agc55b dieren kunnen de archeologie ook van dienst
zijn: dàt ze van graven houden is algemeen bekend, maar soms verstrekken ze juist aanwijzingen doordat ze op een bepaalde plaats niet graven. Op 'n dag in '32 merkte dr. J.F.S. Stone, die enkele kilometers ten oosten van Salisbury op Easton Down enkele jaren ach-tereen opgravingen verricht had, dat mollen en konijnen een langwerpige strook in het wild groeiend gras volkomen met rust lieten ~~
Zijn nieuwsgierigheid werd hierdoor gewekt en hij stak een paar plaggen af: zó ontdekte hij een laag dicht openliggende vuursteen-klompen, een afdoende verklaring voor de vraag waarom de dieren enkel op dìt stuk grond géén gangen groeven; toe hij die brokken vuursteen verwijderd had, vond hij een aantal kleine graven, uitgehakt in de kalklaag: sommige bevatten urnen gevuld met als, andere alleen as; wat hij ontdekt had bleek een klein urnenvelden te zijn, vermoedelijk daterend uit de laatste periode van het Midden-Brons (1400-1000 vC/BCE)?!
Toevallig bleek deze kleine begraafplaats bijzonder waardevol te zijn, omdat bij de as kralen van ligniet, amber & faïence aangetroffen werd! Ietwat recenter onderzoekingen inzake de toenmalige handelswegen maken het dan ook waarschijnlijk dat de amber uit het Wes-telijk Oostzeegebied afkomstig is & Wessex via Noord-Duitsland bereikt heeft, terwijl de faïencekralrn uit 't oostelijk Middellandse-Zee~gebied moeten zijn gekomen!?
Historische aanwijzingen vullen ons verleden tot de nok: misschien lijkt het op 't eerste gezicht ònmógelijk dat men ook door het lezen van boeken ontdekkingen op prehistorisch gebied zou kunnen doen, maar dàt het wáár ìs bewijst bv. o.a. Schiemanns levensverhaal: al weten wij nu dat de stad Troje die Schliemann voor Homerus' Ilium hield, 1000 jaar óuder met zijn geweest, dit doet niets àf aan de waarde van zijn Ontdekkingen die híj, àls hij Homerus níet gelezen had, waarschijnlijk nooit zou hebben gedaan & echt ook gevonden?!
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende