Alweer: sex, drugs, rock & roll over darling?!


Avram
{AV RAM: 'verheven vader'}
gehoorzaamt,
maar zonder te spreken.

Hij gaat van Ur(k)
naar Ha(a)r(l)em;
{als het ware van Staphorst
naar A(mster)dam?};
kortom:
hij gaat naar Sichem in Kanaan,
een plaats die wat haar uiteindelijke belang
in het verhaal over Avrams nageslacht betreft
alleen door Yerusjalajiem (Jeruzalem)
geevenaard zal worden.

De Heer verschijnt nogmaals aan hem,
dit keer om hem te beloven dat hij het land,
dat dan weliswaar nog in handen is van de Kanaanieten,
aan Avrams nageslacht zal geven.

Avram trekt verder naar een plaats tussen
Beth El {Huis van God} en Ai:
bouwt daar een altaar voor de Heer
en roept zijn Naam aan,
maar dan begint zijn verzet!

Er ontstaat een hongersnood in het land en
Avram gaat met zijn vrouw Sarai ("Vorstin"knipoog
naar Egypte.

Avram zegt tegen Sarai
dat zij zo mooi is
dat de Egyptenaren hem zullen doden
om haar te kunnen bezitten
en dat ze zich daarom moet uitgeven
voor zijn zus,
en dat ze zich als 'bijvrouw'
aan het Hof van Farao
moet vestigen.

Er is eigenlijk geen duidelijk gevaar.
De Heer treft het Huis van Farao met plagen
vanwege Sarai's aanwezigheid daar;
maar als Farao ontdekt wat er gebeurd is,
doet hij slechts zijn beklag bij Avram -
"Waarom hebt U mij niet verteld,
dat zij Uw Vrouw is?" -
en hij stuurt het echtpaar weg.

In werkelijkheid hebben niet Farao en Avram
een conflict,
maar de Heer en Avram,
die geen vruchtbaarheid
onder de gestelde voorwaarden wenst
en er vanaf probeert te komen.

Avram geeft zijn vrouw Sarai aan Farao
om zijn ongenoegen over de Heer
naar buiten te brengen.
Tegen de zin van de Heer
geeft Avram kinderen aan Farao
door Sarai aan Farao te geven.

De Heer grijpt in
om zijn gezag te handhaven.
Avram, die geen antwoord gaf aan de Heer,
hoewel hij hem wel gehoorzaamde,
geeft ook geen verklaring aan Farao,
hoewel hij weer gehoorzaamt,
al is het vanwege overmacht ...

Als hij terug is in Beth El/Ai,
verschijnt de Heer voor de derde keer
aan hem
en belooft hem weer een nageslacht
en het bezit van Kanaan,
en hij beveelt hem:
"Sta op,
trek rond door het land in zijn lengte
en in zijn breedte"

{Gen 13:17}.

Weer gehoorzaamt Avram en
weer zegt hij niets.

Avrams zwijgen is in Genesis 14
nog veel opvallender!
Lot, Avrams neef,
die in Sodom woont,
is tijdens een plaatselijke oorlog (jaja, toen ook al
alom bekend om
koningen, bendeleiders, kidnappers,
gewelddadige conflicten enzo!)
gevangengenomen door een verbond
van vier koningen.

Avram leidt een succesvol legertje
om hem te redden,
maar zonder de Heer aan te roepen.
Achteraf, als de vier koningen
verslagen zijn,
accepteert Avram de zegen van de
Hogepriester/koning MelchiTsedek {Recht is mijn Koning}
in de naam
van wat een andere god lijkt te zijn,
"G*D, de Allerhoogste!" {El Eljon}.

Avram wil geen oorlogsbuit,
en hij zegt dat hij aan zijn god,
deze "Schepper van Hemel & Aarde",
gezworen heeft dat 'ik zelfs geen draad of schoenriem
van het uwe zal nemen'
{Gen 14:22-23}.

Zijn de Heer en deze Schepper
EEN en DEZELFDE?
Heeft Avram zo'n eed gezworen
voor hij begon aan zijn veldtocht,
of verzint hij ter plekke
iets scherpzinnigs?
Hoe het ook zij,
de Heer zelf is bij deze gebeurtenissen
niet veel meer dan
een toeschouwer,
net als wij.

Tegen deze achtergrond van Avrams
zwijgen en
de afzijdigheid van de Heer bij Avrams veldslag
hebben de woorden
van de Heer aan het begin van Gen 15
een ironische werking:

"Vrees niet, Avram,
Ik ben een schild voor u;
uw beloning
zal zeer groot zijn!"

Deze woorden,
die Avram in een visioen hoort,
hadden voor de strijd tegen de vier koningen
gesproken moeten worden,
en niet erna ...

De Heer lijkt achteraf Avrams zege
te willen opeisen.
Avram maakt met zijn antwoord,
de eerste woorden die wij van hem tegen de Heer
horen spreken,
gebruik van de mogelijke verlegenheid
van de Heer
om zijn klacht te uiten:

"Heer G*D,
wat heb ik aan uw geschenken?
Ik ben nog steeds kinderloos
en een slaaf die in mijn huis geboren is,
zal mijn erfgenaam zijn"

De vierde belofte van de Heer aan Avram volgt en
voor het eerst
wordt ons met zoveel woorden gezegd
dat Avram de Heer geloofde
en de Heer 'rekende het hem aan
als verdienste'.

Met andere woorden,
de Heer vond dat Avram
er goed aan had gedaan
de Heer op zijn woord te geloven
wat nageslacht betreft.

Wat het land betreft zijn Avrams eerste woorden
opnieuw
een uiting van twijfel over
een belofte:

"Heer G*D, hoe kan ik geloven
dat ik het zal bezitten?"

Opnieuw wordt de belofte van de Heer
bekrachtigd,
tegelijk met een voorspelling
over onderdrukking in Egypte,
maar deze keer krijgen we niet te horen of Avram
de Heer gelooft.

Het is geen verpletterende stilte,
maar ze is duidelijk
waarneembaar .......

Het lijkt wel een beetje
op de sprookjes
waarin kinderen geloven:
later zul je (als prinsesje)
de prins op het Witte Paard
ontmoeten!
Later zul je (als prins)
naar een ver koninkrijk gaan
om de prinses
te bevrijden uit haar
Hoge Toren,
maar eerst moet je de Draak
verslaan ...

Bijbelfiguren kunnen zich
heel best meten met figuren als
Klein Duimpje & de Zeven Dwergen,
de Gelaarsde Kat & Assepoester,
Doornroosje &
Sneeuwwitje?

Anyway,
het resultaat van de 4x herhaalde belofte van de Heer
over
vruchtbaarheid zaait niet vertrouwen
bij de lezer,
maar juist Twijfel?!

Historici beschouwen deze belofte-verhalen
als apart bewaarde
versies van hetzelfde verhaal,
die later samengevoegd zijn tot EEN
synthetisch GEHEEL ...

Dat mag dan zo zijn, maar het effect van de herhaling kan
niet ontkend worden?
Een aanvankelijk 'overbodige' belofte wordt herhaald,
herhaald en
nog eens herhaald,
met als resultaat een toenemend ongemak!

Het eerste effect van de belofte was dat
een eerder geschenk dubieus werd en nu lijkt het erop dat
de belofte niet nagekomen wordt.

Heeft de Heer niet genoeg macht
om zijn belofte gestand te doen?
Of is zijn wil niet groot genoeg?
Er gaan nog eens tien jaren voorbij en
er wordt nog steeds
geen kind geboren ............

Hier aangekomen, zijn we beland op
een teder punt waar joden,
christenen en moslims met verschillende
interpretaties komen ...

Als je toevallig lang om een kind
hebt gebeden,
{dat kan je zelfs vandaag de dag nog overkomen?!}
kan de naam Ishmael ('God {ver}hoort'knipoog,
heel speciaal voor jou zijn
en heel toepasselijk voor je (eerstgeboren) zoon?
De beroemdste Ishmael uit de bijbel
is de zoon van Avram en zijn
bijvrouw Hagar (vreemdeling/vluchteling).

Hagar was de slavin van Sarai:
omdat Sarai zelf nog steeds kinderloos
bleef, stelde ze Avram voor om met haar slavin te slapen
zodat die
in haar plaats een kind ter wereld zou brengen.
Avram stemde daarmee in volgens het verhaal en
Hagar werd zwanger
en kreeg Ishmael ...

Sarai is achteraf jaloers en boos op het zelfvoldane gedrag
van Hagar en
stuurt moeder en zoon de woestijn in ...
Goddelijk ingrijpen redde hen van een gewisse dood
door dorst en G*D
belooft Hagar dat Hij van Ishmaels nakomelingen
een groot volk zal maken en Hij zorgde ervoor
dat de jongen voorspoedig
opgroeide ........

Of, anders gezegd,
Sarai zegt niet dat zij onvruchtbaar is, maar,
als een weerspiegeling van het feit dat de Heer zich heeft opgeworpen
als de bewaker en verzekeraar van haar vruchtbaarheid:
"De Heer heeft mij weerhouden te baren" {Gen 16:2}.

Zij stuurt Avram naar haar Egyptische slavin Hagar,
boos,
in weerwil van de Heer,
ongeveer zoals Avram haar eerder
naar Farao stuurde ........

Zij probeert ook het dwingende geschenk van de Heer,
door tegendwang,
om te zetten in nageslacht voor de Egyptenaren ........
Sarai hinkt op twee gedachten!
Als Hagar zwanger wordt en zich trots gedraagt, jaagt Sarai haar
de woestijn in - een zekere dood tegemoet.

Ironisch genoeg komt 'de engel van de Heer'
{de uitdrukking duidt op 'een verschijning van de Heer'} bij Hagar
en deze belooft haar dat zij een zoon zal baren, Ishmael, en
dat Ishmaels nageslacht een menigte zal zijn -
en stuurt haar daarna naar Sarai terug ...

Genesis noemt Ishmael 'een wilde ezel
in de woestijn' en zegt:
'hij zal zich verzetten tegen velen en
velen zullen zich verzetten
tegen hem'
{Gen 16:12}

Gods belofte is (alweer) hoogst ironisch door het gekozen tijdstip!
De vrouw Hagar is al zwanger:
de belofte van de Heer dat zij vruchtbaar zal zijn
nadat zij zwanger is geworden,
lijkt enigszins op de belofte aan Avram dat hij veilig zal zijn
nadat Avram zegevierend uit de strijd is gekomen.

In beide gevallen lijkt de Heer de daad eerder op te eisen
dan te veroorzaken ...

Sterker nog, hij wil liever Sarai dwarsbomen dan Hagar verzorgen.
Zo zou het tenminste kunnen zijn ...?
Zijn ware bedoelingen zijn, zoals wel vaker, nog duister .......

En er gaan nog eens dertien jaren voorbij:
Avram is nu negenennegentig jaar oud .......
De Heer verschijnt weer aan hem in Gen 17
en herhaalt zijn belofte
voor de vijfde keer waarover morgen
(deo volente!) meer ...

Welterusten, oogjes toe en
slaap en droom maar lekker?!!
Ik heb eindelijk een heet bad genomen
en voel me herboren ...
Het badwater loopt in de tuin
via regenton en slang:
de Hof van Eden en de Magische Spiraal zijn nooit
echt Ver Weg?!!

Heel ons leven bestaat uit toeval en berekening,
het lot wordt geworpen en wij proberen er betekenis aan te geven,
leven overkomt ons en we moeten maar proberen om
er wat van te maken:
soms helpt het om verhalen en betekenissen
bij de hand te hebben om
zelf beter in staat te zijn te kunnen kiezen ...

Vandaar, raar maar waar?!!
Geloof het maar, of niet: na vreugde komt verdriet en na regen
zonneschijn {vroeger of later!} .............

Uw dienaar ch@i
etc. etc. Bye!
gemeenverwardbah!nahnahnahnahverdrietigerg vrolijkcool!erg vrolijkknipoogvrolijkliefdesverdrietverliefdliefdesverdrietvrolijkknipoogerg vrolijkcool!verdrietignahnahbah!gaap!gemeen
17 mrt 2004 - bewerkt op 01 dec 2007 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende