Almachtige Olieboeren?


We kunnen
onze interpretatie
van Jobs tweede antwoord
in YoV 42
beginnen
door de aandacht te vestigen
op twee verzen
die citaten zijn van
eerdere redes
van G*D en van Elihoe,
Jobs laatste menselijke
gesprekspartner?
Veel vertalingen
geven deze citaten in andere bewoordingen,
waardoor zij versluieren
dat het citaten zijn!
Een meer conservatieve versie
neemt ze woord voor woord over
en zet ze
tussen aanhalingstekens!
In
DIE
versie luidt Jobs
laatste antwoord:

2 - 'Ik weet dat u alles vermag,
en dat geen van uw bedoelingen kan worden verijdeld!
'Wie is het die het raadsbesluit versluiert zonder kennis?'
3 Daarom heb ik verkondigd wat ik niet begreep,
dingen die voor mij te wonderbaar zijn, die ik niet kende!
4 'Luister, en ik zal spreken;
Ik zal u ondervragen, en u zult het mij bekend maken!'
5 Ik had slechts bij horen zeggen van u vernomen,
maar nu hebben mijn ogen u gezien!
6 Daarom veracht ik mijzelf,
en toon berouw in
stof en as ...' -

Het eerste
vers van deze rede
erkent niets meer dan
superieure macht.

Belijdenissen
uit het 'oude' testament,
in het bijzonder die in Psalmen,
kenmerken zich door gelijktijdige erkenning van macht en rechtvaardigheid!

Jobs erkenning
houdt voorzichtig op bij
wat beweerd werd ...

Maar Jobs recalcitrantie
wordt gewaagder als we de tekst lezen
zoals die GESCHREVEN is in het Hebreeuws en niet zoals die conventioneel
wordt uitgesproken {en daarom vertaald}
door de eeuwen heen ...

De annotaties
bij de Masoretische of standaard Hebreeuwse tekst van TeNaCH
bevatten zogenaamde 'KaTiV' & 'KoRee' kwesties.
Het eerste woord betekent 'geschreven', het tweede 'lees' {gebiedende wijs} in het Aramees, dat het Hebreeuws opvolgde als de spreektaal
van de joden in Palestina en dat de taal werd van deze
annotaties .............

Voor
het BEGRIP,
maar soms ook
uit EERBIED
werd de lezer
in de synagoge
door deze notities
in de marge geinstrueerd om
een ander woord te lezen dan hij
in de tekst zag staan!

In Job 42:2
kreeg hij de opdracht om het woord
"YaDa'Ta", "u weet", te veranderen in
"YaDa'Tie". "ik weet"!
Verander dit vers 42:2 precies ZO -
van "Ik weet dat u alles vermag"
in "U weet dat u alles vermag" -
en de sfeer van biecht en onderwerping wordt direct
dubbelzinnig en in potentie
ironisch?!

Twee keer
citeert Job in het vervolg van deze korte toespraak eerst iets wat
G*D gezegd heeft en geeft hij er vervolgens
commentaar op!

In het normale
menselijke taalgebruik is dit enigszins
beledigend?

Als iemand
een lange tirade
tegen mij afsteekt, en ik hem vervolgens zijn eigen
eerste zinnetje kalmpjes,
woord voor woord,
onder de neus wrijf,
dan heb ik behoorlijk effectief laten merken
dat ik mijn kalmte heb weten te bewaren, en dat
wat hij gezegd heeft mij niet van mijn stuk
heeft gebracht?

DAT is exact wat JOB doet.

Het eerste vers
dat hij citeert is de uitdaging van G*D's eerste rede:
"WIE is het die het raadsbesluit versluiert zonder kennis?"
WETEN we dat Job door deze zin te citeren,
de uitdaging aanneemt?
Ja, want hij gaat verder met het Hebreeuwse woord LaCHeeN, 'daarom'!

Een vraag als
'wie is het toch ...?' vormt geen premisse waaruit
een conclusie kan worden
getrokken.
Maar we hoeven alleen maar een vorm van de stilzwijgende woorden
'u zegt' voor G*D's vraag te zetten, nu uit Jobs mond, en
het wordt meteen een premisse:
'U zegt: "WIE is het die het raadsbesluit versluiert zonder kennis?" Daarom [dat wil zeggen omdat u dit gezegd hebt]: zeg ik ....'
De woorden 'u zegt' hoeven niet per se toegevoegd te worden.
DIT kan ook door de intonatie
aangegeven worden?!

INFORMEEL ziet het paar er ZO uit:

- 'Zegt u ...?'
'In dat geval ...' -

Maar wat leidt Job af
uit de premisse die het citaat oplevert?
Wat zegt het HEM?

Zijn volgende woorden vormen een opzettelijke woordspeling:

- 'DAAROM heb ik verkondigd wat ik niet begreep,
dingen die voor mij te wonderbaar zijn, die ik niet kende!' -

In de woorden
die hier vertaald zijn met 'te wonderbaar' zit de ironie!
Het kan een erkenning zijn?
Het kan ook precies het tegenovergestelde zijn,
een ironische tegenbluf?

Vergelijkingen hebben in alle talen deze potentie?
Als ik bijvoorbeeld in het Italiaans tegen je zeg: "Fa caldo, no?",
"Het is warm, niet?"
kun jij antwoorden: "No", wat betekent dat jij het in tegenstelling tot mij eigenlijk koud vindt,
OF
je kunt zeggen: "Anzi", wat betekent dat jij het, anders dan ik, smoorheet vindt en dus al met al te warm voor het gewone woord caldo?!
Het nu al weer enigszins ouderwetse Engelse taalgebruik Rather! werkt net zo!
Als ik zeg: "Die kerel is een beetje brutaal, niet?" dan kun jij neutraal antwoorden: "Nogal!" en bedoelen dat hij niet gewoon brutaal is
maar een ondraaglijke etter?!

'TE wonderbaar' in JOB 42:3 is precies op die manier tweeslachtig?!

Om kort te gaan,
dit kan op een begrijpelijke manier als volgt worden vertaald:

- 'Zegt u: "WIE is het die het raagsbesluit versluiert zonder kennis?"?
In dat geval zei ik meer dan ik wist, wonderen die mij te boven gaan.' -

Het kan zijn dat Job,
nu hij de overweldigende toespraak van de Heer gehoord heeft,
zegt dat hij weet dat hij zich vergist heeft in zijn eigen redevoering.
Hij kan ook zeggen dat, nu hij de bombastische toespraak van de Heer
gehoord heeft, hij vaststeld dat hij een waarheid sprak die verder ging dan wat hij toendertijd had kunnen raden.

Als we Jobs commentaar
op de geciteerde woorden van G*D lezen,
moeten we niet vergeten dat Job herhaaldelijk ge-eist heeft
dat G*D naar voren zou treden en zich zou openbaren
ofwel door Jobs onschuld te erkennen ofwel
door hem schuldig te verklaren
aan zonde.

De implicatie in
al die toespraken
was onontkoombaar:
als G*D niet EEN van de twee zou doen,
dan zou hij het zijn die veroordeeld zou worden -
wegens onrechtvaardigheid!

Gegeven dat feit
kunnen we van G*D zeggen dat hij Jobs grootste angst heeft
overtroffen als hij uiteindelijk spreekt
en als hij in plaats van EEN van Jobs verzoeken in te willigen
op de man af vraagt:
"Wie is het toch die het raadsbesluit
versluiert zonder kennis?"

Als een in het nauw gedreven politicus
probeert de Heer zijn oppeonent tot het discussiepunt te maken?!
Maar zijn opponent is eerder ontzet dan boos.
Deze lezing is aannemelijk,
of Job nu wel of niet gelooft dat de stem uit de storm
die van G*D is.

Het maakt Job niets uit
of de STEM die tegen hem praat nu goed of G*D is.
Hij moet hoe dan ook bedroefd concluderen dat hij meer zei dan hij wist
toen hij de goddelijke rechter uitdaagde.

Job noemt de stem uit de storm nooit bij zijn naam.
Altijd als een ondergeschikte iets zegt tegen een meerdere,
moet de ondergeschikte zijn directe uitlatingen met beleefdheden verzachten. Niet 'ja' en 'nee', maar 'ja meneer/mevrouw' en
'nee meneer/mevrouw' .............

Deze formaliteiten
worden in TeNaCH zelden of nooit weggelaten als een mens zich tot de Heer richt, en vaak worden verdere vermurwende frasen
toegevoegd, zoals 'Mijn Heer, indien ik genade heb gevonden in uw ogen',
enzovoort .............

Het is opvallend
dat JOB in dze slotredes zijn gesprekspartner nooit aanspreekt als G*D of Heer of iets bepaalds, en hem ook niet
goddelijk noemt ........

De stem uit de storm
weigert zichzelf te identificeren ...
Job weigert te geven wat de stem heeft weggelaten.
Wat hij vanbinnen ook mag denken,
JOB laat zijn redevoeringen
'ongedresseerd'?!

En misschien is dat precies wat de Heer wil?

Herinner je dat de duivel in het boek JOB een personage is,
een personage dat van de Heer
Jobs lichaam heeft gekregen,
waarmee hij tegelijkertijd zichzelf in de morele macht
van de duivel heeft gebracht ...

Door tegen Job te praten alsof hij, G*D, de duivel is, test G*D -
opzettelijk of niet -
Job net zoals G*D Avraham testte?

Dat wil zeggen,
hij tart hem door op de toon van genadeloze macht te spreken!

JOB slaagt op precies dezelfde manier als Avraham ...

We mogen nooit vergeten dat Avraham Yitschak NIET offerde en NOOIT zei
dat hij bereid was om dat te doen!

Het is helemaal niet duidelijk
wat Avraham zou hebben gedaan als G*D niet tussenbeide was gekomen
om een eind te maken aan de
maskerade?

Het is heel goed mogelijk
dat G*D zichzelf uitdaagde in plaats van dat hij Avraham dwong om
dat te doen door een laatste
ongehoorzaamheid.

Avraham,
die zoals we al eerder zagen G*D's myDiverbond niet van hart verwelkomde, voldeed aan G*D's wensen tot aan
en niet verder dan
het moment waar hij anders de duivel eer had bewezen ...

ZO IS HET HIER EN NU OOK {met ons?}: JOB tart niet zonder reden?!

Hij erkent wat erkend moet worden -
namelijk dat zijn gesprekspartner op een bepaalde manier een wezen met
enorme macht is.

Maar tegelijkertijd houdt Job met succes alles tegen wat tegengehouden kan worden.

En niet alleen JOB heeft
de toespraak van de Heer gehoord?
Zijn vrienden hebben deze ook gehoord, en zij luisteren
naar zijn antwoorden.

Net als wij ...

WAAROM overkomt ons wat ons overkomt?
WAARVOOR zijn we zelf {mede-}verantwoordelijk en waar kunnen we
niets aan doen?
HOE zit ons menselijk leven ongeveer in elkaar:
zodat we leren kennen wat
we moeten laten rusten en overgeven en, leren om te
beseffen waar we WEL mee aan de slag kunnen, alleen of SAMEN met EEN
of meerdere anderen .....

DUS
blijven we
aan de gang met onszelf,
onze mogelijkheden en
beperkingen,
onze achtergronden
en ons mydi~
voorland
...

RUST
IN VREDE &
DENK MET
REDE:
lukt
het niet heden
dan misschien in
een andere tuin {situatie}
van Eden?
ALLES
IS EEN
en daarom is elk moment
weer anders!
Laat je niet
op de kop zitten
door almachtige
oliebollen
binnen of buiten jezelf en doe
dat ook anderen
niet aan!
liefdesverdrietverliefd
gemeenverwardgaap!bah!nahnahverdrietigcool!erg vrolijkknipoogvrolijk
liefdesverdrietverliefdliefdesverdriet
engel

12 mei 2004 - bewerkt op 16 dec 2007 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende