dan dat van al die andere dieren] vol met al die duizenden dingen die gedaan willen [moeten?] worden, stukken te schrijven & te lezen, de boodschappen gaan doen, mensen bellen of gebeld worden, tijd maken voor degenen die jouw tijd blijkbaar hoog nodig hebben, huis & tuin de aandacht geven
die ze verdienen: het is meer een storm van dingen te doen en te denken die weinig ruimte
over laat aan stilte, rust, geduldig genieten & waarderen,
samen delen in liefde?

Al is het in de tuin werken
of gaan fietsen, vissen, verkennen, lopen en dergelijke bijvoorbeeld ook wel 'n
manier om 't hoofd leeg te maken ~ de handen en/of boeten, ogen/oren & alle andere zintuigen zijn vrij
aan 't werk, er is nieuwe ruimte om je heen, je weet wat je te doen staan & je hoofd is eindelijk weer eens wat vrijer om te doen of juist niet te doen, in ieder geval te beleven
waarom je eigenlijk leeft
op aarde
...

Maar zelfs dan
kom je vaak nog niet tot enige echte beschouwelijkheid
want alles is nog net iets te gericht op de tuin, het verkeer, andere recreanten, hobbels & bobbels, brommers, vliegtuigen en de achtergrondruis van de snelweg [al of niet virtueel & cyberspeciaal]
in jouw eigen achterhoofd?

En
TOCH
zou je eigenlijk wel eens alles in je gericht willen zien op "G D"
[of je nu wel of niet in hem/haar/het gelooft]. Want
DAT
alles staat toch m.a.w. immers
[al met al] voor 'het onbekende', of 'de onbekende bondgenoot':
de hoogte/diepte van 't menselijk bestaan dat geen genoegen wil of kan nemen
met alleen maar 'links & rechts'
zoals de bokitos.

Een maand lang,
en niet alleen maar die paar stille ogenblikken op zondagochtend al of niet in 'n kerk of
iets dergelijks: is zo'n revival echt mogelijk? Dat blijft 'n vraag die je nu alleen nog maar echt
voor jezelf kunt beantwoorden.

engel
01 jan 2008 - bewerkt op 01 jan 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende