Als misdadigers vrij spel hebben: 7/1314tsodb25286

De maatschappij zou haar menselijke samenhang & onderlinge verbindingen verliezen indien we anders handelden & schuldigen vaker onbestraft lieten? Bovendien wordt op aarde elk volk vaak nog bedreigd door vijanden van buiten, die men ook maar niet zomaar hun
gang kan laten gaan! Er is 'n krachtige defensie vereist om 't grondgebied te beschermen: díe defensie moet zo nodig wel in actie gaan kunnen komen, anders vallen de vijanden binnen en zullen ze de andere volksgemeenschap onderdrukken & overheersen?!

Ook op een persoonlijk vlak gelden deze dingen: je kunt wel proberen om de vrede met je naaste te bewaren, maar hij is in zekere zin ook je con-current, van wie je iets te vrezen kunt hebben! Als hij toeslaat ÌS 'n gepaste verdediging gewenst. In de maatschappelijke omgang met elk ander geldt immers het 'geven en nemen' & als de ander in gebreke blijft, dient hen dat duidelijk gemaakt te worden, desnoods met harde hand?! De evenredigheid dient te allen tijde wèl gehandhaafd te blijven!? Kortom, die bergveldredes houden te weinig rekening met de handhaving van orde en recht: liefde is mooi maar je kunt er in de maatschappij niet òp en niet méé rekenen.

Als je alles zo nu inricht dat de liefde nog maar de enige samenbindende factor is, dan grijp je te hoog en kom je bedrogen uit in deze wereld. Naast de mogelijkheid der liefde, die misschien nog niet geheel uitgesloten is maar slechts marginaal een kans krijgt, moet er rechtvaardigheid kunnen worden afgedwongen en dienen de van binnen en van buitenkomende slechtwillenden & onwilligen ook bedreigd en in toom te kunnen worden gehouden.

Hieruit werd de conclusie getrokken dat Yesj met zijn bergrede in het vrije open veld 't oog heeft gehad op een andere wereld dan de onze: op de vrede van het Komend G dsrijk vanuit de Hemelen òp deze aarde waarin al zulke gebruikelijke afdwingende maatregelen overbodig geworden zouden zijn.

Dìt Kómend G dsrijk is nu immers nog een utopie die inhoudt daf liefde ook de liefde ontmoet: de bergrede is nog een utopie, die als het erop aankomt, ook in beginsel, in deze woeste wereld onmogelijk geacht wordt, en waarvan alleen nu nog maar overal altijd wel kan & màg worden gedróómd? 't Móet echter wel een droom blijven, desnoods 'n 'natte': en zo'n droom van een andere en betere wereld compenseert dan ook vaak de spanningen van het maatschappelijk bestaan!

Als 'n pijnstillend middel dat passiever maakt: een motief tot handelen is hij nooit? En tòch is dit geen houdbare redenering als we die desbetreffende bergveldteksten goed tot ons laten doordringen. Immers, hij verondersteld voortdurend juist déze wereld, waarin alle mensen meestal overal in hun rechten en levensmogelijkheden aangetast wòrden: het gaat om armen, die nu treuren, honger & dorst hebben, en díe vervolgd wòrden. Zij veronderstelt mensen die elkaar naar het leven staan, elkaar meer uitschelden en blijven haten ...