EN NIET DE FELLE KRITIEK VAN SOCRÁTES & IN 399 VC/BCE WERD SOCRATES 'DUS' (OOK) TER DOOD VEROORDEELD VOOR 'T ZG.
'CORRUMPEREN' V/D JEUGD, 'T WEIGEREN OM DE GODEN V/D POLIS TE EREN & 'T INTRODUCEREN VAN NIEUWE GODEN!?
Híj ontkende de aantijgingen ÈN hield nijver vol dat hij géén atheïst was, zoals Anaxagoras dat geweest was:
hóe kon het trachten te onderwijzen van het goede iemand nu corrumperen?!
Hij HÀD kunnen vluchten & vermoedelijk WÀS de verwàchting ook dàt hij dàt zou gaan doen!?
Maar hoewel het vonnis ('zoals gewoonlijk'?) onrechtvaardig was, besloot hij de wetten van zijn geliefde Athene te gehoor-zamen tot & met 't letterlijk & figuurlijk bittere einde: hij zou/wou sterven als getuige (MARTYS) van de onwaarachtigheid die er op dat moment blijkbaar heerste!
Ook Socrates zetten zíjn Leer níet op papier (o.i.d.), dus moeten we BLIJVEN vertrouwen op de dialogen die zijn leerling Plato (rond 427-347) naar zíjn zeggen samenstelde uit de conversaties?
Soc zèlf had weinig op met 't geschréven discours!
Mensen die veel lazen hadden 't idee van zichzelf
dat ze 'veel wisten', maar omdat wat ze hadden gelézen zich níet onuitwisbaar
in hun hoofd ingeprent had wisten ze
niets.
Geschreven woorden
waren als figuren op een schilderij:
ze léken misschien wel te leven, maar als je ze ondervroeg
dàn bleef het 'plechtstatig stìl'!
Zonder de geanimeerde uitwisseling van man tot man,
werd de kennis die in een tekst was gestold (té
statisch:
'houdt voor altijd diezelfde betekenis'?
Soc hield níet
van vaststaande standpunten die fel werden verdedigd:
zodra PHILOSOPHIA opgeschreven werd, lag ook misinteroretatie op de loer,
want de auteur had níet de mogelijkheid om z'n discours aan te passen
aan de betreffende groep!
De dirècte dialoog echter
kon een mens veranderen &
hem 'zó gelukkig maken
als 'n mens
maar kon
zijn'.