Allyouneedislove soletitbe turnontunein&tryitout?!


Welke
eigenschappen
vond ik aantrekkelijk
in mijn vrienden en partners
toen ik hen koos?
Zou het kunnen
dat ik die zelf te ontwikkelen heb?
Hoe wil ik dat
doen?

Welk ander
oud werkje ga ik doen
als het 'regent'?

Wie
verdient er
een 'bloemetje'
van mij?

Wat
is voor mij
genieten?

Wanneer
sta ik mezelf
dat toe?

Wat
weerhoudt mij
ervan?

Wat
is voor mij
waardevol in mijn
leven?

Streef ik
er voldoende
naar?

Waardoor
laat ik mij ervan
afleiden?

Hoe
kan ik mijn gezondheid
verbeteren?

Wat zouden
de eerste eenvoudige stappen daarin
kunnen zijn?

Waarin
is mijn lichaam
niet perfect?

Waarom
vind ik dat
niet leuk?

Wat heb ik
nodig van mezelf om daar vrede mee
te hebben?

Waarin
ben ik
hebberig?

Wat is
de diepste drijfveer
daarachter?

Is er
een angst of een gebrek dar eraan
ten grondslag
ligt?

Wat
is geluk voor
mij?

Hoe leeft
mijn moeder/vader
in mij voort?

Waarin ben ik
hetzelfde als degene met wie ik
een conflict heb?

Wat kan ik
in mezelf doen of laten om dat
op te lossen?

Aan welke overtuiging
uit het verleden houd ik vast waardoor ik mij
voor eventuele nieuwe mogelijkheden
afsluit?

Wat
ontbreekt er
in mijn leven dat ik wel zou
willen hebben?

Wat maakt
dat ik het
wil hebben?

@

NU geloof ik
sterk in de 'evolutietheorie',
waarin centraal staat dat we vooral dingen
'doorgeven'.

En waarin ook centraal staat
dat we leren van de nieuwe mensen
die hier komen.

Dus zonder dit
nu een stoer myDi~verhaal over mijn slimme zoon ofzo
te laten worden, berust ik erin en geef ik mij over aan de wijsheid van
'hen die na ons komen'.

DAT geeft mij
een mooie rol om bewust te zijn van wat er uit mijn mond rolt
zo nu en dan.

Eenzaam zijn
is een opdracht om tweezaam
te worden.

Alleen
mijn eigen leven kan ik leven:
slechts de ander ruimte geven voor
eigen bewegen in
acceptatie.

Werkelijk
is niet het wezen:
er verwerkelijkt zich slechts
het Wezenlijke.

NIET
in strijd ligt overwinnen
maar in buigen,
diep van
binnen.

Momenten zijn
myDi~voetsporen in het zand
van het levensstrand:
ik zie ze als ik omkijk voor de wind
ze heeft verwaaid.

Als ik verlang
om in zelfstandigheid te leven:
ontdek ik waar ik mezelf zie in de ander
en waar de ander im mijzelf
verborgen zit.

Als ik,
bij pijn en tegenslag, mezelf beschouw,
dan zie ik hoe mijn ik genadeloos mijn pijn en mijn gekwetstheid
op de ander stort:
beschadigend, beschamend en
zonder berouw.

Terwijl
een ander,
dieper zelf in mij, vergeven
wil.

Oplossend
en compassievol oprecht
naar harmonie zoekt en ziet
dat het mijn myDi~verhaal is, en dat ik zelf het wiel draai
rond mijn eigen
spil.

Twee
strijden om de macht:
wie krijgt het grootste gewicht?
Degeen op wie ik al mijn aandacht
richt!

Er is
in mijn leven
slechts EEN heldendaad:
het leven zien zoals het is en het
lief hebben.

Ik ging
op zoek naar g*d,
maar nergens vond ik die.
Toen zocht ik naar mijn ziel, maar die ontweek mij steeds,
en zie:
toen zocht ik naar de Ander
in mijzelf
en vond toen
alledrie.

@

Ik ga
daarbij uit
van observatie:
de literaire samenhang van
de eerste vijf 'woorden' {I~V};
dus inclusief de regels betreffende ouders
en hun voorouders.

Die
samenhang
bestaat daarin,
dat alleen in dat deel van de decaloog
de naam van Isarels g*d klinkt,
{in elk gebod eenmaal ~ "IK/HIJ/ZIJ, je g*d" ~
yhwh ~ IK BEN die ik was en zal zijn ~
'wordende' ~}.

Bovendien
hebben deze vijf geboden met elkaar gemeen,
dat ze elk opgebouwd zijn uit een hoofdzin,
aangevuld met een verklarende bijzin,
waarin iets over g*ds daden
wordt geteld.

De andere
vijf geboden zijn in enkelvoudige uitspraken vervat
en maken geen melding van de naam en
de daden van
g*d.

Maar daarmee
zijn deze andere vijf nog niet op EEN noemer
te brengen.

Het is zaak
eerst afzonderlijk aandacht te geven
aan de twee allerlaatste geboden
regels.

Die
laatste twee geboden
van de decaloog {IX & X} vormen
een duidelijke samenhang, en wel omdat DAAR
en daar ALLEEN
de 'naaste', of de 'medemens'
vermeld wordt,
en wel tot vier maal
toe.

Op het
woordgebruik afgaande
zijn
alleen deze twee geboden echt gericht
op de relatie met
de 'naaste'.

TUSSEN
deze twee reeksen
aangeraden geboden,
waarin het enerzijds expliciet over G*D en
anderzijds expliciet over de Naaste gaat, staan NU
heel opvallend de drie allerkortst geformuleerde
geboden {VI, VII, VIII}.

HIER klinkt
tot drie maal toe slechts
EEN werkwoord in de gebiedende wijs:
NIET moorden, NIET wantrouwen,
NIET roven!

ZONDER
verwijzing naar g*d of
de naaste.

Wie DEZE
werkwoorden hoort,
wordt drie maal op zich zelf
gewezen:
JIJ,
zoals JIJ bent in JOUW daden,
in JOUW
handelen.
in jouw
WERK.

@

ZO verstaan
wijst de tekst ons niet in twee,
maar in drie richtingen:
naar G*D en zijn daden {I~V},
naar de mens zelf in onze daden {VI, VII, VIII},
EN
naar de naaste {IX~X}.

Esthetisch gesproken
krijgt de tekst
daardoor de structuur van
een 'beker':
de vijf eerste woorden over g*d
vormen de wijde kelk,
de drie korste geboden bieden de handgreep
in het midden en
de twee uitspraken over de naaste
functioneren
als de voet waar
de beker
op
staat.

We
trachten
ons hele leve lang
de Tien Woorden
te vatten:
het drama van Exodus
wordt daarbij verdicht tot op het gebaar
waarmee deze beker
wordt aangeboden, opgenomen
en leeggedronken.

De rode wijn
van ons leven
vult de kelk
van de 'graal', de
beker van ons lichaam,
de handgreep geeft ons houvast in ons
doen en laten
en de voet vormt
de grond van
ons myDi~bestaan:
heilige geest is
bezieling van die middelen
die wij kunnen hanteren om het
nog onbekende doel
naderbij te doen
komen.

Vervulling,
onthechting en
bezieling.

Deze
drie ...

verliefd
liefdesverdriet
verliefd
engel
12 okt 2004 - bewerkt op 04 feb 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende