DAAROM
GÉÉN DOEL
OPZICHZELF, MAAR METHODE (!)
OM HET bios theoretikos, het 'contemplatieve leven',
te leiden dat de mens kennis liet maken
met het hoogste geluk?!
Wat een màn - Aristoteles besteedde weinig aandacht aan 'de vrouw' -
van àndere dieren onderscheidde was dat hij ('theoretisch'
in staat was om 'rationeel' te denken!?
Dìt was zíjn 'vorm', hèt dóel waarvoor hij was 'geschápen', dus om "EUdaimonia" ('wèl~zíjn'
te bereiken
moest hij probere om helder te (be)denken, te (be)rekenen, te (be)studeren & te onderzoeken (lastig bij teveel alcohol,
jaarlijkse barensweeën, allerhande chemische drugs & erbarmelijk/ergerlijk financialisme & hormonale idiotie?)!
Dàt alles was ook van grote invloed op z'n morele gezond-heid, want kwaliteiten als èchte móed
of wáre grootmoedigheid moesten door de rede worden begrensd?! Zó schreef A. in één van zijn
latere verhandelingen:
'LEVEN VOLGENS DE REDE IS HET ALLERBEST & 'T MEEST PLEZIERIG,
WANT EEN MAN ÌS,
MEER DAN WÀT OOK, (eigenlijk)
ZIJN RÉDE!'
Hóe dan ook: boeiend & interessant, tragikomisch & verbazend BLÍJFT het!