ak378 Albert Camus (1913-'60) kon zich niet meer
VINDEN
IN DE 19e-eeuwse droom
van een vergoddelijkte menselijkheid:
ONS LEVEN WAS ZINLOOS GEMAAKT DOOR ONZE STERFELIJKHEID
en dus was èlke filosofie
die iets zinnigs probeerde te ontdekken
in het menselijk bestaan
EEN ILLUSIE
....
WE MOESTEN HET ZONDER GOD STELLEN
EN AL ONZE LIEFDEVOLLE AANDACHT EN ZORG AAN DE WERELD WIJDEN!
MAAR DAT ZOU OOK NOG GEEN BEVRIJDING BRENGEN!
In De mythe van Sisyphus (1942)
liet Camus zien dat de afscheiding van Gòd een levenslange
en hopeloze worsteling vereiste
die niet rationeel te maken viel.
Sisyphus, koning van KORINTHE,
had uit liefde voor het leven en uit afkeer van de dood de goden getart & voor straf
MOEST
hij eeuwig een zinloze taak uitvoeren:
ELKE DAG DUWDE HIJ EEN KEI TEGEN EEN BERG OP;
als hij de top bereikt had,
ROLDE DE KEI WEER VAN DE BERG AF,
zodat hij de dag erop
VANTEVORENAFAAN
OPNIEUW KON
BEGINNEN!
DÌT
was een beeld van de absurditeit van het menselijk leven,
waaruit zelfs de dood geen bevrijding biedt? Kunnen we gelukkig worden
als we voor we beginnen al weten
dat we verslagen worden?
Als we
een heroïsche inspanning verrichten
om onze eigen zin te creëren in weerwil
van de dood en absurditeit,
is geluk vlg. AC wèl
MÓGELIJK!
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende