ak132 rabbijnen wisten dat wonderen niks bewijzen

Tijdens de eerste jaren in Yavneh had rabbi El Azar aka Eliëzer/Lazarus eens een felle discussie over een wet uit de Thora. Toen zijn collega's zijn mening hierover weigerden te aanvaarden, vroeg hij aan g d om zijn gelijk aan te tonen met een reeks wonderen. Een jo-hannesbroodboom bewoog uitzichzelf wel vierhonderd el, het water van een nabijgelegen kanaal stroomde opwaarts en de muren van 't studiehuis stortten in, zozeer zelfs dàt het bijna helemaal ineenzakte! [Zal wel een soort van aardbeving zijn geweest?] Maar de rabbij-nen waren nog steeds níet overtuigd & leken deze 'goddelijke overdaad' zelfs enigszins àf te keuren! Wanhopig vroeg RAV LAZARUS nu om een BAT QOL, 'een stem uit de hemel', en inderdaad riep een stem uit de hoogte: 'WAT HEBBEN JULLIE TEGEN RABBI ELAZAR? DE HALACHA IS ALTIJD AL ZO GEWEEST ALS HÍJ ZEGT!' Maar rabbi Yosjoea was niet onder de indruk: hij citeerde dus eenvoudigweg G ds eigen Thora: '[De geboden] zijn níet in de hemel!' De Thora was net meer een hemels bezit: hij was op de berg Sinaï op aarde neerge-daald en was nu stevig traditioneel ingebed in het hart van 'elke jood'! Dùs 'besteden we geen aandacht aan 'n Bat Qol', concludeerde rabbi YOSHOEA ferm: inplaats van klakkeloos zomaar wat willekeurige standpunten aan t nemen die hen van bovenaf opgelegd werden, ware ze nu voortaan zèlf uiteindelijk maar eens goed aan het dènken geslagen!

Iedere keer dat een jood zich openstelde voor de oude teksten, konden de woorden die erinstonden iets anders gaan betekenen: tegen de jaren 80 & 90 begonnen de rabbijnen hun medejoden ervan te overtuigen dat hùn methode - & níet de christelijke - dé authentieke jóódse methode was, waarmee de joden de toekomst de toekomst zouden moeten aangaan. 't Was RAV AKIVA die dìt innovatieve type MIDRASJ perfectioneerde: er werd gezegd dat zijn roem tot in de hemel reikte & MOSJEH zódanig intrigeerde, dat déze besloot om op de aarde weer neer te dalen & één van zijn lessen bíj te wonen?! Hij zat i/d 8e rij achter de andere studenten & merkte tot z'n schaam-te dat, hoewel de Thora op de berg Sinaï nta bene aan hèm geopenbaard was, HÍJ geen enkel woord begreep v/d uitleg die AKIVA aan de Thora gaf: 'Mijn zonen hebben me overtroffen!' dacht MOSJEH een beetje bedroefd (hij was 'n beetje bedroefd!) zoals elke trotse ou der, toen hij opnieuw hemelopwaarts ging.

'n Andere rabbijn formuleerde het nòg bòndiger: 'Zaken die nog niet aan MOSJEH waren geopenbaard, waren dat wèl aan rabbi AKIVA & zíjn generatiegeniten!' sommigen vonden dat rabbi AKIVA té vèr ging, maar zijn methode bleef wèl bestaan, want de schriften bleven hierdoor een open bron: een moderne geleerde vindt dan misschien dat MIDRASJ de integriteit v/d oorspronkelijke tekst(en) aantast, maar dergelijke tekstuele bricolage was wèl een Zeer creatieve manier om zó een traditie (wijs/wijzer/wijst hopelijk!) met z'n tijd mee te laten gaan in een periode waarin het veel moeilijker was om nieuw materiaal te verzamelen & Menschen moesten nu eenmaal altijd wéér roeien met de riemen die ze hadden (zeilen met de winden die waaiden, de mensen die beschikbaar waren & 't weer dat heerste in die tijden, landen, streken & specifieke omstandigheden?!); kortom, de rabbijnen geloofden dat de openbaring op de berg Sinaï níet G ds Laatste Woord aan de mensheid was, maar het begin!?