Als het zover was
bleef hem meestal maar weinig anders over dan zijn akker en huis te verplaatsen naar de nog niet aangetaste hogere delen van zijn percelen!
Totdat ook daar die inflatie van het veen hem genadeloos achterhaalde?
Zó is ook elk van de lintdorpen in dit gebied sinds de ontginning menigmaal in z'n geheel verplaatst!
Alleen de kerken, die nu eenmaal sterk hechten aan hun traditionele grondslagen, hinkten soms wat achteraan
in deze voortvarende ontwikkelingen: de oude huisplaatsen zijn nog terug te vinden aan de lage terpjes
die bij honderden in dit gebied liggen, ook al zijn ze voor ongeoefende ogen meestal nogal moeilijk te herkennen.
In het kielzog van de kerk door baksteen verankerd en ten prooi aan de geldwolven?! Zwervende nederzettingen werden in de Late Middel-eeuwen steeds zeldzamer. Dat kwam allereerst door de verbetering van de bouwtechniek, want in die tijd kwam het fundament in gebruik, dat de kwetsbare onderdelen van het houtskelet van het huis boven het grondwaterpeil uittilde. Maar vooral toen er hier rond 1350 de bak-steen het meest gebruikelijke bouwmateriaal werd, werden de huizen plotsklaps duurzamer en veel te duur om zomaar op te blijven geven.
Toen de toename van de plaatselijke bevolking er ook nog voor zorgde dat de beschikbare bouwgrond schaarser werd, kwam de periodieke verplaatsing van de huizen vrijwel helemaal tot stilstand. Deze ontwikkelingen zorgden ervoor dat de dorpen zo tussen 1300 & 1400 definitief vast op hun plek in het landschap verankerd werden. Voor elke rechtgeaarde dorpsgemeenschap in de Middeleeuwen vormde het eigen kerk-gebouw het waarmerk van haar zelfstandigheid. Dit gebouw werd zoveelmogelijk in het geografisch hart van het dorpsgebied neergezet en trok in de eeuwen na de bouw steeds meer bewoning naar zich toe. Naast het huis van de pastoor kwamen bijvoorbeeld ook een herberg, een smidse en een winkeltje-van-alles (en nog wat) te staan. Later voegden zich daar nog meer gewone woonhuizen tusschen: deze ontwikkeling was zó normaal, dat we het secundaire cluster van huizen rondom de kerk nú meestal voor HÈT eigenlijke oude dorp zijn gaan verslijten?
Totdat ook daar die inflatie van het veen hem genadeloos achterhaalde?
Zó is ook elk van de lintdorpen in dit gebied sinds de ontginning menigmaal in z'n geheel verplaatst!
Alleen de kerken, die nu eenmaal sterk hechten aan hun traditionele grondslagen, hinkten soms wat achteraan
in deze voortvarende ontwikkelingen: de oude huisplaatsen zijn nog terug te vinden aan de lage terpjes
die bij honderden in dit gebied liggen, ook al zijn ze voor ongeoefende ogen meestal nogal moeilijk te herkennen.
In het kielzog van de kerk door baksteen verankerd en ten prooi aan de geldwolven?! Zwervende nederzettingen werden in de Late Middel-eeuwen steeds zeldzamer. Dat kwam allereerst door de verbetering van de bouwtechniek, want in die tijd kwam het fundament in gebruik, dat de kwetsbare onderdelen van het houtskelet van het huis boven het grondwaterpeil uittilde. Maar vooral toen er hier rond 1350 de bak-steen het meest gebruikelijke bouwmateriaal werd, werden de huizen plotsklaps duurzamer en veel te duur om zomaar op te blijven geven.
Toen de toename van de plaatselijke bevolking er ook nog voor zorgde dat de beschikbare bouwgrond schaarser werd, kwam de periodieke verplaatsing van de huizen vrijwel helemaal tot stilstand. Deze ontwikkelingen zorgden ervoor dat de dorpen zo tussen 1300 & 1400 definitief vast op hun plek in het landschap verankerd werden. Voor elke rechtgeaarde dorpsgemeenschap in de Middeleeuwen vormde het eigen kerk-gebouw het waarmerk van haar zelfstandigheid. Dit gebouw werd zoveelmogelijk in het geografisch hart van het dorpsgebied neergezet en trok in de eeuwen na de bouw steeds meer bewoning naar zich toe. Naast het huis van de pastoor kwamen bijvoorbeeld ook een herberg, een smidse en een winkeltje-van-alles (en nog wat) te staan. Later voegden zich daar nog meer gewone woonhuizen tusschen: deze ontwikkeling was zó normaal, dat we het secundaire cluster van huizen rondom de kerk nú meestal voor HÈT eigenlijke oude dorp zijn gaan verslijten?
01 mrt 2013 - bewerkt op 01 mrt 2013
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 02 apr 2018 31305gkbvo5146 Poeriem Mordechai Esther Perzië etc
- O 02 apr 2018 31302gkbvo5145 Dáár, in de woestijn van EDOM, ~~~~
- O 02 apr 2018 31301gkbvo5144 tóen beging Yosjafat z'n volgende ~
- O 02 apr 2018 31300gkbvo5143 toen mijn Yóràm hem dan ook ~~~~~~~
- O 01 apr 2018 31297gkbvo6143 mijn zoon, Yóràm, de kóning van ~~~
- O 01 apr 2018 31296gkbvo5141b/antipropagandanepnieuwshogwashshit
- O 01 apr 2018 31295gkbvo5140b wie dàt praetje blijft geloven ~~~
- O 01 apr 2018 31294gkbvo5139b ik kan 't niet beschrijven, maar ~
- O 01 apr 2018 31293gkbvo5138bpoetinerdogantrumpbibibaba&bubuNIKS
- O 31 mrt 2018 31292gkbvo5138mijn jongste zoon, de dappere Yóràm,
- O 31 mrt 2018 31291gkbvo5137b Ik wil niet zeuren, maar wáár.....
- O 31 mrt 2018 31290gkbvo5137 Athaliyah vertrok gemelijk ~~~~~~~~
- O 31 mrt 2018 31289gkbvo5136 zó wàs het, Prìns, níemand kàn ~~~~
- O 31 mrt 2018 31288gkbvo5135 Yóràm aarzelde? Ik keek hèm nu níet
- O 31 mrt 2018 31287gkbvo5134 de allergrootste dagelijkse ellende