andere tijden zijn verplicht

EI~
genlijk ben
ik gek op
m'n kluizenaarsbestaan als mydiheremiet:
er bestaat voor mij bijna
niets mooiers dan 'met 'n boekje
in 'n hoekje'.

Eerst dus maar even
vlug de krantenkopjes snellen voordat die
trouwe ochtendkrant weer urenlang
ongelezen blijft liggen.
Het Nederlands elftal
zegt me niets, net als 't
Ierse nee tegen
de Europese Unie.
Misschien
komt dat nog
wel ooit
eens?

Bangladesh
daarentegen slaat
aan 't inpolderen.
Overstromingen in 't kustgebied
zijn haast een jaarlijks gegeven geworden. In 't beste
geval verpesten ze de landbouwgrond met zout en/of brak water.
In het slechtste geval eisen ze levens!!

Sinds 1970 zijn al meer dan
EEN
miljoen mensen omgekomen
door overstromingen.
De stijgende zee~
waterspiegel door wereldwijde
klimaatveranderingen maakt het nu nog
veel gevaarlijker
dan voorheen
...

Daarom
'exporteert' Nederland
sinds 2003 zijn
waterschappen naar enkele Bengalese polders.
De talloze bewoners, veelal boeren, kunnen zo hun grond effectiever gebruiken.
Geintegreerde planning voor duur~
zaam waterbeheer is zo succesvol dat Bangladesh plannen heeft
om deze in het hele land in te voeren!

Daar kunnen zo'n zeventig miljoen
Bengalen baat bij hebben. Het succes zit 'm in de sleutelwoorden 'con-
sensus' & 'overleg'.

De bewoners moeten met elkaar overleggen
welke dijken ze verstevigen & hoe alle sluizen moeten staan.
Vroeger deed de overheid dat, met als gevolg dat een ambtenaar soms veel te lang moest reizen
om een sluis open of dicht te zetten.

Sluisbeheerders zijn nu geen ambtenaren meer,
maar gekozen leden van het waterschap. Mensen vertrouwen hen als ze vinden dat ze dit aankunnen.
Het gaat meestal om heel kleine sluisjes, te klein om bootjes door te laten.
Bijna twintig jaar lang wist er niemand het sluisje met de drie dubbele deuren aan weerszijden
te beheren.

Hun land stond daardoor elk
jaar maandenlang onder water.
Maar door de training en dankzij nieuwe sluisdeuren doet de sluis het nu eindelijk.
Men kan nu drie keer oogsten in plaats van twee en de opbrengst is verdubbeld,
van rond de 200 naar zo'n 400 euro per jaar.

Het waterschap betaalt de sluiswachter 120 euro voor het sluisbeheer.
En van die extra inkomsten kunnen de kinderen naar school!

Critici zeggen dat de dijken de grond ontdoen
van vruchtbaar slib dat meekomt met overstromingen. Na een overstroming levert het land vaak meer op.
Maar anderen zeggen dat dit komt doordat het land langere tijd onder water staat.
Daardoor vinden ook gunstige biologische processen plaats,
die ook kunnen worden opgewekt met goed sluisbeheer.

Het voelt
goed om samen controle over het water te hebben.
In de ergste tijden stond het hele land onder water.
De landbouw was dan ook geheel afhankelijk van eb en vloed.
Eerst maakte de natuur de dienst uit,
NU
doen
WIJ
dat voortaan
ZELF!

Het doet dus best wel wat denken
aan andere grote rivierdelta's in de geschiedenis van de mensheid
zoals die van de Eufraat en de Tigris, de Nijl & de Donau en onze eigen Laaglandse ervaringen!
Voeg daarbij de mogelijkheid van microkredieten voor kleine ondernemers & cooperaties,
scholing en de beschikbaarheid van internet, vrije meningsuiting &
eerlijke{r} verkiezingen, ontwikkeling & zelfbestuur en je
hebt een heel andere wereld tussen je vingers
en je tenen dan ooit eerder
het geval was in
die gebieden.