VAN
DE JAREN
'20 v/d vorige eeuw
was eveneens duidelijk
van invloed op het werk van Karl Popper!
In zijn invloedrijke boek
Logik der Forschung (1935)
onderschreef HIJ de rationaliteit van de wetenschap en haar vertrouwen
in strenge toetsen & principiële neutraliteit: maar hij betoogde ook dat deze zich niet
als de systematische & cumulatieve vergaring van empirisch geverifieerde feiten voltrok, zoals algemeen gedacht werd?!
De wetenschap boekte vaker volop vooruitgang ÀLS wetenschappers (nèt als kleine kinderen) met gewaagde, vindingrijke vermoedens kwamen die nooit geheel geverifieerd konden worden & die niet betrouwbaarder waren dan 'n ander 'geloof', want met testen kon je alleen maar bewijzen dat 'n hypothese níet foutief was. Popper liet herhaaldelijk weten: 'We weten niets!' En volgens de Britse filosoof Bryan Magee was hij van mening dat 'dit het àllerbeste filosofische inzicht is, waarvan àl onze filosofische activiteiten doordrongen zouden moeten zijn'?! "Dé Mèns" zal nooit dé volmaakte kennis bereiken, omdat alles wat we op 'n bepaald moment weten láter steevast herzien wordt! Popper liet zich er echter totaal niet door ontmoedigen & vond zijn constante strijd met onoplosbare
problemen wel degelijk een oneindig groot genoegen. In zijn autobiografie schrijft hij:
'Het grootste geluk is om hier en daar een glimp op te vangen van een aspect
van die ongelooflijke wereld waarin we leven,
& van onze eigen ongelooflijke rol
daarin!' [Óók myDi ('vrij & blij'
draagt immers daaraan bij:
mydiertjes zìjn zowel
kip als
ei!]?