Ak230b in 't verleden had het kloosterleven ~~~~~~


EEN SPIRITUALITEIT AANGEMOEDIGD
DIE IN ESSENTIE EEN GROEPSBELEVING WAS.

De monniken luisterden er dan tijdens de liturgie samen naar hun versie v/d zg. Heilige Schrift:
de LECTIO Divina was een tot overpeinzingen stemmende, niet-angstige & zelfs plezierige methode
om je de waarheden van zo'n religie verder eigen te leren maken.

Maar door de nieuwe(r) nadruk op het individuele werd deze Martin L.
ZÓ geobsedeerd door zijn eigen spirituele beleving(en) dat hij blijkbaar nogal verstrikt geraakt was
in het ego waar hij juist bovenuit had moeten kunnen leren stijgen?

Géén v/d middeleeuwse riten & gebruiken kon iets betekenen voor wat híj de TRISTITIA ('smart'knipoog noemde,
die hem vervulde van een acute angst voor de dood en een besef vanntampzaliglige machteloosheid!

Bovendien gaf hij uiting aan 'n sterk verlangen naar absolute zekerheid,
wat eveneens erg typerend was voor de religie in de moderne periode: ML vond nu blijkbaar (naar het schijnt) zíjn heil
in de leer van de rechtvaardiging 'door het geloof alléén'?!?

't BLÍJFT
Mor verbazen hoeveel vormen
& soorten van (bij)geloof wel niet bestaan:
ik denk dat zoiets mede ook vooral afhangt van onze 'eigen' genetische,
'toevallige' familiale, min of meer sociale & creatieve ontwikkeling ~
lichamelijk, gevoelsmatig, geestelijk èn navenant
dus ook sociaal/individueel!?



29 aug 2013 - bewerkt op 01 sep 2013 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende