Anders Tering Breipik: gekke geertjes mad mascotte

We zijn hierna fluks overgestoken naar zijn vak, antropologie, en hij wilde wel iets kwijt over de rellen in Engeland. Antropologen spreken al jaren over de 'maturity gap'! Jonge mannen zijn op hun 14de lichamelijk reeds klaar voor de voortplanting. Maar erg sociaal zijn ze nu dan meestal nog niet om voor vrouw & kinderen te zorgen, omdat ze in maatschappelijk opzicht nog niet 'af' zijn. Hier ligt dus duidelijk 'n 'gap'! De sociale vaardigheden moeten ontwikkeld worden i/d jagen van hormonale doorbraak die we over 't algemeen nog steeds puber-teit & adolescentie noemen. In deze periode moet hun behoefte aan seks & hun neiging tot agressie, experimenteergedrag, gevaar opzoe-ken etcetera op de ene of andere manier binnen de perken worden gehouden voordat 't allemaal de spuigaten uitloopt om te verwilderen!

Dat alles gebeurde in traditionele gemeenschappen door middel van initiatierites die d gevaarlijke passage van kind naar man langs wat gebaande paden moest lijden. In ons land was dat ooit de dienstplicht: 'n initiatie die voor veel jongemannen redelijk werkte in die tijd?!

Maar hoe houd je de jongens 'eronder'? Niet alleen maar door brute onderdrukking, maar ook door hen angst & schaamte bij te brengen rond de overtredingen van al die codes! 't Gevaar buiten de groep gezet te worden, moet 'n corrigerende dreiging opleveren. Maar 'r zijn ook positieve manieren om deze overgang tot 'n echt succes te maken. Bijvoorbeeld door 'n leeuw t doden, of jouw schooldiploma te be-halen, of 'n boom om te hakken, of 'n hallucinerende paddestoel onder deskundig toezicht door te slikken. Allemaal moeilijke dingen waar volwassenen je voor belonen & die je zodoende ietwat dichter naar de verlangde & gewenste volwassenheid verder zullen blijven voeren?!

De Engelse plunderaars is 't niet gelukt, of gegeven, om hun passage te volbrengen. Geen vader, geen wenkende volwassenheid, geen groep waar ze uitgestoten kunnen worden bij diverse misdragingen & al helemaal geen opdrachten waarvoor ze beloond worden met ac-ceptatie. Om dit nog ietwat ingewikkelder te maken: voor jonge immigranten is 't wel honderd keer zo moeilijk om in 'n vreemde cultuur de route van jongen naar man af te leggen. Ze krijgen tegenstrijdige voorwaarden opgelegd vanuit hun eigen cultuur EN vanuit hun zg. nieuwe {beloofde/geroofde} land. DAT leidt vaak tot krenking inplaatsvan initiatie & op die manier verwordt hun passage naar volwassen-heid tot 'n dwaalspoor dat nergens heengaat. Zoals wel vaker rond maatschappelijke ellende: de diagnose is onderhand al wel duidelijk, nou alleen de therapie nog.