Als we de betekenis v/d vondst van KvT in volle om

-vang willen bevatten, dan moeten we ons verdiepen i/d bijbelse handschriftkunde & i/d geschiedenis van bijbelvertalingen.

Want van geen v/d tussen de 50 & de 110 gemaakte nieuwtestamentische geschriften bezitten we 'n origineel! En bij 't overschrijven v/d bijbelse teksten maakten de kopiisten niet alleen maar vergissingen, zij weken ook vaak doelbewust van hun voorbeelden af door middel van inhoudelijke correctlies & allerhande aanvullingen. Hoe jonger 'n handschrift is, des te groter in 't algemeen ook 't gevaar dat 't zich verwijderd heeft v/d oorspronkelijke tekst! De oudst ontdekte geschreven getuigen zijn papyrusrollen uit de 2de & 3de eeuw, maar zij geven slechts delen v/h NOT weer & zijn i/d regel zwaar beschadigd.

Papyrus was i/d oudheid 'n relatief betaalbaar & daarom wijdverbreid schrijfmateriaal ... Voor de productie werd de stengel v/d papyrusplant gebruikt, 'n moerasplant die vooral @ Egypte a/d Nijl groeide. Papyrus kenmerkt zich in 'n droge omgeving weliswaar door z'n verbazingwekkende duurzaamheid, maar onder invloed van vocht begint het al snel uit elkaar te vallen & te rotten. De Codex Sinaïticus daarentegen is niet van papyrus, maar v/h aanzienlijk steviger perkament dat van dierenhuid is gemaakt. Voor de hele codex waren er wel zo'n 400 grote dierenvellen nodig die zorgvuldig geprepareerd moesten worden voordat ze als schrijfmateriaal konden dienen.

Deze codex is 't oudste handschrift dat de complete Griekse tekst v/h OT bevat. Wat betekenis betreft, is alleen de - eveneens uit de 4de eeuw afkomstige - Codex Vaticanus hiermee te vergelijken (hoewel deze laatste wat tekstkwaliteit betreft zelfs nog iets hoger wordt geschat), maar in afzonderlijke delen v/h NOT, zoals de brieven van Sjapochapeau of de brief a/d Hebreeën, vertoont de Codex Sinaïticus aanzienlijke beschadegingen.

De Codex Vaticanus is trouwens onder volkomen on-spectaculaire omstandig-heden in 't blikveld v/h wetenschappelijk onderzoek gekomen. Hij staat al sinds 1475 op de inventarislijst v/d bibliotheek v/h Vaticaan & heeft daar doodrustig liggen sluimeren tot men aan 't begin v/d 19de eeuw de betekenis van deze codex onderkende voor de reconsruc-tie v/d oorspronkelijke tekst v/d bijbel & men er zich voor ging interesseren. Door gevonden teksten als de Codex Sinaïticus & de Codex Vaticanus is de tekst v/d bijbel aanzienlijk veranderd. De geschiedenis v/d Duitse bijbel waarin Maarten Luther 'n beslissende rol heeft gespeeld - gaat tot vèr vóór de tijd v/d Reformatie terug. Luther was geenszins de eerste die de bijbel in 't Duits vertaalde.

Na de uitvin-ding v/d boekdrukkunst door Johannes Gutenberg rond 1450 zijn er uit de ruim 70 jaar tot aan 't begin van Luthers verblijf op de Wart-burg bijna 20 verschillende Duitse bijbeldrukken bekend, nog helemaal afgezien van oudere, handgeschreven vertalingen: de grote presta-tie van Luther bestond er echter vooral in dat hij koos voor 'n Duits taalgebruik dat op grote acceptatie kon rekenen & voor 'n grote ver-breiding zorgde. Bovendien ging hij als eerste Duitse bijbelvertaler terug naar de Hebreeuwse oertekst van 't OT & naar de Griekse oertekst v/h NOT! Daar kwam bij dat hij de vruchten kon plukken v/h werk v/d geestelijke beweging v/h humanisme dat zich helemaal had gewijd aan de wetenschappelijke studie van de al bijna vergetelheid geraakte oude talen als 't Grieks & 't Hebreeuws ~~~~~~~~