alleen maar voor de liefhebbers & geinteresseerden

Geen wonder
dat de hele menselijke geschiedenis
bij wijze van spreken en schrijven
aan elkaar hangt van verbeelding,
wreedheid & geweld?

Neem alleen al
het merkwaardige idee
dat de bijbel g ds woord is
van kaft tot kaft
of dat g d 'dus' volkomen
onzin is.

Aan de ene kant
zou je dan mensen hebben
die alles letterlijk nemen wat erin staat
[en die zijn er in heel
veel diverse sekten en opsplitsingen van sekten],
en aan de andere kant figuren
die zeggen dat dat alles
volkomen onzin is
& geen enkele waarde
meer heeft?

Hetzelfde gaat natuurlijk ook op
voor al die andere merkwaardige meningen die allerlei personen erop na kunnen houden
over koningen & keizers, presidenten & leiders, pausen & dominees, priesters & tovenaars,
boze & goede geesten, engelen & duivels
& wat al niet!?

Zo staat dus ook die hele bijbel
[oud & nieuw] vol met mydiverhaaltjes
van allerlei heel uiteenlopende en zeer verschillende mensen
van de afgelopen 3000 jaar!

Ooit mondeling overgedragen
en dan op schrift gesteld, vertaald, herhaald, geinterpreteerd
en voor van alles en nog wat gehanteerd tussen 'orthodox'
en uiterst 'modern'!

Dat gaat op
voor de scheppingsverhalen
en voor 'eindtijdaankondigingen' en alles wat er
tussenin zit aan wetenswaardigheden en uiterst interessanten meningen,
vertellingen & leuke
illustraties!

Zo ook
met Lucky Luke
die in Lucas 9:55 twee werkwoorden combineert
die we al eerder & vaker hebben aangehaald in myDiary:
"Doch hij
keerde zich om
&
bestrafte hen"

Het is aannemelijk
dat hij deze combinatie van Marcus overgenomen heeft.

Marcus heeft dit verhaal niet
maar gebruikt deze combinatie van werkwoorden in het verhaal van de bestraffing van Petrus
[Mark 8:33].

Petros
wil zijn Heer behoeden voor het kruis en het lijden
en een directe weg naar 't hemelse g dsrijk
forceren?!

Lucas
neemt in zijn hoofdstuk 9:18~27
wel de belijdenis van Peter en de eerste lijdensaankondiging van Marcus over,
maar niet de bestraffing van Sjimon Petrus. Die typische uitdrukking
"Hij keerde zich om en hij bestrafte ..."
bewaart Lucas voor 'n gebeurtenis iets verder in zijn mydiverhaal:
de bestraffing van Ya'akov & Yochanan.

DAT
het hier gaat
[voor de zoveelste keer!]
om 'n bewuste compositie van Lucas
wordt duidelijk als we erop letten
hoe hij het verhaal van de verheerlijking op de berg
uit Marcus 9:2~13 overgenomen heeft {Luke 9:28~36}!
Lucas volgt dus wel de weergave van Marcus in grote lijnen.
maar hij laat dat verhaal los bij het afdalen van de berg
{Marc 9:9vv; vgl Luc 9:37}!

Dat betekent
dat het gesprek tussen Yehosjoea en de discipelen
[zijn leerlingen & volgelingen] over de profeet Elya die vele eeuwen voor hen leefde
en diens betekenis {Marc 9:11~13} door Lucas niet overgenomen wordt.

Het thema van de profeet Elya
wordt door Lucas bewaard tot 9:52~55.
Deze perikoop heeft dezelfde functie als die bestraffing van Petros en het nagesprek op de berg
bij Marcus: de Masjiach gaat de weg
van het lijden!

Het is daarom misschien helemaal geen toeval dat Lucas in zijn tweede boek,
Handelingen, verder vertelt dat Petrus & Yochanan in Samaria zijn en daar bidden
dat {"de"} Heilige Geest aan de Samaritanen geschonken wordt {8:14}!

Wil Lucas hiermee aangeven dat de discipelen nu toch iets van Yehosjoea geleerd hebben?

Dat mensen vinden dat ze iets of niets
aan al deze 'heilige' geschriften en fantastische mydibijbelverhalen
hebben is helemaal hun eigen zaak!

Maar ik erger me alleen maar
een beetje aan die vergoddelijking en
die totale verwerping aan beide uiterste zijden
van heel deze geschiedenis!

De waarheid
ligt zoals meestal
dus gewoon 'ergens in het midden'?
Je moet geen menselijke boekwerken gaan ophemel{k}en
& ze ook niet aan de kant schuiven
als totale waanzin [laat staan ze willen laten verbieden,
verbannen of verbranden]!

Beide uitersten slaan de plank immers mis?
Het einige wat mij interesseert [vandaar ook dat de bron werkelijk letterlijk en figuurlijk onuitputtelijk is door al die vele jaren heen] is het zicht dat je zo kunt krijgen
op wat mensen boeit door alle eeuwen,
plaatsen & culturen heen:
vele duizenden jaren menselijke culturele verschijnselen
tussen Mesopotamia & de Nijl, rondom de rivier de Yardeen,
met alle beschavingen die de rest van de wereld
tot op de mydidag van vandaag blijven
beinvloeden?!

Joden,
christenen en moslims delen dezelfde bronnen,
rivieren, stromen & geschiedenissen
en menen daarom 'er iets aan te hebben'
of ze nu wel of niet in 'de ene of de andere interpretatie
en/of definitie van die ENE [of iets Andere]
zeggen te geloven [of
juist niet]?

Geen reden om elkander de hersens in te slaan?

In tegendeel, zou je zeggen:
op hoofdpunten zijn 'ze' [we] het in feite met elkaar eens,
alleen de details lopen zo nu en dan nog wel wat uiteen
en lijken de [on]nodige moeilijkheden
te kunnen veroorzaken?!

Kortom:
die hele geschiedenis is en blijft boeiend en interessant
hoe je 'het' ook wilt wenden en keren!?

Het is
als een spiegel
van onszelf.