ak119b: mèt 't rabbijns jodendom ontwikkelde
DE
G DSDIENST VAN
ISRAËL HETZELFDE SOORT
OP MEDEDOGEN GEBASEERDE ETHIEK
ALS DE OOSTERSE GODSDIENSTEN, EN KWAM DÁÁRMEE TOT WÀSDOM!
De rabbijnen beschouwden háát voor WÈLK menselijk wezen dan ook,
dat immers eveneens geschapen was naar g ds evenbeeld & gelijkenis,
als gelijkstaand aan atheïsme! Dáármee werd móórd méér dan alléén maar 'n misdaad
tegen de mensheid, 't werd HEILIGHEIDSSCHÈNNIS:
'De Schrift léért ons dat [wíe dan ook] menselijk bloed vergiet moet worden beschouwd alsof hij het beeld van g d ontheiligd heeft!'
G d had in 't begin slechts één mens geschapen om ons ervan te kunnen doordringen dat het vernietigen van één leven gelijkstond aan het vernietigen van 'n héle wereld, en DÁÁRUIT volgde dat wie één leven redt de héle mensheid redt. Iemand vernederen, zèlfs 'n slaaf of 'n goy, was 'n blasfemische bezóedeling van g ds evenbeeld, èn kwaadaardige làster was 'n ontkenning van g ds bestaan!
ÍEDERE interpretatie van de Schrift die háát jegens of minachting vóór anderen zaaide was dáárom onwettig, terwijl 'n puik
stukje exegese juist wederzijdse liefde tot gevolg had & tweespalt verdreef? Iedereen die de Schrift op de juiste manier & wijze bestudeerde, WÀS vervuld van líefde, zo legde RAV Meïr 't nader uit. HÍJ 'heeft de goddelijke aanwezigheid (SJECHINAH),
't 'aanschijn g ds' in àlle schepsels LÍEF, èn maakt de Goddelijke
Aanwezigheid in alle schepsels gelukkig'.
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende