ak91c 'toen ik uit het heiligdom kwam'
(herinnerde iemand zich)
'WAS IK EEN VREEMDE VOOR MEZELF'
ZE MERKTEN DAT ZE NU NIET LANGER MEER BANG WAREN VOOR DE DOOD:
ZE WAREN IN EKSTASIS GEWEEST, WAREN 'uit' gewone ik 'gestapt' en voor korte tijd voelden ze de goddelijke zaligheid.
Maar niet iedereen was goed in dit rituele spel!
De Atheense filosoof Proclus (rond 412-485 CE) vertelde dat sommige MYSTAI tijdens het duisterder deel van de rite 'in paniek raakten' en in de greep van de angst bléven: zij waren gewoon niet geschikt voor dit rituele 'net-doen-alsof'?'
Anderen bereikten echter een SYMPATHEIA, WERDEN ÉÉN MET HET RITUEEL, zodat ze zichzelf erin verloren 'op een voor ons onbegrijpelijke, goddelijke manier'!
Hùn EKSTASIS was een KENOSIS, een 'vergeten' van het zelf dat hen in staat stelde om zó 'één te worden met de heilige symbolen,
hun eigen identiteit achter te laten, één te worden met de goden en te ervaren door hen (als het ware)
bezeten te worden'.
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende