Ak227 de technische uitvindingen v/d nieuwere tijd
stelden kunstenaars in staat om een empirische nauwkeurigheid en natuurgetrouwheid te bewerkstelligen en verder te bereiken die nog tot voor kort voorheen onmogelijk leek: ze konden hun weergave van objecten baseren op het zicht vanuit een enkel objectief gezichts-punt èn ze in één enkele ruimte in relatie tot elkaar plaatsen!
Maar deze 'objectiviteit' betekende níet dat ze afscheid namen van het transcendente: deze 'wetenschappelijke' kunst richtte zich op 'n spirituele visie, net zoals de vroegmoderne wetenschappers 'n oplossing zochten die elegant & esthetisch was & iets v/h goddelijke in zich had?
De religie in de tijd van de renaissance nam afstand van de dorre theologie van de late scholastiek en had zich de nadruk op het per-soonlijke eigengemaakt die kenmerkend was voor de spiritualiteit van een groot deel van de 14e eeuw.
Lorenzo Valla (1405-1457) had al eerder gewezen op de nutteloosheid van een vermenging van de heilige waarheid met 'dialectische trucjes' & 'metafysische haarkloverijen': de humanisten wensten een emotionele religie zoals de italiaanse dichter Francesco Petrarca (1305-1374) die al had omschreven.
Petrarca had betoogd: 'Theologie is éigenlijk poëzie, poëzie over G d!' De religie was volgens hèm níet effectief omdat zij iets 'bewees', maar omdat zij tot het hart sprak! Met hùn tekstonderzoek v/h NOT wilden de humanisten, net als de premoderne hervormers, weer terugkeren naar de 'bròn' van hun traditie (AD FONTES)!
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende