ak110c voor aristoteles was theologia 't discours


"OVER G D",
DE 'eerste filosofie'
OMDAT HIJ ZICH BEZIGHIELD
MET DE HOOGSTE VORM VAN HET ZIJN:
MAAR "A's god" was geheel onpersoonlijk,
leek in niets op YaHWeH of de Olympische goden
& sprak daarom gewone mensen niet aan. Aristoteles was er echter van overtuigd
dat een filosoof die zijn rationele capaciteiten ten volle benutte in staat zou zijn deze afstandelijke godheid te ervaren!?

Zoals elke Griek (?) geloofde hij dat als hij over iets nadacht, zijn intellect geactiveerd werd door 't object waaraan hij dacht,
en daaruit volgde dat als hij contempleerde op Gòd, hij tot op zekere hoogte deelde in het goddelijk leven?! 'De gedachte denkt aan zichzelf, want het deelt de aard van het object waar men aan denkt,' zo legde hij uit, 'want [...] de gedachte en het object van de ge-dachte zijn hetzelfde':
CONTEMPLATIE (THEORIA) IS DE BESTE EN ALLERPLEZIERIGSTE BEZIGHEID. DUS ALS GOD ALTIJD IN DIE GOEDE TOESTAND IS WAARIN WÍJ SLECHTS ÀF EN TÓE ZIJN, DAN VERWONDERT ONS DAT. EN ALS HIJ IN EEN NÒG HOGERE TOE STAND IS, VERWONDERT ONS DAT NOG MEER!
En Gòd ìs in 'n hogere toestand. En ook het leven is van Gòd; want de gedachte werkelijkheid is LEVEN, en Gòd is die werkelijkheid; en Gods eigenstandige werkelijkheid, is het hoogste & eeuwige leven. We zeggen daarom: Gòd is een eeuwig en allerhoogst levend zijn, zodat Gòd een eeuwig & voortdurend leven heeft; want dat ìs God.

Zelfs voor Aristoteles, die toch met beide benen op de grond stond,
was filosofie niet enkel verzamelde kennis,
maar een activiteit die tot
spirituele transformatie
leidde.
06 aug 2013 - bewerkt op 08 aug 2013 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende