Ak336b: Cliffords boek raakte meteen ~~~~~~~~~~~~~

EEN
GEVOELIGE SNAAR:
TEGEN 1870 HAD DE WIJDVERBREIDE EERBIED VOOR DE WETENSCHAP
ALS DE ENIGE WEG NAAR DE WAARHEID HET IDEE VAN 'GELOOF' ZONDER ENIGE VERIFICATIE
TOT IETS AANSTOOTGEVENDS GEMAAKT, ZOWEL IN INTELLECTUEEL ALS IN MOREEL OPZICHT!

Vlg. de Amerikaanse socioloog Lester Ward leidde bijgelovigheid ('n term die hij zonder onderscheid
op èlk religieus idee van toepassing achtte) tot een neurologische verweking v/d hersenen & 'n verzwakt moreel karakter!
Als je eenmaal het idee had geaccepteerd dat bepaalde zaken BÚITEN 't menselijke bevattingsvermogen lagen, zou je ÀLLES slikken!

De Engelse filosoof John Stuart Mill (1806-1873) meende dat de waanbeelden van het geloof 'een excuus waren voor de helft van alle kwalijke illusies in de geschiedenis'! Goedgelovigheid was een daad van smadelijke lafheid: 'Geef mij liever de storm en het noodweer van het denken en de actie dan de doodse stilte van onwetendheid & geloof!' Ingersoll sprak met zijn gebruikelijke bravoure uit: 'Verban mij maar uit het paradijs zo u wilt, maar laat me eerst het fruit van de boom der kennis eten!'

Tegenwoordig zijn we zó gewend aan 't idee dat wetenschap & religie met elkaar in onmin zijn dat we niet meer opkijken van dergelijke opvattingen, maar aan het eind v/d 19e eeuw hadden de meeste geestelijken nog een hoge dunk van de wetenschap; 't was nog steeds niet volledig tot hen doorgedrongen HÓEZEER 't darwinisme de natuurtheologie waarop hun 'geloof' gebaseerd was ondermijnd had: in die tijd waren 't niet de gelovigen die de vijandigheid tussen die twee disciplines aanwakkerden, maar de voorvechters van de weten-schap! De meeste wetenschappers waren er overigens niet in geïnteresseerd om naar de religie uit te halen; zij wilden 't liefst rustig doorgaan met hun onderzoek & maaten pas bezwaar wanneer theologen probeerden hun activiteiten te dwarsbomen.