ak86 om eenzelfde reden mocht hij zo ook niet meer


ZEGGEN
DAT IETS
GESTORVEN WAS, ZICH
VERPLAATST HAD OF WAS VERANDERD!
MAAR HÓE KON JE IN ZO'N WERELD NU NOG FUNCTIONEREN?
HOE KON JE ÜBERHAUPT MAAR ÍETS ZEGGEN ZÒNDER MELDING
TE BLIJVEN MAKEN VAN VERLEDEN
EN/OF TOEKOMST?

Één van Permenides' leerlingen was bevelhebber bij de marine:
hóe kon hij kapitein zijn op 'n schip als 't niet mocht váren?

Parmenides' tijdgenoten
beklaagden zich er ook al over dat hij voor hen niets overliet
om over na te denken! Leucippus (rond 400) & zijn leerling Democritus (466-370)
probeerden om Parmenides' strenge rationalisme te verzachten: zij waren het ermee eens
dat deze wereld uit één onveranderlijke substantie bestond,
maar niet dat die één enkelvoudige entiteit was.

In plaats daarvan bestond hij uit 'n oneindig aantal heel erg kleine,
onzichtbare & 'ondeelbare' {ATOMOS} deeltjes die constant in beweging waren
i/d grenzeloze 'leegte' v/d ruimte?

Er was geen "Gòd/schepper" die dit alles nog 'overzag':
ieder atoom bewoog (ogenschijnlijk) willekeurig, op (nogal) mecha-nische wijze
inbeweging gebracht in 'n 'toevallige' richting?

Soms
botsten atomen tegenelkaaraan,
sloten zichaaneen & vormden de fysieke fenomenen -
mannen, vrouwen, planten, dieren, kinderen, stenen & bonen - die we om ons heen zien/weten/veronderstellen:
maar dit waren tijdelijke klonteringen, o/d duur zouden ze weer ontbinden & de atomen waaruit ze gemaakt waren
zouden door de ruimte gaan zwerven tot ze opnieuw
'n object zouden vormen ~
wat kunnen we meer doen
dan ons momentele 'best'
onder omstandigheden?
01 aug 2013 - bewerkt op 04 aug 2013 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende