AK 367 b dergelijke artistieke symbolische kunst~


werken pleitten net voor hun zaak en voerden geen bewijs aan, maar toch wekten ze wel de onnoembare werkelijkheid die ze zo mede opriepen, tot leven.


Omdat de transcendente werkelijkheid echter onnoembaar was ~ 'niet in woorden te vatten zó móói' ~ zouden we Gòd nooit kunnen leren kennen door alleen maar over 'hem/haar/het' te práten.

We moesten ons gedrag veranderen, 'proberen andere mensen behulpzaam te zijn' & 't egoïsme àchter ons te laten!

ÀLS de mens op 'n dag zijn hele natuur 'in nederige berusting door het stof kon laten gaan', zo meende Wittgenstein, dàn zou god als 't ware tot "hèm/háár/hèt" komen?

De Duitse filosoof Martin Heidegger vond de moderne, gepersonifieerde Gòd maar níets en zag het Sein ('zijn' of 'wezen'knipoog als dé allerhoogste werkelijkheid! Het was níet een wezen en het hield dus geen ÈNKEL verbànd met werkelijkheden die we kènden: het was iets totaal ànders en zou (nog veel) preciezer 'Níets' moeten worden genoemd?! En tòch was ZÍJN genoeg seiender ('zijnder'knipoog & compléter ('wordender'knipoog dan welk (ander) wezen dan ook!? Ondanks de ultieme transcendentie ervan konden we er enig begrip van krijgen ~ maar níet (meer) door middel van de agressieve kràcht van wetenschappelijk onderzoek! Inplaats daarvan moesten we wat MH 'oorspronkelijk denken' noemt cultiveren, een luisterende, ontvankelijke houding, gekenmerkt door stilte! Dìt was géén logisch pro-ces en het was níet iets wat we déden?! NÉÉ, het was iets wat zich binnenin ons VÒLTRÒK, als 'n Lichtflits ~ bijna 'n openbaring!!

26 sep 2013 - bewerkt op 30 sep 2013 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende