Ik zou niet weten wat mooier is
dan terugkijken op 60 [600/6000] jaar
met 't besef dat dit alles in elkaar overvloeit
en dat we allemaal te maken hebben met elk ander
op de ene of andere manier als plant,
dier & mens.
't Lijkt eenvoudig om te zeggen:
planten, dieren, mensen, mannen & vrouwen verschillen van elk
ander en vertonen ook bepaalde overeenkomsten,
en vervolgens de evolutietheorie, religie, filosofie
& de wetenschap erop toe te passen.
Vanuit de evolutietheorie [e.d.]
lijkt het mogelijk de verschillen in ruimtelijk inzicht te verklaren
vanuit de noodzaak van de man - die de rol van ager heeft - om bij de jacht beter
zicht te hebben in de ruimte en in het zich sneller of langzamer verplaatsend wild
in die ruimte {'t gevecht & werkverdeling, te ontwikkelen techniek, bouwen,
vissen, vangen & regelen}!
Maar ja, we kunnen ook zeggen dat vrouwen
ook ruimtelijk inzicht nodig hebben om te weten waar hun kind is
en het terug te kunnen vinden als 't verdwaald of weggelopen is,
zodat het voortaan wat beter beschermd kan worden ['t zaaien & plukken,
teelt van vruchten & fokken van dieren, 't maken van hutjes &
't vlechten van manden, naaien van kleding & 't weven,
koken, bereiden, indelen, bewaren,
zingen & zorgen]!
Een steeds fijmaziger kijken & handelen is
dus steeds weer nodig op alle gebieden des levens:
't kan 't verschil uitmaken tussen 't leven
& de dood!
De evolutietheorie
is dus ook net als religie,
filosofie, kunst & cultuur heel wat dynamischer & sneller, veel
intelligenter en flexibeler dan de dwangbuizen die mensen na de 'uitvinding' ervan
soms van plachtten te maken?!
Des uitvinders geest
zou niet stil hebben willen blijven staan als zij nu nog leefden,
hun ontdekkingen zouden verder geevolueerd zijn met nieuwe kennis en ervaring
& gloednieuwe inzichten waar men aanvankelijk
nog niet over beschikte.
Vandaar dat we elkander
nodig zullen blijven hebben om ons verder
in elkaars inzichten te kunnen blijven verdiepen & nieuwe kennis en inzichten
vandaaruit te ontwikkelen
...
Voorgangers
stellen ons in staat
nieuwe stappen vooruit te zetten,
omdat we steeds weer op elkaars
schouders (& tenen)
staan.
