Ak305b: Songs of Experience {Introduction}~~~~~~~~



Roepend naar de gevallen ziel
En wenend in de ochtenddauw
Die het draaipunt van de sterren
Kan aansturen tot hernieuwing
Van gevallen, gevallen licht.

De verlichting had een GOD
van 'vreeswekkende symmetrie' gecreëerd,
zoals Blakes 'Tyger', op grote afstand van de wereld in 'verre diepten en luchten'. De Gòd van Newton moest een kenosis ondergaan, terugkeren naar de aarde, een symbolische dood sterven
in de persoon van "Jezus", & één worden
met de mensheid.

In 1812 werd de revolutionair gezinde,
jonge aristocraat Percy Bysshe Shelley (1792-1822) van het University College in Oxford ver-wijdere omdat hij een atheïstische verhandeling geschreven had! Maar in 'De noodzaak van atheïsme' betoogde hij slechts dat God geen noodzakelijke consequentie van de materiële wereld was? Shelley wilde zich niet radicaal van àl het goddelijke ontdoen: net zoals zijn oudere tijdgenoot William Wordsworth (1770-1850) had hij 'n sterk besef van een 'Geest', 'n 'onzichtbare Macht' die integraal deel uitmaakte van de natuur en inherent was aan àl haar vormen! Ànders dan de philosophes hadden de romantici geen afkeer
van het mysterieuze & ondefinieerbare.

Ook dìt is
& blijft Mors myDi ten voeten uit:
alsof 't heden 't verleden
'herhaalt' in 'alle toonaarden'
op 'n nèt 'ietwat
àndere manier'
...?!


14 sep 2013 - bewerkt op 17 sep 2013 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende