Altijd weer 't zelfde liedje!



Bijna alles
in ons gezamenlijke myDi-gebeuren
is een kwestie van geloof,
individuele veronderstellingen en belevenissen,
wetenschap
& 'hersenspoelingen'?

God (wat dat ook moge zijn) schiep de mensheid,
man, vrouw en kind,
naar zijn eigen 'beeldgelijkenis'
(en/of het omgekeerde visa versa)?

Onze verre voorvaderen en -moederen
streefden er al
eeuwenlang naar het beeld
van hun 'god, geloof, geldzucht, genade',
geldingsdrang
en/of privee-gissing zo goed mogelijk
na te leven en
min of meer te betrachten
in het dagelijkse
overleven?

Gedurende al die eeuwen dat de god
van christenen en joden
de z.g.
ultieme werkelijkheid van het Westen was,
trachtten europese en amerikaanse mannen
en vrouwen zich
naar "hem" of 'haar' te vormen ..............

Ze geloofden (maakten zichzelf vaak wijs),
dat dit streven hen tot betere
replica's van het mogelijke 'goddelijke origineel'
kon maken.

Ze zetten zich vaak heel nauwgezet,
veel te fanatiek (of juiste helemaal niet!) in
om deze 'opdracht' te verwerkelijken.

"Imitatio Dei", de navolging van god,
vormde een van de belangrijkste
zwaartepunten van de joodse en christelijke
geloofsbelijding.

De priesters, profeten, predikers en politici
vonden het vaak wenselijk om
voorbeelden te stellen
die in hun kraam te pas kwamen:
de gezalfden van god
(kinderen, koningen, keizers
en andere gekozenen en uitverkorenen)
moeten gehoorzaamd worden,
bevel is bevel en bevelen moeten dan ook
uitgevoerd worden,
arbeid adelt, god zij met ons
en wie niet horen wil moet voelen
dat de roede niet gespaard zal worden
om gehoorzaamheid
af te dwingen ...

Veel westerlingen hebben ondertussen
hun geloof in god
ogenschijnlijk ver-loren,
maar zelfs verloren geloof blijft
net als verloren rijkdom,
heel erg lang nog doorwerken
(of wordt vervangen door nieuwe idols,
big brothers & little sisters
of wat dan ook men maar wil aannemen
als leidraad of anti-'hero'?!) ........

Een jonge man of vrouw die in welstand
of armoede opgevoed is
kan meestal
onmogelijk afstand doen
van het verleden.

Je aard blijft vaak dezelfde,
zo is je genetische opmaak en je individuele
ontwikkeling,
en dat blijf je dan
tot de dood erop volgt.

Op een vergelijkbare wijze is er eeuwenlang
rigoreus getimmerd aan de
'vorming van de goddelijke aard',
wat geleid heeft tot
een ideaal van de menselijke aard,
dat hardnekkig standhoudt,
ook al zijn de fundamenten
daarvan voor velen zwaar ondergraven.

En wanneer 'westerlingen' in aanraking komen
met een cultuur met
een andere taal en een ander ideaal
(chinezen, moslims, japanners etc.),
dan ontdekken we vaak via een omweg
als het ware
de vreemdheid en de duurzaamheid
van onze eigen idealen,
onze eigen overgeleverde meningen
over de mensen en onszelf.

En we zijn tegelijkertijd ook als aard- en aap-mensen
op talloze manieren naar elkaar toe gegroeid.
Verschillen werden 'opgeheven' en afwijkingen 'blijven bestaan'.
Toch moeten we zien dat we het met elkaar kunnen vinden
omdat
we elkaar anders de hersens blijven inslaan
(dat doen we even
goed ook wel) ...

Maar onbekend maakt onbemind en het 'anderszijn' was meestal
ook de reden om elkaar uit te roeien, aan te vallen of op z'n minst
hardgrondig te treiteren en te pesten?!

Wat ik probeer in mijn verhalende stukjes al jaren lang is mezelf
en anderen een spiegel voor te houden.
Een lachspiegel? Een beslagen spiegel? Allerlei spiegeltjes?
Elke dag is weer een mengsel van grote verwondering, lachlust,
diepe depressie en 'gezond' verstand ...

Soms wint de ene neiging en soms de andere.
In the end all of us are confronted with each other one way or the other.
Op de een of andere manier blijft het mij nuttig, zinvol en interessant
voorkomen om mezelf en 'alle' anderen te confronteren met
ONSZELF.

In nu hou ik op want, zoals gewoonlijk, ik bazel weer veel te lang
aan een stuk door: het moet korter en herderder kunnen.
De volgende keer.

NU is het tijd om iets anders te gaan DOEN ...
(Opruimen bijvoorbeeld & lezen & een bad nemen & {minder!} eten &
drinken?) ........


Gegroet geliefden!
Neem alles met wat korreltjes zout, en indien mogelijk met
een lach en een traan, maar niet TEVEEL van het een of het ander ...?
Hou je taai!

Jullie 'hoogbejaarde'
Ch@i
09 mrt 2004 - bewerkt op 26 nov 2007 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende