Alleen

Ik heb vaak het gevoel dat iedereen gewoon uit mijn leven loopt, wanneer zij daar zin in hebben.
Ik heb een vertrouwensprobleem en vertrouw mensen bijna niet.
Ik schuif mezelf aan de kant om anderen te helpen. Ik vind mezelf gewoon niet belangrijk genoeg om aandacht aan mezelf te schenken.
Toch zou ik zo enorm graag iemand hebiben die er voor mij is. Natuurlijk is mijn vriendin er altijd voor mij. Maar ze heeft het enorm druk met werken en ons onderhouden.
Ik heb gewoon iemand naast haar nodig, die ik kan vertrouwen, waarbij ik mijn ei kwijt kan en die me zo af en toe steunt.

Misschien ga ik lid worden van een maatjes project. Die mensen steunen anderen vrijwillig, dus ik zou me daar niet rot over moeten voelen als ik dan aandacht voor mezelf vraag..

Het is lastig. En eenzaam.. Vooral eenzaam.

xx