als hier 'n pot met bonen staat: daar 'n miet met?
Het Verhaal begon dus al voor/met/tijdens Avram/Avraham/Abraham/Ibrahim/Yitschak/Ya'akov &
wat bedoelde Lord Balfour met 'a national home for the Jewish peoples'? Wie zijn al die 'non-Jewish com-munities' in Palestina? Sinds wanneer, waarom, waar & in welke volgorde? Wat zijn precies die 'civil and re-ligeous rights' van die gemeenschappen: volgens welke wetten, documenten, eigendomsrechten & regels?
Waarom wordt erin verwezen naar de rechten van de joden in andere landen: opnieuw 'n terrein waarover
de Britse regering geen jurisdictie had?! Een v/d bezwaren tegen het Zionisme vanuit joodse hoek was het mogelijke gevaar, dat de oprichting van 'n 'joods tehuis' in Palestina de regeringen van de andere landen,
of tenminste de antisemitische krachten in die landen, ertoe zou bewegen, om de joden als onbetrouwba-re burgers van twee staten [immers ook twee paspoorten!] te gaan beschouwen & hun burgerrechten & al-gemene gelijkwaardigheid te beperken. Door deze verwijzing naar het statuut van de joden in die landen probeert de Balfour Declaration deze vrees weg te nemen: 't staat de joden vrij, bijvoorbeeld als volwaar-dige staatsburgers in Engeland te blijven wonen of naar Palestina uit te wijken & daar 'n nieuwe "heimat"
op te gaan bouwen in de aangekochte grond van vaak absentee landowners met of zonder pachtboeren.
Wat er echter bedoeld werd met 'national home' valt niet meer met zekerheid uit & op te maken. Latere
Britse regeringen, die de Zionisten veel minder in 't hart droegen, hebben ten stelligste ontkend dat dit
ook 't recht op 'n eigen autonome staat inhield, terwijl Zionisten juist deze tekst als 'n vrijbrief beschouw-
den om naarstig nijver verder te blijven werken aan de verwezenlijking van hun gedroomde einddoel ....
Je krijgt de indruk dat de vaagheid van die term [home: tehuis, thuisland, heimat, vaderland/moedertaal]
niet echt helemaal toevallig was: dat men dus, vanuit verschillende belangengroepen & op uiteenlopende
momenten, daar bijna alle kanten mee uit kon. In ieder geval sanctioneerde de verklaring het Zionistisch
project in principe & liet 't de concrete invulling ervan voorlopig aan de toekomstige krachtsverhoudingen
over, want de term 'national home' kon zowel politieke Zionisten tevreden stellen als de volgelingen van Achad Ha'am met hun plannen voor een echt cultureel joods reveil & daarom zijn de huidige debatten nu
hierover ook nog steeds vaak in feite zo vreselijk steriel omdat zelfs als een anti-zionistisch historicus zo
overtuigend kon bewijzen dat 't inderdaad niet de bedoeling was om de zionisten hun eigen staat te gaan
geven, dat vandaag de mydidag alleen een zeer theoretisch verschil zou zijn waar absoluut niemand nog wat aan heeft. Belangrijker lijkt me het feit, dat in dit document naar de toenmalige inheemse bevolking
{ongeveer 90% van de inwoners} verwezen werd als naat 'non-Jewish communities in Palestine', 'n defini-tie die in functie v/d joodse minderheid staat. Oppervlakkig gezien wekt die tekst de indruk van 'n zeker
evenwicht tussen 'joodse & niet-joodse' gemeenschappem die in Palestina zouden wonen & die dus eigen-
lijk allemaal over dezelfde burgerlijke & religieuze rechten zouden [moeten kunnen] beschikken, terwijl er
niets gezegd werd over bijvoorbeeld de politieke rechten van deze gemeenschappen [met elk hun eigen
ontstaansgeschiedenis i/d loop van duizenden jaren migraties 'in & out of the Land'], wat in deze context
toch geen vergetelheid kon zijn?!
wat bedoelde Lord Balfour met 'a national home for the Jewish peoples'? Wie zijn al die 'non-Jewish com-munities' in Palestina? Sinds wanneer, waarom, waar & in welke volgorde? Wat zijn precies die 'civil and re-ligeous rights' van die gemeenschappen: volgens welke wetten, documenten, eigendomsrechten & regels?
Waarom wordt erin verwezen naar de rechten van de joden in andere landen: opnieuw 'n terrein waarover
de Britse regering geen jurisdictie had?! Een v/d bezwaren tegen het Zionisme vanuit joodse hoek was het mogelijke gevaar, dat de oprichting van 'n 'joods tehuis' in Palestina de regeringen van de andere landen,
of tenminste de antisemitische krachten in die landen, ertoe zou bewegen, om de joden als onbetrouwba-re burgers van twee staten [immers ook twee paspoorten!] te gaan beschouwen & hun burgerrechten & al-gemene gelijkwaardigheid te beperken. Door deze verwijzing naar het statuut van de joden in die landen probeert de Balfour Declaration deze vrees weg te nemen: 't staat de joden vrij, bijvoorbeeld als volwaar-dige staatsburgers in Engeland te blijven wonen of naar Palestina uit te wijken & daar 'n nieuwe "heimat"
op te gaan bouwen in de aangekochte grond van vaak absentee landowners met of zonder pachtboeren.
Wat er echter bedoeld werd met 'national home' valt niet meer met zekerheid uit & op te maken. Latere
Britse regeringen, die de Zionisten veel minder in 't hart droegen, hebben ten stelligste ontkend dat dit
ook 't recht op 'n eigen autonome staat inhield, terwijl Zionisten juist deze tekst als 'n vrijbrief beschouw-
den om naarstig nijver verder te blijven werken aan de verwezenlijking van hun gedroomde einddoel ....
Je krijgt de indruk dat de vaagheid van die term [home: tehuis, thuisland, heimat, vaderland/moedertaal]
niet echt helemaal toevallig was: dat men dus, vanuit verschillende belangengroepen & op uiteenlopende
momenten, daar bijna alle kanten mee uit kon. In ieder geval sanctioneerde de verklaring het Zionistisch
project in principe & liet 't de concrete invulling ervan voorlopig aan de toekomstige krachtsverhoudingen
over, want de term 'national home' kon zowel politieke Zionisten tevreden stellen als de volgelingen van Achad Ha'am met hun plannen voor een echt cultureel joods reveil & daarom zijn de huidige debatten nu
hierover ook nog steeds vaak in feite zo vreselijk steriel omdat zelfs als een anti-zionistisch historicus zo
overtuigend kon bewijzen dat 't inderdaad niet de bedoeling was om de zionisten hun eigen staat te gaan
geven, dat vandaag de mydidag alleen een zeer theoretisch verschil zou zijn waar absoluut niemand nog wat aan heeft. Belangrijker lijkt me het feit, dat in dit document naar de toenmalige inheemse bevolking
{ongeveer 90% van de inwoners} verwezen werd als naat 'non-Jewish communities in Palestine', 'n defini-tie die in functie v/d joodse minderheid staat. Oppervlakkig gezien wekt die tekst de indruk van 'n zeker
evenwicht tussen 'joodse & niet-joodse' gemeenschappem die in Palestina zouden wonen & die dus eigen-
lijk allemaal over dezelfde burgerlijke & religieuze rechten zouden [moeten kunnen] beschikken, terwijl er
niets gezegd werd over bijvoorbeeld de politieke rechten van deze gemeenschappen [met elk hun eigen
ontstaansgeschiedenis i/d loop van duizenden jaren migraties 'in & out of the Land'], wat in deze context
toch geen vergetelheid kon zijn?!
07 mei 2010 - bewerkt op 07 jun 2010
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 30 mrt 2026 13 Toen hij nu langs de Zee van Galilea ging, zag
- O 30 mrt 2026 12 Z’n eerste openbare optreden @ Kfar Nachoem…?
- O 30 mrt 2026 De Verzoekingen in de Woestijnen
- O 29 mrt 2026 10 Toen Yo de Doper Nu Zag, dat vele v/d farizeeën
- O 29 mrt 2026 Mat 3:1-12 In die dagen trad YOCH DE DOPER ook
- O 29 mrt 2026 Mat 19-23 Terugkeer Doop Verzoeking Roeping Irmin?
- O 29 mrt 2026 9/2:13-18 Toen ze vertrokken waren, zíe,
- O 29 mrt 2026 8 Toen riep Herodes die wijzen in ‘t geheim & deed
- O 28 mrt 2026 7 Mat. 2:1-12 De Wijzen uit het Oosten: waar is
- O 28 mrt 2026 6 Blijkbaar vond men de geslachtsregisters boeiend
- O 28 mrt 2026 Associatief begin creatie
- O 28 mrt 2026 42Yitzschak schrok uiteindelijk heftig!
- O 27 mrt 2026 41Toen de bevalling aanbrak bracht Rivka werkelijk
- O 27 mrt 2026 We hebben het dus vaak over sjemietische stammen!?
- O 27 mrt 2026 39 Avrams knecht was zo blij dat hij de tas met de