agc'58b we hebben 't a/d Schotse generaal Roy te
danken dat er op de Britse stafkaarten vanaf 'n paar eeuwen geleden al, alle oudheden vermeld staan, die bekend waren toen z'n aller- eerste kaart verscheen!? Zó komt 't dat we door vroegere edities v/d kaart te raadplegen de juiste ligging van heuvelgraven èn andere monumenten nog terug kunnen vinden, die wellicht al ruim eeuwen geleden zijn ondergeploegd!?
Stafkaarten op grotere schaal waarop de grenzen tussen akkers & gemeenten aangegeven zijn, verraden soms de aanwezigheid van 'n archeologische merkwaardigheid, die al reeds làng v/d oppervlakte verdwenen is: 't merendeel v/d lange graven op de Lincolnshire Wolds is 'ontdekt' bij de herziening van de grote stafkaarten; omgekeerd heeft 't opvallend rechtlijnige verloop van 'n Engelse landweg ook al meer dan eens verraden dat een bepaald traject door de Romeinen aangelegd was! Plaatsnamen, vooral de lokaal gebruikte, zijn altijd interessant gebléven tot nu toe?!
Onder al die ozo een-voudige mensen van het platteland kregen grafheuvels, velden en dijken als vanzelfsprekend hun NÁMEN ~ beschrijvingen van hun ui-terlijke vorm of, wat minder vaak voorkwam, namen die duidden op de veronderstelde inhoud of de associaties van een bepaalde plek!!
Om heuvelgraven aan te duiden is het meest voorkomend woord in England 'barrow', in bergachtige streken 'cairn' {of 'carn' of te wel 'Carnedd'}; de woorden 'how', 'haw' & andere varianten of variaties van/op 't oude Noorse woord 'haugr', dat grafheuvel of stenen ge-denkteken betekent, worden vel gebruikt in Yorkshire, Cumberland, Westmorland & Schotland; in Derby, Cheshire & Staffordshire ge-bruiste men 'low' {v/h Angelsaksisch 'hlaew' = opgeworpen heuveltje}, in Gloucestershire vonden we 'tump' & @ East Anglia 'hill'; en elders hoort men 'cop', 'knoll', 'butt' (New Forest), 'mount', 'toot' (Somerset), & nog tàl van andere namen om oude grafheuvels & ook soms natuurlijke heuveltjes aan te duiden.
Je kunt dergelijke woordverbanden terugvinden in alle landen & streken als 't gaat om 't onderscheiden van hoogten & diepten, bergen & dalen, rivieren, bronnen, meren, zeeën, oceanen, eilanden, bewoners, vissers, boeren, miners & mimers: mensen zijn gek op onder-scheiden, verschillen zien & aanduiden, verhalen verweven & zingeving op welke (ÈLKE!) manier dan ook; wat erin zit komt eruit ~~~~
Stafkaarten op grotere schaal waarop de grenzen tussen akkers & gemeenten aangegeven zijn, verraden soms de aanwezigheid van 'n archeologische merkwaardigheid, die al reeds làng v/d oppervlakte verdwenen is: 't merendeel v/d lange graven op de Lincolnshire Wolds is 'ontdekt' bij de herziening van de grote stafkaarten; omgekeerd heeft 't opvallend rechtlijnige verloop van 'n Engelse landweg ook al meer dan eens verraden dat een bepaald traject door de Romeinen aangelegd was! Plaatsnamen, vooral de lokaal gebruikte, zijn altijd interessant gebléven tot nu toe?!
Onder al die ozo een-voudige mensen van het platteland kregen grafheuvels, velden en dijken als vanzelfsprekend hun NÁMEN ~ beschrijvingen van hun ui-terlijke vorm of, wat minder vaak voorkwam, namen die duidden op de veronderstelde inhoud of de associaties van een bepaalde plek!!
Om heuvelgraven aan te duiden is het meest voorkomend woord in England 'barrow', in bergachtige streken 'cairn' {of 'carn' of te wel 'Carnedd'}; de woorden 'how', 'haw' & andere varianten of variaties van/op 't oude Noorse woord 'haugr', dat grafheuvel of stenen ge-denkteken betekent, worden vel gebruikt in Yorkshire, Cumberland, Westmorland & Schotland; in Derby, Cheshire & Staffordshire ge-bruiste men 'low' {v/h Angelsaksisch 'hlaew' = opgeworpen heuveltje}, in Gloucestershire vonden we 'tump' & @ East Anglia 'hill'; en elders hoort men 'cop', 'knoll', 'butt' (New Forest), 'mount', 'toot' (Somerset), & nog tàl van andere namen om oude grafheuvels & ook soms natuurlijke heuveltjes aan te duiden.
Je kunt dergelijke woordverbanden terugvinden in alle landen & streken als 't gaat om 't onderscheiden van hoogten & diepten, bergen & dalen, rivieren, bronnen, meren, zeeën, oceanen, eilanden, bewoners, vissers, boeren, miners & mimers: mensen zijn gek op onder-scheiden, verschillen zien & aanduiden, verhalen verweven & zingeving op welke (ÈLKE!) manier dan ook; wat erin zit komt eruit ~~~~
17 jun 2014 - bewerkt op 27 sep 2014
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 20 apr 2023 44280259Hoogstmerkwaardig hoeveel soorten dromen &
- O 19 apr 2023 44279258OudeLiedjes,JoligeMelodietjes,MallePietjes
- O 19 apr 2023 44278 257 Zo’n 400 jaar later, in 386 na Chr./A.D.
- O 19 apr 2023 44277Knijp droog, verdeel, heers & pest maar raak?
- O 19 apr 2023 44276256Ondergronds, uit ‘t licht, was geen moeite
- O 19 apr 2023 44275 255 Nòg frappanter (tenminste, voor wie niet
- O 18 apr 2023 44274 254 In Vigna Randanini zijn echter kochiem
- O 18 apr 2023 44273 253 I/d 2e/3e eeuw, toen twee rivaliserende
- O 17 apr 2023 44268252 Vroege synagogen waren dus zeker geen
- O 17 apr 2023 44267 251 De namen i/d Misjna zíjn die van wijzen
- O 16 apr 2023 44266 Met àndere woorden: de prachtige, overvolle
- O 16 apr 2023 44265 250 De tekens die om een menselijke figuur
- O 16 apr 2023 44264249 Áán ‘t uiteinde v/d synagogevloer die het
- O 16 apr 2023 44263 248 Geen v/d voorstellingen was willekeurig
- O 16 apr 2023 44262 247 Moderne Joden groeien op met de aanname