VAN
HET OPTIMISTISCHE,
VOORWAARTS STREVENDE KARAKTER
V/D MODERNITEIT: WE KONDEN NIET LANGER MEER
BLÍJVEN TERUGGRIJPEN OP HET VERLEDEN, WANT DE MENSEN WAREN BETROKKEN GERAAKT
BIJ EEN DIALECTISCH PROCES WAARIN ZE ONOPHOUDELIJK IDEEËN VERWIERPEN DIE VOORHEEN HEILIG & ONAANVECHTBAAR WAREN GEWEEST?! ELKE ZIJNSTOESTAND BRENGT Z'N TEGEN(OVER)GESTELDE VOORT: DEZE TEGENGESTELDEN BOTSEN, WORDEN GEÏNTEGREERD EN CREËREN ZO OOK MEESTAL (?) 'N NIEUWE SYNTHESE & DAN BEGINT HET HELE PROCES A.H.W. WEER OPNIEUW!
Op déze manier hèrschept de wereld zich voortdurend (als met 'overlevingsdrang der meestgeschikte inlevers & aanpassers' voor ons):
die kennisstructuren liggen niet volkomen vàst, maar zijn slechts fasen i/d ontplooiing van 'n 'fanale/absolute' waarheid. Hegels dialec-tiek gaf uiting aan de moderne drang/dwang om de orthodoxie van kort ervoor aan de kant te schuiven 'goedschiks of kwaadschiks' ...
Religie was volgens hem één v/d fasen die de mensen achter zich zouden laten tijdens hun voortgang naar hun uiteindelijke vervulling: in wat we achteraf als 'n ('gebruikelijke'

zeer duistere zet kunnen beschouwen wees Hegel bv. ook het jodendom aan als de vervreem- dende religie 'die we moesten afwerpen'!
Hij was zich kennelijk niet bewust v/d overeenkomst tussen zijn filosofie & de kabbala, & ver-weet het joodse volk die immanente "GEEST" te hebben veranderd in 'n "Tirannieke Externe God" die de mannen en de vrouwen al had vervreemd van hun eigen aard?
Op 'n wijze die gebruikelijker zou worden i/d moderne commentaren o/h geloof had hij zijn vervormde beeld van 'religie' gepresenteerd waartegen hij zijn eigen ideeën kon àfzetten: hij koos één tak van 'n complexe traditie & gebruikte die in zijn betoog als vertegenwoordiger van het geheel!