After all!




Waar
het dus
telkens weer om
blijkt te draaien zijn
onze 'vertalingen'.

Ons
lichaam vertaalt
wat we voelen, denken, doen & laten
in "verstaanbare" taal [tussen haakjes].

De wisselwerkingen
tussen ons lichaam & onze geest
kan zowel in balans zijn als uit z'n evenwicht geraken.

Als we kijken naar onze dichtstbijzijnde 'familieleden'
de mensapen & sommige andere zoogdieren, dan herkennen we ongeveer dezelfde basisbehoeften: zorgzaamheid, drinken, eten, sociaal [wan-]gedrag e.d.

Bij mensen komen er dan
in de loop der tijd bepaalde 'andere' kenmerken 'bovenop':
wereldwijde migratie, veeteelt & landbouw, huizenbouw, techniek,
veroverings- & beheersingsdrang & 't uitoefenen
van nieuwe dwang?

Geen wonder
dat jonge mensen van zekere leeftijd
het vooral hebben over paarvorming & 'verliefdheid'!

Alleen is maar alleen,
en samen sta je sterker [als het goed gaat]:
onze hersens weerspiegelen dit alles.

We dragen een en ander over
aan onszelf en elkaar door middel van mimiek,
gebaren, talen & symbolen.

Daarom is ook veel energie
van onderzoekers gegaan naar mogelijkheden
om onszelf & elkaar nader te identificeren met bepaalde auteurs,
kunstenaars, toneelspelers, filmhelden,
leiders & lijders?

We spiegelen ons
aan elk ander, en afhankelijk van wie we ontmoeten
'gaan we verder voort' [of niet]!

De vraag van 't auteurschap
was ook sowieso voor alle afzonderlijek bijbelboeken [& andere literatuur]
eeuwenlang een aandachtspunt dat in de loop der tijd uitvoerig werd behandeld:
we 'schreven toe aan'
...

De achterliggende gedachte
was vaak dat, indien men de thuishaven & de identiteit van de auteur
kon bepalen, het 'dus' ook mogelijk moest zijn om de betrouwbaarheid v/d tekst
op 'n correcter manier in te schatten.

In die zin
was 't voor de interpretatie van de euangelies van belang
dat men de euangeleisten zo dicht mogelijk
in de buurt van Yehosjoea
kon situeren?!

Omdat men 't erover eens was
dat "Marcus" Yesjoea niet persoonlijk had gekend,
zocht men een verbindingslijn via Sjim'on Petros aka Kefas:
die belangrijke figuur & ooggetuige "SPK" zou dan immers de missing link kunnen zijn
om de betrouwbaarheid van 't euangelium te waarborgen?

Ook vandaag de mydidag
zijn er nog steeds onderzoekers
die in deze lijn [door-]denken & voor wie de boodschap van 't euangelium
staat of valt met hun visie op 't auteurschap
van [bijvoorbeeld] Marcos.

Ze zijn echter wel in de minderheid:
net als degenen die al die schriften letterlijk nemen & 'geloven'.

Narratieve exegese draait die zaken om:
zij vertrekt vanuit de opvatting van de meerderheid van de wetenschappers
dat de euangelist 'n anonieme christen moet zijn geweest die omstreekt het jaar 70 van de eerste eeuw [na de katastrofale burgeroorlog & de vernietiging van Tempel, stad & ommelanden] dit euangelie
heeft opgeschreven aan de hand van oor- & ooggetuigen:
overlevende joodse christenen.

Indien deze euangelist
historische exactheid tot thema had willen maken,
dan had hij haar wel veel explicieter onder de aandacht gebracht
[wat niet echt de gewoonte was in die dagen]!

Dat doet hij dan dus ook niet!

Maar wordt daarom ook meteen de 'betrouwbaarheid' van z'n boekwerkje afgezwakt?

Helemaal niet,
want hij verkrijgt zijn autoriteit
door in de anonimiteit te verdwijnen:
op die manier wordt 'de boodschap' niet meer afhankelijk van 'n heel particuliere visie
van 'n bepaalde auteur die de lieve lezer op 'n bepaalde plak & in 'n bepaald jaar
zou kunnen situeren & fixeren.

Als auteur
verdwijnt hij naar de achtergrond.
Hij schrijfr niet in de 'ik-persoon'.
Het gevolg is dat 'het verhaal' ZELF op de voorgrond komt te staan.
De aandacht kan nu vervolgens ten volle uitgaan naar 'de gebeurtenissen'
aangaande de hoofdfiguur [centrale punten van] Yehosjoea a.h.w. als Elckerlyc in myDiAlledagsland:
ook wij staan immers stuk voor stuk
voor ongeveer dezelfde vragen
en antwoorden?

Wat te doen
en/of te laten?
Waarom & hoe dan wel
[of niet]?

Die
uiteindelijke 'gelijkheid'
is nu onderhand universeel geworden:
die mantel & die sandalen, dat eten & drinken,
dit mannelijk/vrouwelijk/kinderlijk zijn gaat ons allen aan.
Het is niet meer hemelhoog maar
vooral 'huidna' gekomen. Niet
meer verweg, maar steeds
dichterbij. Geen Grote
Leider maar
'wijzelf'
...

09 feb 2010 - bewerkt op 09 feb 2010 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende