als 't ware Idfa @ myDi & de grijze massamensheid.

Nog
'n enkel
trouw myDiverhaaltje voor
't verdiepend slapen gaan! Zo ongeveer
een alleroudste remedie tegen menselijke kwalen
van al onze 'vorige' tijden
en plaatsen?

In A'dam
stelt men de vraag
of de mensheid reeds haar top heeft bereikt.
Immers, als je op weg gaat van hiero naar daro,
en ziet wat we met z'n allen hebben aangericht tussen bijvoorbeeld Noordzee,
via Middellandse Zee tot & met 'n Stille Zuidzee, dan valt op hoe we via onze cultuur de natuur hebben omgevormd
van zg. woeste wildernis via asfalt & beton tot 'n plastic paradijs met vijf sterren tophits,
de alomtegenwoordige bonusjagers, grijze horden followers of ALL kinds of funny fashions
& afgodendienaars bij de vleet.

Met dank aan Remke de Lange:
Milieu, biodiversiteit, klimaatveranderingen, overal in onze wereld
houden mensen zich
ermee bezig.

Ook documentairemakers
zitten bovenop dit thema: ze registreren
de uiteenlopende strategieën om onze omgeving schoner & leefbaarder te maken,
EN de vele ruzies daarover.

Honderden (duizenden) skiërs
in fleurige felklerige outfits schuifelen over Tiroler sneeuw
door poortjes die ze toegang geven tot 'n skilift.
Gestroomlijnd gaan ze in groepjes
de lucht in.

Naar 'n top
& dan weer naar
beneden.

De camera
staat 'r in 'Peak' stilletjes
observerend bij.

Ook wanneer 'n man uitlegt
waar 't immens waterreser-voir voor dient
dat op 2800 meter hoogte wordt aangelegd:
om sneeuw te maken.

De gletsjer
heeft zich de laatste decennia teruggetrok-ken:
slecht voor de wintersportindustrie, dus maken mensen
voortaan hun eigen sneeuw.

O, wat zijn we toch weer slim bezig!

De Duitse film
laat mooi zien hoe de mens voor God kan
(pretenderen) te spelen: met dynamiet, bulldozers &
vernuftige machines zet hij landschap & klimaat naar z'n
'goddelijke' hand om (zomaar) voor z'n lol
op 'n paar plankjes
van 'n berg af
te glijden.

[Ook myDi speelt 'r in mee!]!

Afgelopen voorjaar
had IDFA-directeur Ally Derks naar eigen zeggen nog zo d'r twijfels:
hebben we wel genoeg films voor 'n nieuw
Green Screen~programma?

Maar
documentaires over milieu,
duurzaamheid & 'groen' BLEVEN komen!
En ZO ontstond als vanzelf 'n vervolg op 't themaprogram
dat in 2005 voor 't eerst 'n prominente(r) plaats binnen 't festival innam.
In de eerste editie waren zo vooral films te zien waarin makers zich, vaak met
'n mengeling van verbazing & verontwaardiging, richtten op grote misstanden i/d wereld:
onze geindustria-liseerde voedselindustrie bijvoorbeeld, of klimaatverandering,
zoals Al Gore's 'rampspoedfilm'
"An Inconveniënt
Truth"?

Vorig jaar
was die toon vol
van wanklanken alweer ANDERS:
filmmakers pakten 't ietwat bescheidener aan, gingen op zoek naar de nuance,
richtten hun ca-mera's op kleiner, lokaler milieukwesties,
of projecten van optimistische mensen
die gewoon a/d slag gaan om
hun ecologische voetstap
te verkleinen
...

Genoeg voor nu:
I still do remember the
sixties & lay myself
down where once
my babycot
stood
...