als ik lees en schrijf dan vliegt de tijd voorbij!

~*~

KOMETEN
en sterrenbeelden,
regens, stormen en hevige wind!
Ook in de eerste helft van het jaar 61
werden Griekenland en Macedonia geteisterd door aardbevingen.
En nauwelijks was men een beetje van de schrik over deze rampen bekomen, of een jaar later,
op 5 februari 62 werd Pompeii op zijn beurt opgeschrikt door aardschokken en nog meer in paniek gebracht [en wie van ons heeft nog nooit gehoord van Ercolano/Herculaneum en Pompeii & de Vesuvio?]!
Pompeii [we hebben het er al eerder en vaker over gehad in myDi!], was een tamelijk belangrijk stadje,
gelegen op een punt waar de kusten van Sorrento en Sabiae
samenkomen met de kust
van Herculaneum.

DEZE
kusten vormen
een mooie baai,
waarachter Pompeii ligt:
door de nabijheid van de Vesuvio
had deze streek te allen tijde reeds alarmperioden gekend,
maar tot op dat ogenblik had zij nooit enige noemenswaardige schade geleden
en was altijd nog met de schrik vrijgekomen?
Ditmaal was het onheil echter groot en ook de naburige steden werden dit keer niet gespaard.
Het volgende nieuws bereikte dan ook Roma in die tijd: "Een deel van de stad Ercolano ligt in puin en men vreest voor wat nu nog wel overeind staat. De kolonie Nocera, zo'n dertien kilometer ten oosten van Pompeii is eveneens, doch gelukkig niet zwaar, getroffen. Napoli heeft selchts licht van deze afschuwelijke ramp te lijden gehad. Particulieren hebben schade geleden, maar de stad zelf niet.
Sommige landhuizen en villa's zijn ingestort, maar andere hebben de schok doorstaan.
De ramp heeft ook nog andere gevolgen gehad: een kudde van zeshonderd schapen is omgekomen;
standbeelden braken in tweeen; mensen verloren hun bezinning
en dwaalden als gekken rond
!"

Uit de omvang van deze ramp bleek
dat Pompeii als het epicentrum
van deze aardbeving moest
worden beschouwd
...

ZIJN
ontroering beheersend
schreef Seneca ook over deze aardbeving
en hij poogde de verontruste gemoederen te kalmeren,
want lange tijd nog bood Pompeii slechts de aanblik van troosteloze ruines:
overal zag je daar immers ingestorte tempels, huizen en neergehaalde muren?
Niet EEN openbaar gebouw, tempel of woonhuis was gespaard gebleven.
Er zijn twee, wat onbeholpen marmeren reliefs overgebleven, afkomstig uit een prive~heiligdom van een bankier, die het dramatische moment waarop alles instort vereeuwigen: op het grote plein van het forum staat een triomfboog op het punt om westwaarts te pletter te slaan, de tempel van Jupiter met zijn zuilen, trappen en de poort stort in door de schok, die ook
twee ruiterstandbeelden van de beroemde
Pompejanen omver~
werpt ...

IN
het noordoosten
van de stad
werd de Vesuviuspoort losgerukt van de muur:
alleen de stenen watertoren, die van wat later datum was, bood nog weerstand, waardoor de reeds zo zwaar getroffen stad voor de ellende van een overstroming gespaard bleef?
De breuk in de waterleidingen bemoeilijkte al genoeg de taak van de redders, die in deze wintermaand,
waarin zoveel omgevallen komforen het vuur aanwakkerden, met talloze branden hadden te kampen ...
Ondanks hun doden, hun schrik van het ogenblik en hun vrees voor de toekomst lieten de Po{m}pejanen zich niet ontmoedigen, maar zetten zich aan de wederopbouw van hun stad!
Tussen 62 en 79 werd de stad weer opgebouwd?
De eerste daad van die rouwende stad was dan ook een poging om de toorn van de goden,
die zich in de aardbeving had geopenbaard,
door allerlei zoenoffers te doen bedaren ...
Maar aan wie moest men
die offers
brengen?

HET
capitool was
ingestort ~ de verkleinde
kopieen van beelden van Jupiter, Juno en Minerva
waren daarom in de tempel van Jupiter ondergebracht ~ en de tempel van Apollo was neergehaald;
dus moesten de lares[hun 1 meifeesten heetten Laralia], de Romeinse beschermgeesten van huis en landbezit en ook van de wegen en de reizigers wier beelden in de binnenhof van het huis stonden, de beangstigde stad maar onder hun bescherming nemen? Romeinen geloofden in de geesten van hun gestorvenen, de lemuren: de goede geesten vereerde men als Lares, en de kwade geesten, Larvae,
trachtte men met een offer van zwarte bonen te weren
of te verzoenen tijdens de Lemuria
[9, 11 & 13 mei]!

ANYWAY,
men besloot te hunner ere,
op de plaats waar eens een straat en enige prive~huizen hadden gelegen,
tussen de markt en de tempel van Vespasianus, een groot open atrium te bouwen, een overdekte,
centraal gelegen ruimte met in het midden een bassin, gelegen onder de opening in het dak, om regenwater op te vangen {en in de vroeg~christelijke tijd de hof voor de basilica}, met een absis,
een halfronde nis als afsluiting van de hoofdruimte [in de daaropvolgende 'christelijke' tijden ook een vast onderdeel van een kerkgebouw veelal met een half koepelgewelf] aan het uiteinde en twee grote nissen aan weerskanten
.

DIT
verzoeningsbouwwerk,
dat dateert uit de beintijd der Flavii
[zie ook Flavius Josephus,
de commandant van de vesting Yotapata in Noord~Galilea,
en zijn latere schrijverscarriere onder de hoede van Titus {die van de Triomfboog in Roma}
de vernietiger van Tempel, Stad en Land e.d.], werd opgericht in dezelfde tijd
als de tempel van Vespasianus.
Deze was in 79 [bijna tien jaar na de verwoesting van de Tempel in Yeroesjalayiem]
nog onvoltooid, maar behoorde nu eenmaal vij een aan de Lares gewijd gebouw?
Sinds de tijd van Caesar Augustus maakte men geen onderscheid meer tussen 'staats~lares' & 'keizerlijke~lares', zoals ook de Staat [ooit republiek]
werd vereenzelvigd met de regerende
keizer ...

OP
de kruispunten
werden dan ook smaakvol versierde altaren opgericht voor de lares compitales:
die brave burgers van toen stelden er prijs op om hun lares~altaar goed te verzorgen, als een symbool van gezins~ & staatseenheid ['samen leven & samen werken' weetjewel!];
dee al eerder genoemde bankier Caecilius Jucundus versierde dan dus ook daarom het zijne met de beroemde marmeren bas~reliefs, die enkele momenten van de ramp weergeven en terzelfdertijd de zoenoffers verheerlijken.
Een andere notabele edelman Obelius Firmus gaf blijk van zijn pietas met zijn zorgvuldig gestuct Lares~altaar, waarvan de wandversiering nog maar in het stadium van voorbereiding verkeerde ...
En in het zogenaamde huis van de Cryptoporticus, waar ook verbouwingen aan de gang waren op het moment van de uiteindelijke uitbarsting/ontploffing, richtte de eigenaar een groot geschilderd Lares~altaar op, waarin een terracotta borstbeeld van Mercurius
werd geplaatst ...

KORTOM:
de vroomheid,
zowel van overheid als van particulieren
deed een zwaar beroep op de financien van deze kolonie?!
HOE kon de stad het hoofd bieden aan de [eerste] slag van de aardbeving die haar getroffen had?
NOCH de Staat, noch de keizer kwamen haar te hulp: zij kon slechts op zichzelf rekenen!
En Nero, die toch blijkbaar zo populair was in Pompeii, nam geen voorbeeld aan Tiberius, die met gulle hand de twaalf door de aardbeving van 17 en van 23 allerlei verwoeste steden van Klein~Asia {het huidige
Turkije} hulp had verleend: Nero had echter na de brand van Rome in 64 genoeg zorgen om van zijn hoofdstad een "nieuwe stad" te maken,
zonder zich nu ook nog eens met deze
bevende Campania te moeten
gaan bemoeien?

AL
die dramatische
gebeurtenissen van 68/69 ~
het jaar, dat nota bene VIER keizers
elkander de keizerlijke troon betwistten ~
zijn voor de regering van Vespasianus een hinderpaal geweest
voor keizerlijke steun aan de steden in Campania! @Herculaneum werd door de vrijgevigheid van Vespasianus de tempel van de Mater Deum gerestaureerd;
Pompeii dankte aan de gulheid van EEN van zijn eigen inwoners, Popidius Celsinus de eerste restauratie van een aan een vreemde godheid gewijd heiligdom, de tempel van Isis?
Werd de gemeentekas misschien gespekt door aanzienlijke leningen van de Pompejaanse bankiers?
We weten het niet: maar in ieder geval houdt de boekhouding van de bankier reeds voornoemd Caecilius Jucundus, die in normale tijden in deze kolonie de functie van belastingpachter {aka 'tollenaar'!} bekleedde, precies in januari 62 op: de aardbeving is voor zijn werkzaamheden
blijkbaar fataal geweest en hij heeft ermee volstaan
zijn eigen huis weer op te bouwen,
de lokale goden dankend
voor het behoud
van zijn
leven
...

M.A.W.
'the stage'
was already set
voor het verschijnen van
"EEN" rooms~katholieke 'christelijke' God
van hemel en aarde om 'de aarde te veroveren'
in naam van 'het kruis van Christus' dwars door alle aardbevingen, vulkaanuitbarstingen,
uitbraken van de pest en de tering, kruistochten en ketterverbrandingen, aflaatbrieven en pauselijke poespas, protestantse beeldenstormen, van henneptouw & slaven tot opium & coffeeshops &
legio godsdienstoorlogen en koloniale
waren & vestigingen all over the
world:

DE
uil ging
aan de olie
en de olmen zaten
weldra onder de schimmel van
kevers & pissebedden, kakkerlakken
schoten als koningen en keizers uit de grond,
kommunisten en fascisten maakten hun borstjes nat
en de hele wereld zou weldra zuchten onder steeds massaler slachtingen en vreemdelingenhaat
de lasten en lusten van het kruis fier voortgeplant op vreemde kust door potsierlijke piraten en paters, Floris & Karel de Vijfde, Boer Koekoek, Jan van Schaffelaer, 't kruitschip van Antwerp, Schout bij nacht Karel Doorman {IK val aan: VOLG mij!}, King Kong & Prins Bernhard, Generaal Spoor en de
zogeheten politionele acties van kapitein Raymond Westerling,
sportactiviteiten o.l.v. Daisy KaBouterse in Fort Zeelandia,
Holocausten en Moscowitzen, Sping, Spong & Spang,
Kwik, Kwek & Kwak, Sjors Walker Bushbush &
onze jongens in Srebrenica, Iran en
Afghanistan & die zoveelste
nationale gek van 'n
Geert Wilders:
maart roert
z'n staart
en ik
groet
U:
salve,
sjaloom &
salaam aleikoem
tot de volgende keer
of misschien wel
nooit meer?
knipoogcool!boossneakyblozengaap!gemeenengelnahnahhuilen
verliefdliefdesverdrietverliefd

~@~
18 mrt 2007 - bewerkt op 10 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende