Alles wat er is komt vanuit wat was. Waarom vond dit dierenceremonieel in grotten plaats, vaak ver weg in nauwelijks toegankelijke binnenste kamers?
We weten het niet, maar het zou wel eens iets te maken kunnen hebben met wat wijdverbreid in verhalen werd aan-genomen (zelfs nog opgetekend in de vorige eeuw), dat dieren oorspronkelijk onder de grond vandaan kwamen, of dat ze ooit in grotten in afzondering leefden.
Sommige muurschilderingen beelden mensenwezens in diervermommingen af. Het kan zijn dat zij rituele uit-voerders, tovenaars of rituele dansers zijn, of dat ze mythische wezens vertegenwoordigen.
Zeer bekend is de 'tovenaar' van de grot Les Trois-Frères: een afbeelding van een menselijk wezen met een rendiergewei, lange baard, berenklauwen en een paardenstaart. Deze figuur werd wel gezien als sjamaan of als god van de grot, maar zijn positie in de afbeelding boven een groot aantal dieren maakt het waarschijnlijker dat hij 'heer van de dieren', 'meester van het spel', was.
Al deze interpretaties zijn uiteraard onzeker. Er zijn talloze af-beeldingen die zich niet eenvoudig laten duiden, zoals pictogrammen van dieren zonder koppen (er is zelfs een beeld van een beer zonder kop), van vrouwen die rondom een fallische man dansen, enzovoorts.
Dergelijke afbeeldingen vergroten echter de algemene indruk dat de laatpaleolithische religie te maken had met dieren, seksualiteit en vruchtbaarheid - natuurlijke doelen in een religie die hoofdzakelijk om de jacht draaide. Hetzelfde kunnen we zeggen over dierenceremonies in Siberië in hetzelfde tijdperk: rendierskeletten werden zorgvuldig begraven op volgorde van hun anatomie.
Dergelijke jachtrituelen hebben tot in de twintigste eeuw plaatsgevonden & stand gehouden; net als bij de berenrituelen, was het de bedoeling om het dier in deze wereld of in het hiernamaals een nieuw leven te geven. Vanaf het eind van het paleolithicum, of het mesolithicum, hebben we in 'tnoorden van Duitsland bewijzen voor iets wat offers aan de bovennatuurlijke heersers van de rendieren lijken te zijn geweest.
In een meer vlakbij het huidige Hamburg zijn rendieren gevonden, ondergedompeld en verzwaard met stenen. Het is niet erg aannemelijk dat deze rendieren dienden als geheime voorraden voor de jagers, zoals ook wel is gesuggereerd.
Kortom, genetisch, lichamelijk, geestelijk, sociaal, individueel delen we verre voorouders, onze eigen voorgeschiedenis van vaders, moeders, familie, opvoeders/verzorgers, omgeving & de wisselwerking tussen 't ene & 't andere, hebben ons omgevormd tot al wat we nu zijn geworden en/of ooit 'zullen zijn': 'toevallig' is dat ook 'n 'naam' voor 'g d' ~ we doen kond van die aanwezigheid in myDi!
Slaap zacht, droom zoet & tell us all about it of you really want to do so tussen al die kinderachtigheden & levensperikelen heen
...
