ak92c: er zijn veel obstakels die het verkrijgen
VAN DERGELIJKE KENNIS
IN DE WEG STAAN, WAARONDER DE ONBEKENDHEID
VAN HET ONDERWERP EN DE BEPERKTE LENGTE VAN HET MENSELIJK LEVEN:
ER BESTOND EENVOUDIGWEG GEEN BEWIJS OM UITSLUITSEL TE GEVEN OVER HET AL OF NIET BESTAAN VAN HET GODDELIJKE!
Athene was toen nog een zeer godsdienstige stad & Protagoras & Anaxagoras werden beiden úit de polis verbannen? Niettemin bleven mensen zoeken naar dieper vormen van theïsme: voor de tragicus Aeschylus (525-456) wees de pijn die onvermijdelijk bij 'n mensen-leven hoorde de weg naar vrijer wijsheid; Zeus ~ 'wie of wat Zeus ook mocht of moge zijn' ~ had 'de mens geleerd te denken' en te reflecteren op de pijn van de menselijke ervaring?! 't Was daarom dus nu eenmaal zó bepaald dat:
men wijsheid leert met pijn.
Eerstdrupt een hartrknagend
slapeloos verdriet. Wijs inzicht
komt dan voor wie wil of niet ~
van hooggetroonde goden
een genade onder dwang.
Euripides wilde een meer transcendente g d:
'O jij, die de aarde torst en de aarde tot troon hebt,' zo bidt koningin HEKABE in z'n Trojaanse vrouwen,
'Zeus, wie jij ook bent, wet van de natuur of menselijke rede, jóu roep ik aan, want geluidloos ga je jouw weg en leidt alle bedrijf der stervelingen naar een rechtvaardig einde!'
Euripides lijkt tot de conclusie gekomen dat 'De NOUS in ieder van ons een god is'?
De Atheense filosofen stonden op het punt om tot dezelfde conclusie te komen.
Waarvan akte!
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende